Η Κλινική Εξέταση Γενικού Ιατρού & το CEPS

1. Πριν ξεκινήσεις: Μέτρηση RR (παρατηρήστε για 30 δευτερόλεπτα), SpO2 — κάντε τα πριν αγγίξετε τον ασθενή.Φυσιολογικός RR 12–20. SpO2 ≥95% στον αέρα στους περισσότερους ενήλικες. Η αρχική τιμή της ΧΑΠ μπορεί να είναι χαμηλότερη — γνωρίζετε τις συνήθεις τιμές του ασθενούς.
2. Γενική επιθεώρηση (άκρο κρεβατιού): Δυσφορία; Χρήση επικουρικών μυών; Κεντρική κυάνωση; Καχεξία; Αναπνοή με σφιγμένα χείλη (ΧΑΠ); Χρήση οξυγόνου;Το να στέκεστε πίσω και να κοιτάτε δεν κοστίζει τίποτα και σας λέει πολλά. Ένας ασθενής που κάθεται όρθιος, σκύβει μπροστά και είναι ταλαιπωρημένος = αυτή δεν είναι μια εξέταση ρουτίνας.
3. χέρια: Πλάγια ρήξη (καρκίνος του πνεύμονα, βρογχεκτασίες, πνευμονική ίνωση), περιφερική κυάνωση, πτερύγιο κατακράτησης CO₂ (αστερίξις — αξιολογείται μόνο εάν η εγκεφαλοπάθεια αποτελεί ανησυχία).Στον γενικό ιατρό, η πλήξη με αναπνευστικά συμπτώματα = επείγουσα ακτινογραφία θώρακος και πιθανή παραπομπή σε κλινική 2ης κατηγορίας. Μην το σημειώνετε απλώς — δράστε ανάλογα.
4. Πρόσωπο και λαιμός: Κεντρική κυάνωση (εξετάστε τη γλώσσα και τους βλεννογόνους, όχι τα χείλη), απόκλιση της τραχείας (ψηλαφήστε απαλά την υπερστερνική εντομή — αποκλίνουσα προς την κατάρρευση, μακριά από συλλογή υγρού/πνευμοθώρακα υπό τάση).JVP στον αυχένα: εάν είναι αυξημένο με δύσπνοια, σκεφτείτε πνευμονική καρδιά (ΧΑΠ) ή καρδιακή αιτία.
5. Επιθεώρηση θώρακος: Βαρελοειδές στήθος (υπερδιάταση ΧΑΠ), κυφοσκολίωση (περιοριστικό μοτίβο), ουλές (θωρακοτομή, θύρες VATS), μεσοπλεύρια υφίζηση, μοτίβο κοιλιακής αναπνοής.Το σχήμα του στήθους αφηγείται μια ιστορία. Ένα στήθος-βαρέλι και αναπνοή με σφιγμένα χείλη = ΧΑΠ πριν καν αγγίξετε τον ασθενή.
6. Επέκταση: Τα χέρια τοποθετούνται επίπεδα στο κάτω μέρος του στήθους οπίσθια (ή πρόσθια), οι αντίχειρες ανασηκωμένοι από το δέρμα και οι ενωμένοι στη μέση γραμμή. Ζητήστε από τον ασθενή να εισπνεύσει βαθιά. Μειωμένη διαστολή στη μία πλευρά = κατάρρευση, έκχυση ή συμπύκνωση σε αυτήν την πλευρά.Αξιολογείτε τη συμμετρία, όχι το μέγεθος της διαστολής. Και οι δύο πλευρές θα πρέπει να κινούνται εξίσου.
7. Κρούση: Συγκρίνετε κάθε ζώνη από πλευρά σε πλευρά — κορυφές, άνω, μέση και κάτω ζώνες πρόσθια και οπίσθια. Συντονισμένη = φυσιολογική. Αμβλύ = πύκνωση (συμπαγής) ή συλλογή υγρού. Αμβλύ πετρώδης = συλλογή υγρού. Υπερσυντονισμένη = εμφύσημα ή πνευμοθώρακας.Να συγκρίνετε πάντα συμμετρικά — μην πηγαίνετε μέχρι κάτω από τη μία πλευρά και μετά μέχρι πάνω από την άλλη.
8. Στηθοσκόπησις: Διάφραγμα στηθοσκοπίου. Ακούστε στις ίδιες ζώνες με την κρούση. Φυσαλιδώδης = φυσιολογική. Βρογχική = πύκνωση. Συριγμός = απόφραξη της ροής του αέρα (εκπνευστική = αποφρακτική· εισπνευστική = σταθερή απόφραξη). Τριγμοί: λεπτοί = ίνωση / πρώιμο πνευμονικό οίδημα· χονδροί = εκκρίσεις, λοίμωξη. Τρίψιμο του υπεζωκότα = πλευρίτιδα.Μην ξεχνάτε τις μασχάλες — η παθολογία του κάτω λοβού συχνά ακούγεται καλύτερα πλάγια.
9. Εάν είναι σχετικό: Μέγιστη ροή (άσθμα/ΧΑΠ — συγκρίνεται με την προβλεπόμενη και την προσωπική καλύτερη τιμή του ασθενούς). Ακούστε τις βάσεις των πνευμόνων σε περίπτωση ερωτήματος για καρδιακή ανεπάρκεια. Τραχηλικοί λεμφαδένες σε περίπτωση ανησυχίας για φυματίωση ή κακοήθεια.

• Μέτρησε τον RR και το SpO₂ πριν αγγίξει τον ασθενή
• Επιθεωρήθηκε από την άκρη του κρεβατιού πριν πλησιάσει
• Εξετασμένα χέρια (πληγές, κυάνωση)
• Έλεγχος για κεντρική κυάνωση (γλώσσα/βλεννογόνοι)
• Αξιολογημένη τραχειακή θέση
• Εξετάστηκε το σχήμα του θώρακα και το πρότυπο αναπνοής
• Εκτιμώμενη επέκταση — αμφοτερόπλευρη και συμμετρική
• Συστηματικά κρουστά — συγκρίνοντας και τις δύο πλευρές
• Ακρόαση όλων των ζωνών, συμπεριλαμβανομένων των μασχαλιαίων
• Καταγεγραμμένη μέγιστη ροή σε περίπτωση άσθματος ή ΧΑΠ
• Κοινοποίηση ευρημάτων με σαφήνεια στον αξιολογητή/ασθενή
• Η καταγραφή περιλαμβάνει RR, SpO₂ και όλα τα θετικά ευρήματα

• Μετρήσεις αντικειμενικών παρατηρήσεων (RR, SpO₂) πριν από την επαφή με τον ασθενή
• Στάθηκε πίσω και επιθεώρησε πριν πλησιάσει — έκανε σκόπιμες παρατηρήσεις
• Σωστή τεχνική για την επέκταση του θώρακα (χέρια επίπεδα, αντίχειρες σηκωμένοι στη μέση γραμμή)
• Συστηματική κρούση που συγκρίνει τις πλευρές — σωστή τοποθέτηση δακτύλων, καλή τεχνική συντονισμού
• Στηθοσκόπιο τοποθετημένο απευθείας στο δέρμα (όχι πάνω από τα ρούχα)
• Κάλυψε όλες τις ζώνες, συμπεριλαμβανομένων των μασχαλιαίων
• Σωστά χαρακτηρισμένοι αναπνευστικοί ήχοι και τυχόν πρόσθετοι ήχοι
• Ερμηνευμένα ευρήματα σε κλινικό πλαίσιο (όχι απλώς παρατιθέμενα)
• Επικοινωνούσε με τον ασθενή καθ' όλη τη διάρκεια
• Ακριβής και κλινικά σχετική τεκμηρίωση
• Κατάλληλη επιλογή βάσει των συμφραζόμενων (σωστή εξέταση για αυτό το κλινικό σενάριο)

1. Πριν ξεκινήσετε — τοποθετήστε το στις 45°. Η JVP είναι αξιολογήσιμη μόνο στις 45°. Εάν ξεκινήσετε τον ασθενή να κάθεται σε όρθια θέση, θα την χάσετε.Για ακρόαση πιθανού φυσήματος στένωσης μιτροειδούς, θα χρειαστείτε αργότερα αριστερό πλάγιο κατακλιτικό. Για φύσημα αορτικής ανεπάρκειας, καθιστή θέση προς τα εμπρός.
2. Γενική επιθεώρηση: Δυσφορία; Έξαψη μιτροειδούς (στένωση μιτροειδούς — σπάνια αλλά κλασική); Εμφάνιση Cushing; Καχεκτική; Δυσπνία σε ηρεμία;
3. χέρια: Πλάγια ρήξη (ενδοκαρδίτιδα, κυανωτική καρδιοπάθεια), αιμορραγίες από σκλήθρα (ενδοκαρδίτιδα — πολλαπλές γραμμικές αιμορραγίες κάτω από τα νύχια), περιφερική κυάνωση, τριχοειδική επαναπλήρωση (<2 δευτερόλεπτα φυσιολογικό), ξανθώματα (υπερλιπιδαιμία).Αιμορραγίες από σκλήθρα: μερικές είναι συνήθως τραυματικές· πολλαπλές σε ασθενή με πυρετό με φύσημα = ενδοκαρδίτιδα μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο.
4. Σφυγμός: Ακτινική — ρυθμός (μέτρηση 15 δευτερόλεπτα × 4), ρυθμός (κανονικός / τακτικά ακανόνιστος / ακανόνιστα ακανόνιστος). Χαρακτηριστικό: αξιολόγηση στην καρωτίδα, εάν είναι σχετικό — κατάρρευση (AR), αργή άνοδος (AS), ογκώδης άνοδος (κατακράτηση CO₂, σήψη), μικρός όγκος (σοκ, AS). Ακτινική-ακτινική καθυστέρηση σε περίπτωση προβλήματος αορτικής ανατομής.Ακανόνιστα ακανόνιστο = κολπική μαρμαρυγή μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Να καταγράφετε πάντα τον ρυθμό, όχι μόνο τον ρυθμό.
5. Πίεση αίματος: Και τα δύο χέρια εάν υπάρχει νέο εύρημα, ανησυχία για ανατομή ή στένωση ισθμού. Καταγράψτε ποιο χέρι και ποια θέση.Διαφορά >15 mmHg μεταξύ των βραχιόνων = διερεύνηση. Στην τακτική αξιολόγηση της υπέρτασης, χρησιμοποιείτε σταθερά το βραχίονα με την υψηλότερη ένδειξη.
6. Πρόσωπο: Ξανθέλασμα (περικογχικές εναποθέσεις λίπους — υπερλιπιδαιμία), κερατοειδικό τόξο (υπερλιπιδαιμία εάν <50 ετών), κεντρική κυάνωση.
7. JVP: Με τον ασθενή στις 45°, εντοπίστε τον εσωτερικό σφαγιδιακό παλμό (έσω του στερνοκλειδομαστοειδούς — παλμικός, μη ψηλαφητός, εξαφανισμένος με ελαφριά πίεση). Μετρήστε το κατακόρυφο ύψος από τη γωνία του στέρνου. >3–4 cm υπερυψωμένο = υπερυψωμένη κοιλιακή κοιλότητα.Αυξημένη JVP σε καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακό επιπωματισμό, απόφραξη της ΑΚΦ, τριγλώχινη ανεπάρκεια. Εξασκηθείτε στην αναγνώρισή της — είναι ένα από τα πιο υποχρησιμοποιούμενα σημεία στον γενικό ιατρό.
8. Προκαρδιακή επιθεώρηση: Ουλές (μέση στερνοτομή = αορτοστεφανιαία παράκαμψη/χειρουργική επέμβαση βαλβίδας, αριστερή πλάγια = θωρακοτομή), ορατοί παλμοί, τσέπη βηματοδότη (αριστερή ή δεξιά υποκλείδιος).
9. Ρυθμός Apex: Εντοπίστε με τις άκρες των δακτύλων — συνήθως 5ο ICS, μέση κλείδα γραμμή. Εάν είναι μετατοπισμένο (εκτός του MCL ή κάτω από το 5ο), υποδηλώνει καρδιομεγαλία. Χαρακτηριστικό: ώθηση = υπερφόρτωση πίεσης (AS, υπέρταση)· ώθηση/υπερδυναμική = υπερφόρτωση όγκου (AR, MR, VSD).Αν δεν μπορείτε να βρείτε τον ρυθμό της κορυφής, δοκιμάστε την αριστερή πλάγια θέση — φέρνει την κορυφή προς τα εμπρός.
10. Αναβρασμός και συγκινήσεις: Αριστερό παραστερνικό τράβηγμα (παλάμη επίπεδη, 3ο–5ο ICS αριστερό όριο στέρνου) = υπερτροφία της δεξιάς αριστερής κοιλίας. Θυελλώδης ρίγος = ψηλαφητός φύσημα (≥βαθμού 4).
11. Ακρόαση — 4 περιοχές:
    • Μιτροειδής: 5ο ICS, MCL — διάφραγμα (και κουδούνι για βουητό MS)
    • Τριγλώχινος: 4ος/5ος ICS, αριστερό στερνικό όριο
    • Πνευμονικό: 2ο ICS, αριστερό στερνικό όριο
    • Αορτική: 2ο ICS, δεξιό στερνικό όριο
    Καρδιακοί ήχοι: S1 = κλείσιμο μιτροειδούς/τριγλώχινας (έναρξη συστολής). S2 = κλείσιμο αορτικής/πνευμονικής (τέλος συστολής). S3 (μετά το S2) = καρδιακή ανεπάρκεια ή νεαρή φυσιολογική κοιλία. S4 (πριν το S1) = άκαμπτη μη ενδοτική κοιλία (υπέρταση, AS).
12. Αν ακουστεί ψίθυρος: Βαθμολογήστε το (κλίμακα Levine 1–6), προσδιορίστε τον χρόνο (συστολική/διαστολική), την ποιότητα (έντονη/μαλακή/φυσώντας), την ακτινοβολία (μασχαλιαία κοιλία για μιτροειδή αγγείωση· καρωτίδες για ασφυξία). Καθίστε μπροστά για AR (αορτική ανεπάρκεια), αριστερά πλάγια για MS (στένωση μιτροειδούς).
13. Περιφερικό οίδημα: Οίδημα με φωλιές στον αστράγαλο και το ιερό οστό (ελέγξτε το ιερό οστό σε ασθενείς που είναι καθηλωμένοι σε κρεβάτι). Βαθμός: ήπιος (μόνο αστράγαλοι), μέτριος (έως το μέσο της γάμπας), σοβαρός (έως το γόνατο/και πάνω).
14. Βάσεις πνευμόνων: Ακροάστε εάν υποψιάζεστε καρδιακή ανεπάρκεια — λεπτοί ρόγχοι αμφιβασικά.

• Ο ασθενής τοποθετείται σε γωνία 45° πριν από την έναρξη
• Εξέταση και των δύο χεριών (ξύσιμο με ραβδοσκόπηση, θραύσματα, τριχοειδική επαναπλήρωση)
• Σωστή αξιολόγηση του σφυγμού ΚΑΙ του ρυθμού
• Καταγεγραμμένη αρτηριακή πίεση (και στα δύο χέρια, εάν ενδείκνυται)
• Το JVP αξιολογήθηκε σωστά στις 45°
• Εντοπισμός του κορυφαίου ρυθμού — θέση και χαρακτήρας που σημειώθηκαν
• Αξιολογήθηκε η αριστερή παραστερνική ανύψωση και ο τρόμος
• Και οι 4 περιοχές ακρόασης ακούστηκαν
• Εάν ακουστεί φύσημα — βαθμός, χρονισμός, αξιολόγηση ακτινοβολίας
• Αξιολόγηση οιδήματος αστραγάλου και ιερού οστού
• Ακρόαση των βάσεων των πνευμόνων σε περίπτωση υποψίας καρδιακής ανεπάρκειας
• Ευρήματα τεκμηριωμένα με συγκεκριμένες μετρήσεις και θέσεις

• Σωστή τοποθέτηση του ασθενούς στις 45° πριν από την έναρξη
• Σωστή τεχνική αξιολόγησης JVP — ταυτοποιημένο σωστό αγγείο, μετρημένο σωστά
• Σωστή τοποθέτηση του κροτάλισμα κορυφής — περιγραφόμενη θέση στο ICS/MCL
• Χρησιμοποιήθηκε η σωστή τεχνική για ανυψώσεις και τρεμάμενες κινήσεις (παλάμη, σωστή θέση)
• Χρησιμοποιείται διάφραγμα για ήχους υψηλής συχνότητας, κουδούνι για ήχους χαμηλής συχνότητας (S3, MS)
• Εάν ο φύσημα είναι σωστά βαθμολογημένος, χρονισμένος και αξιολογημένος με ακτινοβολία
• Ελιγμοί που χρησιμοποιούνται κατάλληλα για τον χαρακτηρισμό φυσήματος
• Σωστά προσδιορισμένο κλινικό πλαίσιο (π.χ. πρότυπο AS, πρότυπο καρδιακής ανεπάρκειας)
• Επικοινωνία με τον ασθενή καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασης
• Πλήρης τεκμηρίωση με όλες τις μετρήσεις και τα ορόσημα

1. Πριν ξεκινήσετε — τοποθετήστε τον ασθενή σε επίπεδη θέση. Επιτρέπεται ένα μαξιλάρι. Τα πόδια δεν είναι σταυρωμένα. Η κοιλιά εκτεθειμένη από το στέρνο έως την ηβική σύμφυση. Ο ασθενής πρέπει να είναι χαλαρός — ένας ασθενής σε ένταση καθιστά την ψηλάφηση άνευ νοήματος.Ζητήστε από τον ασθενή να σας πει αν πιέζετε οπουδήποτε πονάει — και παρατηρήστε το πρόσωπό του, όχι το χέρι σας, κατά την ψηλάφηση.
2. Γενική επιθεώρηση (από το τέλος του κρεβατιού): Ίκτερος; Καχεξία; Διάταση της κοιλίας; Είναι η διάταση κεντρική (ασκίτης/απόφραξη του εντέρου/παχυσαρκία) ή εντοπισμένη; Ουλές ορατές από εδώ;Τα 5 σημεία διάτασης: Λίπος, Υγρά (ασκίτης), Μετεωρισμός (αέρια του εντέρου), Κόπρανα, Έμβρυο.
3. Περιφερικά συμπτώματα ηπατικής νόσου: Χέρια — λευκονυχία (υπολευκωματιναιμία), κοιλονυχία (ανεπάρκεια σιδήρου), σύσπαση Dupuytren, παλαμικό ερύθημα, αστεριξία (κρημνός — ηπατική εγκεφαλοπάθεια). Πρόσωπο/κορμός — ίκτερος των σκληρών χιτώνων, σπίλοι αράχνης (>5 στον κορμό σημαντικά), γυναικομαστία (άνδρες).Σπείρος αράχνης: κεντρικό αρτηρίδιο με ακτινωτά αγγεία στον κορμό, το πρόσωπο, τα άνω μέρη των βραχιόνων. >5 + παλαμικό ερύθημα = σημαντική ηπατική νόσος μέχρι αποδείξεως του εναντίου.
4. Κοιλιακή εξέταση — συστηματική εξέταση: Ουλές (σκωληκοειδεκτομή [RIF], χολοκυστεκτομή [RUQ/λαπαροσκοπικές θύρες], μέσης γραμμής λαπαροτομία), στομίες (εντόπιση = ένδειξη τύπου), ορατή περισταλτική (εντερική απόφραξη σε λεπτούς ασθενείς), μοτίβο διάτασης, διασταλμένες φλέβες (caput medusae = πυλαία υπέρταση), κήλες (ζητήστε από τον ασθενή να βήξει/να σηκώσει το κεφάλι από το μαξιλάρι — παρατηρήστε όλες τις θέσεις κήλης).
5. Ψηλάφηση — πρώτα ελαφριά, μετά βαθιά. Ξεκινάτε πάντα από το τεταρτημόριο ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΑ από τον πόνο. Χρησιμοποιήστε τα επίπεδα δάχτυλα, όχι τις άκρες των δακτύλων. Και τις 9 περιοχές ή τα 4 τεταρτημόρια. Αναζητήστε: προστασία (εκούσια ή ακούσια), δυσκαμψία, ευαισθησία από την ανάκαμψη (αλλά χρησιμοποιήστε απαλή κρούση - λιγότερο ενοχλητική), ευαισθησία, μάζες.Παρακολουθήστε το πρόσωπο του ασθενούς κατά την ψηλάφηση. Εάν συσπαστεί ή κρατήσει την αναπνοή του όταν φτάσετε στην επώδυνη περιοχή, θα νιώσετε την ένταση των μυών ακόμα κι αν δεν πει τίποτα.
6. Οργανομεγαλία — ήπαρ: Ξεκινήστε από το δεξί λαγόνιο βόθρο (μπορεί να μην παρατηρήσετε έντονα διογκωμένο ήπαρ αν ξεκινήσετε από το δεξί οστεοαρθρικό όριο). Τοποθετήστε το δεξί χέρι σε επίπεδη επιφάνεια, με τα δάχτυλα προς τα πάνω. Ζητήστε από τον ασθενή να εισπνεύσει βαθιά — προωθήστε τα δάχτυλά σας κεφαλικά κατά την εκπνοή. Το φυσιολογικό ήπαρ δεν είναι ψηλαφητό. Εάν ψηλαφηθεί: μετρήστε την απόσταση κάτω από το πλευρικό όριο (cm), περιγράψτε την επιφάνεια (λεία/ακανόνιστη), την άκρη (αιχμηρή/αμβλεία), την υφή, την ευαισθησία.
7. Οργανομεγαλία — σπλήνας: Ξεκινήστε από το δεξί λαγόνιο βόθρο (ίδιος λόγος με το ήπαρ). Κινηθείτε διαγώνια προς το αριστερό άνω τεταρτημόριο με κάθε εισπνοή. Ψηλαφείται μόνο όταν η μεγέθυνση είναι >2–3 φορές υψηλότερη από το φυσιολογικό. Εάν η μεγέθυνση είναι μεγαλύτερη: μετρήστε από το πλευρικό όριο, δεν μπορείτε να το υπερβείτε (σε αντίθεση με τον αριστερό νεφρό), αμβλύ στην επίκρουση, έχει έσω εντομή.Εάν ψηλαφήσετε μια μάζα στο αριστερό άνω τεταρτημόριο και δεν μπορείτε να βάλετε το χέρι σας από πάνω — πρόκειται για σπλήνα (ή στομάχι). Εάν μπορείτε να υψωθείτε από πάνω — πιθανότατα πρόκειται για νεφρό.
8. Οργανομεγαλία — νεφρά (ballottement): Τοποθετήστε το ένα χέρι οπίσθια στο πλευρό και το άλλο πρόσθια. Ψηφιακός κύλινδρος: πιέστε οπίσθια και λάβετε το νεφρό καθώς αναπηδά. Οι νεφροί ψηλαφούνται μόνο εάν είναι διευρυμένοι. Ο δεξιός είναι πιο εύκολος (κάτω). Διαφοροποιήστε τον από τον σπλήνα: μπορείτε να φτάσετε πάνω από έναν νεφρό, είναι συντονισμένος με την κρούση (το έντερο μπροστά), κινείται λιγότερο με την αναπνοή.
9. Κρούση: Όρια ήπατος (αμβλύτητα πάνω από το ήπαρ). Ασκίτης: κρούση από τον ομφαλό προς τα έξω — αμβλύ στις πλευρές, συντονισμός κεντρικά. Εάν υπάρχει αμβλύτητα στις πλευρές: ελέγξτε για μετατοπιζόμενη αμβλύτητα (σημειώστε το όριο, κυλίστε τον ασθενή, κρούστε ξανά — μετατοπίσεις των ορίων με τη βαρύτητα εάν υπάρχει ασκίτης).
10. Στηθοσκόπησις: Εντερικοί ήχοι σε οποιαδήποτε θέση για 30 δευτερόλεπτα. Κανονικό = περιστασιακό γουργούρισμα. Απουσία = ειλεός (ειδικά μετεγχειρητικά, περιτονίτιδα). Κροτάλισμα / υψηλή συχνότητα = εντερική απόφραξη. Φυσήματα (πάνω από την αορτή, τις νεφρικές αρτηρίες) εάν ενδείκνυται κλινικά.
11. Βουβωνοκήλες: Ζητήστε από τον ασθενή να βήξει και να εξετάσει/ψηλαφήσει τη βουβωνική χώρα. Ώθηση βήχα = κήλη. Αναγώγιμο = σπρώξτε προς τα πίσω, ζητήστε από τον ασθενή να σταθεί όρθιος, βήξτε ξανά. Εάν είναι σχετικό: διακρίνετε την άμεση (ευθεία μέσω του τριγώνου του Hesselbach) από την έμμεση (ακολουθεί τον βουβωνικό πόρο — πλάγια των επιγαστρικών αγγείων).
12. Να αναφέρετε πάντα: «Κανονικά θα ολοκλήρωνα αυτήν την εξέταση με μια εξέταση PR.» — και να είστε προετοιμασμένοι να την πραγματοποιήσετε εάν ενδείκνυται.

• Ασθενής σε οριζόντια θέση με ένα μαξιλάρι, η κοιλιά του επαρκώς εκτεθειμένη
• Επιθεωρήθηκε από την άκρη του κρεβατιού πριν πλησιάσει
• Έλεγχος περιφερικών στιγμάτων ηπατικής νόσου (χέρια, πρόσωπο, κορμός)
• Πλήρης εξέταση της κοιλιάς πριν από την ψηλάφηση
• Η ψηλάφηση ξεκίνησε ΜΑΚΡΙΑ από την περιοχή του πόνου
• Τόσο η ελαφριά όσο και η βαθιά ψηλάφηση πραγματοποιούνται συστηματικά
• Το ήπαρ ένιωσε να ξεκινά από το RIF — κινήθηκε με έμπνευση
• Η σπλήνα ψηλαφήθηκε ξεκινώντας από το RIF — μετακινήθηκε προς το LUQ
• Νεφροί που ελέγχονται εάν είναι απαραίτητο
• Κρουστά που πραγματοποιούνται — όρια ήπατος και μετατόπιση της θολερότητας, εάν ενδείκνυται
• Ακρόαση εντερικών ήχων
• Αξιολόγηση στομίων κήλης
• Εξέταση PR που αναφέρθηκε ή διενεργήθηκε

• Ο ασθενής τοποθετείται σωστά και εκτίθεται επαρκώς
• Έψαξα για περιφερειακά σημάδια πριν αγγίξω την κοιλιά
• Συστηματική τεχνική ψηλάφησης — σωστή πίεση, κάλυψη όλων των περιοχών
• Άρχισε την ψηλάφηση μακριά από τον πόνο — παρατήρησε το πρόσωπο του ασθενούς
• Σωστή τεχνική για το ήπαρ (έναρξη RIF, κίνηση με την εισπνοή)
• Σωστή τεχνική για σπλήνα (έναρξη RIF, κίνηση διαγώνια)
• Κρουστά που χρησιμοποιούνται κατάλληλα για την οριοθέτηση οργάνων και τη δοκιμή ασκίτη
• Οποιαδήποτε μάζα πλήρως χαρακτηρισμένη (εντόπιση, μέγεθος, υφή, κινητικότητα, ευαισθησία)
• Εξέταση PR που διεκπεραιώθηκε κατάλληλα (διεξήχθη ή υποδείχθηκε κατάλληλα)
• Επικοινώνησα με τον ασθενή καθ' όλη τη διάρκεια — εξήγησα κάθε βήμα
• Η τεκμηρίωση είναι πλήρης και περιλαμβάνει όλα τα θετικά και κλινικά σχετικά αρνητικά ευρήματα.

Ξεκινήστε με τρεις ερωτήσεις αξιολόγησης:

1. «Έχετε πόνο ή δυσκαμψία στους μύες, τις αρθρώσεις ή την πλάτη σας;»
2. «Μπορείς να ντυθείς μόνος σου πλήρως χωρίς δυσκολία;»
3. «Μπορείς να ανεβοκατεβαίνεις σκάλες χωρίς δυσκολία;»

Στη συνέχεια, παρατηρήστε:

Για οποιαδήποτε συγκεκριμένη άρθρωση, χρησιμοποιήστε το ΚΟΙΤΑΞΕ — ΝΙΩΣΕ — ΚΙΝΗΘΕΙ δομή:

Βασικά Κλινικά Χαρακτηριστικά — Φλεγμονώδης έναντι Μηχανικού Πόνου στην Πλάτη

Εξέταση Σπονδυλικής Στήλης — Τι να Προσέξετε

Συναφή εξωσπονδυλικά χαρακτηριστικά (Ρώτα και κοίτα)

Κοίτα — Νιώσε — Κίνησε

Ειδικές Εξετάσεις (Γενικός Ιατρός με Ενδιαφέρον MSK)

• Παρατηρούμενη στάση σώματος και θέση κεφαλιού από μπροστά και από το πλάι
• Ψηλαφημένες ακανθώδεις αποφύσεις μέσης γραμμής για παραμόρφωση βήματος ή ευαισθησία
• Αξιολόγησε και τις 5 κινήσεις έχοντας κατά νου τα φυσιολογικά εύρη
• Ερώτηση σχετικά με την ακτινοβολία στο χέρι/χέρι (δερματοτόμιο)
• Πραγματοποιείται σπιράλ σε περίπτωση υποψίας ριζοπάθειας
• Έλεγχος αντανακλαστικών και λαβής άνω άκρων σε περίπτωση υποψίας ριζοπάθειας
• Ερωτήθηκε συγκεκριμένα για συμπτώματα κόκκινης σημαίας (ουροδόχος κύστη, αμφοτερόπλευρη αδυναμία, βάδισμα)

• Αξιολόγησε συστηματικά όλα τα επίπεδα κίνησης
• Ορθά ερμηνευμένη περιορισμένη εναλλαγή σε κλινικό πλαίσιο
• Εκτελεσμένη και σωστά ερμηνευμένη δοκιμασία Spurling
• Αναγνωρισμένη ανάγκη για νευρολογική αξιολόγηση του άνω άκρου παράλληλα με την εξέταση του τραχήλου
• Χαρακτηριστικά κόκκινης σημαίας που έχουν τεκμηριωθεί ειδικά
• Σαφής επικοινωνία της διάγνωσης και του επείγοντος

Κοίτα — Νιώσε — Κίνησε

Ειδικές Δοκιμές

• Παρατηρήθηκε βάδισμα και ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης από μπροστά, πλάι και πίσω
• Αξιολόγηση της πρόσθιας κάμψης και έλεγχος της καμπούρας των πλευρών για δομική σκολίωση
• Τροποποιημένο τεστ Schober που πραγματοποιήθηκε εάν μειωμένη κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης
• Πραγματοποιήθηκε SLR και τεκμηριώθηκε η αναπαραγωγή γωνίας + συμπτωμάτων
• Δερματοτομική κατανομή του πόνου χαρτογραφημένη (L4, L5, S1)
• Έλεγχος δύναμης, αντανακλαστικών και αισθητικότητας κάτω άκρων σε περίπτωση υποψίας ριζοπάθειας
• Ερωτήσεις σχετικά με την ιππουρίδα (ουροδόχος κύστη, έντερο, αναισθησία σέλας)

• Συστηματική αξιολόγηση της σπονδυλικής στήλης — όχι μόνο μεμονωμένα SLR
• Σωστά ερμηνευμένη γωνία SLR και μοτίβο πόνου στο πόδι
• Κλινικά διακρίνεται ο μηχανικός από τον φλεγμονώδη πόνο στην πλάτη
• Οι κόκκινες σημαίες για την ιππουρίδα Cauda equina ελέγχθηκαν και τεκμηριώθηκαν ειδικά
• Νευρολογία κάτω άκρων κατάλληλη για κλινικό ερώτημα
• Ανακοίνωση κατάλληλης διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένου του επιπέδου επείγοντος

Κοίτα — Νιώσε — Κίνησε

Ειδικές Δοκιμές

• Εξετάστηκε από μπροστά και από πίσω — παρατηρήθηκε μυϊκή ατροφία και ασυμμετρία
• Ψηλαφημένη ACJ, υπακρωμιακός χώρος και δικεφάλια αύλακα
• Αξιολογημένο επώδυνο τόξο 60–120°
• Αξιολόγηση εξωτερικής στροφής με τον αγκώνα στο πλάι (παγωμένος ώμος)
• Hawkins-Kennedy ή/και Neer που εκτελούνται σε περίπτωση υποψίας πρόσκρουσης.
• Έλεγχος κενού δοχείου που πραγματοποιείται σε περίπτωση υποψίας ρήξης του περιστροφικού μανικετίου
• Ωμοπλατιαίος ρυθμός που παρατηρήθηκε κατά την απαγωγή

• Σωστά προσδιορισμένη θέση πόνου στο τόξο (60–120 έναντι τελικού εύρους έναντι ολόκληρου του τόξου)
• Σωστά εκτελεσμένο και ερμηνευμένο Hawkins-Kennedy
• Διακριτή πρόσκρουση από ρήξη στροφικού μανικετίου από παγωμένο ώμο
• Ψηλαφημένα σωστά ανατομικά ορόσημα
• Σαφής επικοινωνία της διάγνωσης και του σχεδίου διαχείρισης

Κοίτα — Νιώσε — Κίνησε

Ειδικές Δοκιμές

• Επιθεωρήθηκε η γωνία φέρουσας ικανότητας και ο θύλακος του ωλεκράνου
• Ψηλαφημένοι πλάγιοι και έσω επικόνδυλοι ξεχωριστά
• Αξιολογήθηκε η πλήρης επέκταση — σημειώνεται εάν υπάρχει περιορισμός
• Αξιολόγηση πρηνισμού και υπτιασμού
• Δοκιμασία Cozen που πραγματοποιείται σε περίπτωση υποψίας πλευρικής επικονδυλίτιδας
• Ψηλαφημένο ωλένιο νεύρο στον έσω επικόνδυλο εάν υπάρχουν έσω συμπτώματα

• Διακρίνεται σωστά η πλάγια από την έσω επικονδυλίτιδα
• Σωστά εκτελεσμένο και ερμηνευμένο τεστ Cozen
• Σημειωμένη απώλεια έκτασης ως ένδειξη αρθρικής συλλογής
• Εξετάζεται και ελέγχεται για εμπλοκή του ωλενίου νεύρου
• Κοινοποιημένο σχέδιο διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων συμβουλών για την τροποποίηση των δραστηριοτήτων

Κοίτα — Νιώσε — Κίνησε

Ειδικές Δοκιμές

• Εξετάστηκαν τόσο οι ραχιαίες όσο και οι παλαμικές επιφάνειες
• Σημειώθηκαν ποιες αρθρώσεις εμπλέκονται — MCP, PIP, DIP, CMC (το μοτίβο υποδεικνύει τη διάγνωση)
• Πραγματοποιήθηκε δοκιμή συμπίεσης MCP
• Μετρούμενο εύρος κίνησης καρπού
• Αξιολόγηση της απώλειας θέναρου και υποθεναρίου
• Οι Phalen και Tinel πραγματοποίησαν εξετάσεις σε περίπτωση υποψίας για ΣΚΣ.
• Ανατομικό ταμπακτήριο ψηλαφημένο σε περίπτωση πτώσης με πόνο στον ακτινωτό καρπό
• Έλεγχος νυχιών για ψωριασικές αλλοιώσεις

• Σωστά προσδιορισμένο πρότυπο κατανομής των αρθρώσεων και σύνδεση με τη διάγνωση
• Εκτέλεσε σωστά το Phalen και το Tinel
• Αξιολογήθηκε αντικειμενικά η δύναμη λαβής
• Ανατομικό ταμπακτήριο αξιολογείται εάν ενδείκνυται κλινικά
• Συνδεδεμένα ευρήματα με το διαγνωστικό πρότυπο και το σχέδιο διαχείρισης

Κοίτα — Νιώσε — Κίνησε

Ειδικές Δοκιμές

• Παρατηρήθηκε βάδισμα — Παρατηρήθηκε μοτίβο Trendelenburg
• Μετρημένα μήκη ποδιών (αληθινά και φαινομενικά)
• Ψηλαφημένος μείζων τροχαντήρας για ευαισθησία
• Η εσωτερική περιστροφή αξιολογήθηκε πρώτα — συγκρίθηκε αμφοτερόπλευρα
• Δοκιμασία Thomas που πραγματοποιείται εάν υπάρχει υποψία σταθερής παραμόρφωσης κάμψης
• Τεστ FABER που πραγματοποιήθηκε για τον έλεγχο του ισχίου και της ιερολαγόνιας άρθρωσης
• Διάκριση πόνου στη βουβωνική χώρα έναντι πλευρικού έναντι οπίσθιου πόνου στο ισχίο

• Αξιολόγηση βάδισης με σκοπό — σωστά προσδιορισμένο μοτίβο
• Το τεστ Thomas εκτελέστηκε σωστά με την εξάλειψη της λόρδωσης.
• Η εσωτερική περιστροφή αξιολογήθηκε και αναγνωρίστηκε ως πρώιμος δείκτης οστεοαρθρίτιδας
• Η εντόπιση του πόνου ερμηνεύτηκε σωστά (βουβωνική χώρα = άρθρωση· πλάγια = θυλακίτιδα/τενοντοπάθεια)
• Σαφής επικοινωνία των κριτηρίων παραπομπής και της διαχείρισης

Κοίτα — Νιώσε — Κίνησε

Ειδικές Δοκιμές

• Αξιολόγηση ευθυγράμμισης και ανίχνευση έκκρισης (και οι δύο μέθοδοι)
• Η απίσχνανση τετρακέφαλου μετρήθηκε και συγκρίθηκε αμφοτερόπλευρα
• Οι έσω και πλάγιες αρθρικές γραμμές ψηλαφούνται ξεχωριστά
• Πλήρης δοκιμή επέκτασης — σημειώνεται εάν υπάρχει περιορισμός
• Ο McMurray πραγματοποίησε επέμβαση εάν υπήρχε υποψία ρήξης μηνίσκου
• Διεξαγωγή δοκιμής Lachman σε περίπτωση υποψίας τραυματισμού του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
• Δοκιμασμένη σταθερότητα παράπλευρου συνδέσμου

• Σωστή ανίχνευση έκκρισης χρησιμοποιώντας κατάλληλη τεχνική για το μέγεθος
• Ευαισθησία στην γραμμή των αρθρώσεων σωστά εντοπισμένη
• Ο McMurray εκτέλεσε σωστά — διαφοροποίηση μεταξύ κλικ και πόνου
• Προτιμάται το Lachman έναντι του πρόσθιου συρταριού — εκτελείται σωστά.
• Κοινοποιήθηκε κατάλληλα η διάγνωση, το επείγον και η ανάγκη για απεικονιστική εξέταση

Κοίτα — Νιώσε — Κίνησε

Ειδικές Δοκιμές

• Αξιολόγηση της ευθυγράμμισης της καμάρας και του οπίσθιου ποδιού σε όρθια στάση και χωρίς φόρτιση βάρους
• Ψηλαφημένα οστέινα ορόσημα (σφυροειδή, σκαφοειδής, βάση 5ου MT)
• Εφαρμόζονται οι κανόνες της Οτάβα σε περίπτωση ιστορικού τραυματισμού
• Ψηλαφημένος αχίλλειος τένοντας για πάχυνση και ευαισθησία
• Δοκιμασία Thompson που πραγματοποιείται σε περίπτωση υποψίας ρήξης του αχιλλείου τένοντα.
• Ψηλαφητή εισαγωγή πελματιαίας περιτονίας
• Συμπίεση MTP που πραγματοποιείται σε περίπτωση υποψίας φλεγμονώδους αρθρίτιδας

• Οι κανόνες της Οτάβα εφαρμόστηκαν σωστά και η συλλογιστική τους τεκμηριώθηκε σωστά.
• Η δοκιμή Thompson εκτελέστηκε σωστά — το αποτέλεσμα ερμηνεύτηκε σωστά
• Κλινικά διακριτή η τενοντοπάθεια του Αχίλλειου τένοντα από τη ρήξη
• Εντοπίστηκε το μοτίβο ουρικής αρθρίτιδας έναντι φλεγμονώδους έναντι μηχανικής αρθρίτιδας
• Εφαρμόστηκε η κατάλληλη επείγουσα ανάγκη — Η ρήξη του Αχιλλέα παραπέμφθηκε την ίδια ημέρα.
• Σαφής επικοινωνία της διάγνωσης και του σχεδίου διαχείρισης

1. Θέση — όρθιοι πρώτοι. Ζητήστε από τον ασθενή να σταθεί όρθιος. Πολλές ανωμαλίες του όσχεου (κιρσοκήλη, βουβωνοκήλη) είναι πιο εμφανείς σε όρθια στάση και εξαφανίζονται όταν βρίσκεται ξαπλωμένος. Στη συνέχεια, θα του ζητήσετε να ξαπλώσει για λεπτομερή ψηλάφηση.Πάντα να εξετάζετε πρώτα την όρθια στάση. Μια κιρσοκήλη που υπάρχει μόνο σε όρθια στάση θα παραλειφθεί εντελώς εάν ξεκινήσετε με τον ασθενή σε ύπτια θέση.
2. Επιθεώρηση (σε όρθια θέση):
   • Πέος: πάθηση του δέρματος, φίμωση (μη ανασυρόμενη ακροποσθία), θέση του στομάχου (υποσπαδίας/επισπαδίας), τυχόν αλλοιώσεις, έλκη ή έκκριμα
   • Όσχεο: δέρμα (ερύθημα = επιδιδυμο-ορχίτιδα· πάχυνση/καφέ = χρόνια φλεγμονή), μέγεθος και συμμετρία (το αριστερό κρέμεται συνήθως χαμηλότερα από το δεξί — αυτό είναι φυσιολογικό), ορατές μάζες
   • Ζητήστε από τον ασθενή να βήξει: οίδημα στη βουβωνική χώρα που εμφανίζεται με βήχα = κήλη (σημείωση: μπορεί επίσης να εμφανιστεί στο όσχεο για έμμεση κήλη)
3. Ψηλάφηση κάθε όρχι (όρθιος, στη συνέχεια επιβεβαίωση ότι βρίσκεται σε ύπτια θέση): Χρησιμοποιήστε τον αντίχειρα και τα δύο πρώτα δάχτυλα με μια απαλή αμφίχειρη τεχνική. Για κάθε όρχι αξιολογήστε:
   • Μέγεθος: Φυσιολογικός ενήλικος όρχις περίπου 4 cm σε επιμήκη άξονα
   • Συνέπεια: Σφιχτό αλλά ελαφρώς ελαστικό (σαν ένα σφιχτό βραστό αυγό χωρίς το κέλυφος)
   • επιφάνεια: Ομαλό και ομοιόμορφο — οποιαδήποτε ανωμαλία είναι ανησυχητική
   • Τρυφερότητα: Οι φυσιολογικοί όρχεις είναι ελαφρώς ευαίσθητοι έως σταθερή πίεση
   Πάντα να ψηλαφείτε και τους δύο όρχεις. Η ασυμμετρία στη συνοχή είναι το βασικό εύρημα — ένας σφιχτός, λείος όρχις και ένας με ακανόνιστη σκληρή περιοχή = παραπομπή επειγόντως.
4. Επιδιδυμίδα (κάθε πλευρά): Βρίσκεται οπισθοπλάγια του όρχι — μια σφιχτή, επιμήκης δομή που μοιάζει με χορδή. Η φυσιολογική επιδιδυμίδα είναι λεία και ελαφρώς ευαίσθητη. Ευαισθησία + ζεστασιά = επιδιδυμίτιδα. Λεία, σφιχτή σφαιρική δομή ξεχωριστή από τον όρχι = επιδιδυμική κύστη (συχνή, καλοήθης).Η επιδιδυμίδα βρίσκεται ΠΙΣΩ από τον όρχι. Εάν αισθανθείτε έναν όγκο και δεν μπορείτε να καταλάβετε αν είναι επιδιδυμίδα ή όρχις — πιθανότατα χρειάζεται απεικόνιση. «Ξεπεράστε τον»: εάν μπορείτε να διαχωρίσετε με σαφήνεια έναν όγκο από τον όρχι, πιθανότατα είναι επιδιδυμίδα. Εάν είναι αχώριστος από τον όρχι = καρκίνος μέχρι αποδείξεως του εναντίου.
5. Σπερματική χορδή: Ίχνος από κάθε όρχι προς τα πάνω μέσω του βουβωνικού πόρου. Κανονικό: λείος, σφιχτός νωτιαίος πόρος. «Σάκκος με σκουλήκια» στον νωτιαίο πόρο (χειρότερη ορθοστασία, καλύτερη ξαπλωμένη, αυξάνεται με Valsalva) = κιρσοκήλη. Σημείωση: η αριστερή κιρσοκήλη είναι συχνή (η αριστερή ορχική φλέβα παροχετεύεται σε ορθή γωνία στην αριστερή νεφρική φλέβα). νέα δεξιά κιρσοκήλη = διερεύνηση (μπορεί να υποδηλώνει απόφραξη της IVC ή της δεξιάς νεφρικής φλέβας).
6. Διαφωτισμός — για οποιοδήποτε οίδημα του όσχεου: Σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, τοποθετήστε έναν φακό (φακό στυλό ή φακό τηλεφώνου) πίσω από το πρήξιμο.
   • Διαφωτίζει (λάμπει κόκκινο/ροζ) = γεμάτο με υγρό: υδροκήλη, σπερματοκήλη
   • ΔΕΝ φωτίζει = στερεό περιεχόμενο: όγκος, αιματοκήλη, επιδιδυμοορχίτιδα
   Μια υδροκήλη περιβάλλει τον όρχι — ο όρχις συχνά είναι αψηλάφητος μέσα σε αυτόν. Η διαφωτιστική εξέταση είναι εύκολη και διαρκεί 30 δευτερόλεπτα. Δεν υπάρχει δικαιολογία για να μην γίνει όταν υπάρχει οίδημα στο όσχεο.
7. Βουβωνική περιοχή: Ψηλάφηση για λεμφαδενοπάθεια (παροχέτευση από τους όρχεις μέσω παραορτικών λεμφαδένων, όχι βουβωνικών — αλλά η παθολογία του πέους/όσχεου παροχετεύεται στους βουβωνικούς λεμφαδένες). Αξιολόγηση βουβωνοκήλης, εάν ενδείκνυται.

• Συγκατάθεση τεκμηριωμένη ρητά
• Παρουσία συνοδού — τεκμηριωμένο όνομα και ρόλος
• Ο ασθενής εξετάζεται όρθιος πρώτος
• Διεξήχθη έλεγχος πέους, όσχεου και βουβωνικής χώρας
• Ψηλαφήθηκαν και οι δύο όρχεις ξεχωριστά (μέγεθος, υφή, επιφάνεια, ευαισθησία)
• Και οι δύο επιδιδυμίδες ψηλαφήθηκαν
• Οι σπερματικοί πόροι αξιολογήθηκαν αμφοτερόπλευρα
• Αξιολόγηση της ώθησης βήχα για κήλη
• Διαφωτισμός που πραγματοποιείται για τυχόν οίδημα
• Σαφώς διακριτή ενδοορχική από εξωορχική οποιαδήποτε μάζα
• Αξιολόγηση βουβωνικών λεμφαδένων
• Ανακοινώνεται η κατάλληλη επείγουσα ανάγκη για οποιοδήποτε ύποπτο εύρημα

• Διαχειριζόμενη συναίνεση και συνοδός με επαγγελματισμό και σαφήνεια
• Εξεταζόμενος ασθενής σε όρθια θέση πρώτα — όχι μόνο σε ύπτια θέση
• Σωστή τεχνική αμφίχειρης ψηλάφησης (αντίχειρας + 2 δάχτυλα)
• Σωστός εντοπισμός και ψηλάφηση της επιδιδυμίδας (οπίσθια θέση)
• Αξιολόγηση του σπερματικού πόρου και εντοπισμός ανωμαλίας, εάν υπάρχει
• Η διαφωτιστική επεξεργασία πραγματοποιήθηκε σωστά εάν υπήρχε οίδημα
• Προσδιορίστηκε σωστά εάν η μάζα ήταν ενδοορχική ή εξωορχική
• Κατάλληλο δίχτυ ασφαλείας και επείγουσα ανάγκη για οποιοδήποτε ύποπτο εύρημα
• Επικοινωνία με τον ασθενή σε όλη τη διάρκεια στην κατάλληλη γλώσσα
• Πλήρης τεκμηρίωση και ανατομική ακρίβεια

1. Θέση: Ραχιαία θέση — ο ασθενής ημι-ξαπλωμένος (όχι πλήρως επίπεδος), με τα πόδια ενωμένα και τα γόνατα ανοιχτά. Εναλλακτικά, αριστερή πλάγια θέση (θέση Sims) για δύσκολες εξετάσεις. Επαρκώς καλυμμένος — εκθέστε μόνο ό,τι είναι απαραίτητο.Μια καλή πηγή φωτός είναι απαραίτητη. Στρέψτε την απευθείας προς την είσοδο. Δεν μπορείτε να εξετάσετε σωστά σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.
2. Εξωτερική επιθεώρηση: Εξετάστε το αιδοίο — πάθηση του δέρματος (ατροφία, πλάκες σκληρού λειχήνα, έλκη, κονδυλώματα), ανωμαλίες των χειλέων, περιοχή των αδένων του βαρθολίνιου (πρήξιμο στις 4 και 8 η ώρα = κύστη/απόστημα του βαρθολίνιου), ουρηθρικό στόμιο (πρόπτωση, καρούλιο, έκκριμα).Μην βιαστείτε να περάσετε την εξωτερική εξέταση. Ο σκληρός λειχήνας, η ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία του αιδοίου και τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων είναι όλα ορατά σε αυτό το στάδιο.
3. Εξέταση με speculum:
   • Κρατήστε το κάτοπτρο Cusco με τις λεπίδες κάθετες (η λαβή να δείχνει προς τα κάτω), εισάγετε αρχικά υπό γωνία 45° (κατευθυνόμενη προς τα πίσω) και στη συνέχεια περιστρέψτε το σε οριζόντια θέση καθώς προχωράτε.
   • Μόλις εισαχθούν πλήρως, ανοίξτε τις λεπίδες και βρείτε τον τράχηλο
   • Εάν ο τράχηλος είναι δύσκολο να απεικονιστεί: ζητήστε από την ασθενή να τοποθετήσει σφιγμένες γροθιές κάτω από τους γλουτούς της — αυτό γέρνει τη λεκάνη και φέρνει τον τράχηλο σε κοινή θέα.
   • Εξέταση του τραχήλου: χρώμα (ροζ = φυσιολογικό· μπλε/βιολετί = εγκυμοσύνη), στόμιο (ανοιχτό/κλειστό), εκτρόπιο (κοκκινωπή περιοχή γύρω από το στόμιο — κυλινδρικό επιθήλιο, κοινό, συνήθως καλοήθης), διαβρώσεις, πολύποδες, αιμορραγία εξ επαφής (σε περίπτωση επαφής)
   • Έκκριμα: περιγράψτε το χρώμα, την υφή, την οσμή. Βλεννοπυώδης = λοίμωξη (χλαμύδια, γονόρροια). Όμοια με τυρόπλασμα = κάντιντα. Επιθετική, ιχθυώδης = BV.
   • Λάβετε δείγματα εάν απαιτείται (επίχρισμα, HVS, ενδοτραχηλικό επίχρισμα) πριν από την αφαίρεση.
   • Κατά την απόσυρση: ανοίξτε αργά τις λεπίδες ελαφρώς και ελέγξτε τα κολπικά τοιχώματα καθώς αφαιρείτε (ψάχνοντας για πρόπτωση, αλλοιώσεις)
4. Διχειρούμενη πυελική εξέταση:
   • Φορέστε γάντια και εφαρμόστε λιπαντικό με βάση το νερό
   • Εισάγετε τον δείκτη και τον μέσο δάχτυλο του κυρίαρχου χεριού στον κόλπο, με την παλάμη προς τα πάνω
   • Εξωτερικό χέρι (μη κυρίαρχο) τοποθετημένο στην κάτω κοιλιακή χώρα, πιέζοντας απαλά προς τα μέσα
   • Τα εσωτερικά δάχτυλα ανυψώνουν τη μήτρα προς το εξωτερικό χέρι
5. Διχειροκίνητη — αξιολογήστε πρώτα τον τράχηλο: Ψηλαφήστε τον τράχηλο με τα εσωτερικά δάχτυλα — θέση (πρόσθια/οπίσθια), υφή (σφιχτή = φυσιολογική, μαλακή = εγκυμοσύνη, ινομυώματα). Στη συνέχεια, μετακινήστε απαλά τον τράχηλο από τη μία πλευρά στην άλλη — αυτή είναι η εξέταση για ευαισθησία στην αυχενική κίνηση (CMT). Οποιοσδήποτε πόνος σε αυτήν την κίνηση = θετική CMT = σημαντικό εύρημα.Η CMT ονομάζεται επίσης «σημάδι πολυελαίου» — ασθενείς με σοβαρή PID μπορεί να πηδήξουν από το τραπέζι όταν το δοκιμάσετε. Δοκιμάστε το απαλά. Καταγράψτε το ρητά.
6. Διχειρωνακτικός έλεγχος — αξιολόγηση της μήτρας: Με τα εσωτερικά δάχτυλα κάτω από τον τράχηλο και το εξωτερικό χέρι να πιέζει προς τα κάτω, φέρτε τη μήτρα ανάμεσα στα δύο χέρια. Αξιολογήστε: μέγεθος (φυσιολογικό = 7–8 cm, συγκρίνετε με αχλάδι), σχήμα (κανονικό ή ακανόνιστο = ινομυώματα), σύσταση, κινητικότητα (ελεύθερα κινητή έναντι ακίνητων = ενδομητρίωση/συμφύσεις PID), ευαισθησία.Μήτρα που έχει στραφεί προς τα εμπρός (πιο συχνή): ψηλαφείται εύκολα. Ανάδρομη (20% φυσιολογικό): βρίσκεται προς το ιερό οστό και μπορεί να είναι πιο δύσκολο να ψηλαφηθεί πρόσθια — προσπαθήστε να την ψηλαφήσετε οπίσθια με τα εσωτερικά δάχτυλα. Δεν είναι παθολογικό.
7. Διχειροκίνητο — adnexa: Μετακινήστε τα εσωτερικά δάχτυλα πλαγίως σε κάθε θόλο. Πιέστε το εξωτερικό χέρι στον αντίστοιχο λαγόνιο βόθρο. Αξιολογήστε κάθε πλευρά: οι ωοθήκες και οι σάλπιγγες κανονικά δεν είναι ψηλαφητές. Οποιαδήποτε ψηλαφητή μάζα ή ευαισθησία στα εξαρτήματα = ανώμαλη. Αμφοτερόπλευρη ευαισθησία στα εξαρτήματα + CMT = PID μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο.
8. Πλήρης: Τραβήξτε απαλά τα δάχτυλά σας. Προσφέρετε στον ασθενή χαρτομάντιλα. Εξηγήστε τα ευρήματα σε κατάλληλη γλώσσα. Καταγράψτε αμέσως.

• Ρητή προφορική συγκατάθεση που λήφθηκε και τεκμηριώθηκε
• Συνοδός — όνομα και ρόλος που καταγράφονται
• Καλή πηγή φωτός στη θέση της πριν από την τοποθέτηση του ασθενούς
• Ο εξοπλισμός προετοιμάζεται ΠΡΙΝ ζητηθεί από τον ασθενή να γδυθεί
• Εξέταση εξωτερικών γεννητικών οργάνων πριν από την εισαγωγή του διαστολέα
• Κάτοπτρο θερμαινόμενο σε νερό (ΟΧΙ λιπαντικό εάν λαμβάνονται δείγματα)
• Πλήρως απεικονισμένος τράχηλος — περιγραφή του στομίου, της έκκρισης και της επιφάνειας
• Τα απαιτούμενα δείγματα ελήφθησαν σωστά
• Επιθεώρηση κολπικών τοιχωμάτων κατά την απόσυρση του διαστολέα
• Διχειρωνακτική επέμβαση μετά την αφαίρεση του διαστολέα
• Ευαισθησία στην κίνηση του τραχήλου της μήτρας, ειδικά ελεγμένη και τεκμηριωμένη
• Χαρακτηρισμός μήτρας (μέγεθος, θέση, ευαισθησία, κινητικότητα)
• Και τα δύο adnexa αξιολογήθηκαν
• Στον ασθενή προσφέρθηκαν ιστοί, ο οποίος εξήγησε τα ευρήματα σε κατάλληλη γλώσσα.

• Συναίνεση και συνοδός που διαχειρίζονται επαγγελματικά και ρητά
• Προετοιμασία εξοπλισμού πριν ζητηθεί από τον ασθενή να γδυθεί (χωρίς να χρειάζεται να τρέχετε κατά τη διάρκεια της εξέτασης)
• Σωστή τεχνική εισαγωγής του διαστολέα — σωστή γωνία, άνοιγμα τη σωστή στιγμή
• Ο τράχηλος αναγνωρίστηκε σωστά και απεικονίστηκε πλήρως
• Επιθεώρηση κολπικών τοιχωμάτων κατά την απόσυρση
• Σωστή τεχνική δύο χεριών — εσωτερική παλάμη προς τα πάνω, εξωτερικό χέρι ενεργό
• Ειδικά δοκιμασμένο CMT — τεκμηριωμένο αποτέλεσμα (θετικό ή αρνητικό)
• Χαρακτηρισμός μήτρας με κατάλληλους όρους (μέγεθος, θέση, κινητικότητα, ευαισθησία)
• Και οι δύο προσθετικές δομές αξιολογήθηκαν — όχι μόνο η μία πλευρά
• Επικοινώνησε με ευαισθησία με τον ασθενή σε κάθε βήμα
• Ευρήματα που ερμηνεύτηκαν στο κλινικό πλαίσιο και εφαρμόστηκαν κατάλληλα
• Πλήρης τεκμηρίωση, συμπεριλαμβανομένων όλων των θετικών και αρνητικών ευρημάτων

1. Επιθεώρηση — Θέση 1: Καθιστός σε όρθια θέση, με τα χέρια στο πλάι. Αναζητήστε: συμμετρία (μικρή ασυμμετρία είναι φυσιολογική· σημαντική αλλαγή από το συνηθισμένο όχι), αλλαγή μεγέθους, σχήματος, αλλαγές στο δέρμα (ερύθημα, κοκκινίλα πορτοκαλιού, λακκάκι, έλκος), αλλαγές στη θηλή (αναστροφή - σημειώστε αν υπάρχει μακροχρόνια ή νέα, έκζεμα/νόσος Paget, έκκριση).Peau d'orange (δέρμα που μοιάζει με φλούδα πορτοκαλιού) = λεμφοίδημα του δέρματος από φραγμένα λεμφαγγεία = υποκείμενο καρκίνωμα μέχρι αποδείξεως του εναντίου.
2. Επιθεώρηση — Θέση 2: Τα χέρια πιέζονται σταθερά στους γοφούς. Αυτό προκαλεί συστολή του μείζονος θωρακικού μυός, τονίζοντας τυχόν πρόσδεση ή πτυχώσεις του υπερκείμενου δέρματος από έναν βαθύ όγκο. Αναζητήστε ασύμμετρες πτυχώσεις ή πτυχώσεις που δεν είναι ορατές σε ηρεμία.
3. Επιθεώρηση — Θέση 3: Τα χέρια υψωμένα πάνω από το κεφάλι. Και πάλι, αναζητείται πρόσδεση του δέρματος ή της θηλής που γίνεται ορατή όταν το δέρμα τεντώνεται. Επίσης, αποκαλύπτει παθολογία του κάτω πόλου.
4. Ψηλάφηση — τοποθέτηση του ασθενούς: Ζητήστε από τον ασθενή να ξαπλώσει ανάσκελα σε γωνία 45°, με το ομόπλευρο χέρι σηκωμένο πίσω από το κεφάλι. Αυτό ισιώνει το στήθος με το θωρακικό τοίχωμα και κάνει την ψηλάφηση πολύ πιο ακριβή.Ποτέ μην εξετάζετε έναν ασθενή σε καθιστή θέση — το στήθος κρέμεται μακριά από το θωρακικό τοίχωμα και οι όγκοι είναι εύκολο να μην εντοπιστούν. Το χέρι πρέπει να βρίσκεται πίσω από το κεφάλι για να έχει νόημα η εξέταση.
5. Ψηλάφηση — τεχνική: Χρησιμοποιήστε τα επίπεδα μαξιλαράκια των δακτύλων (όχι τις άκρες των δακτύλων), με απαλές αλλά σταθερές κυκλικές κινήσεις. Κρατήστε τα δάχτυλά σας επίπεδα στο θωρακικό τοίχωμα. Δουλέψτε συστηματικά σε όλες τις περιοχές:
   • Άνω έξω τεταρτημόριο (πιο συχνή εντόπιση καρκίνου του μαστού) + μασχαλιαία ουρά
   • Άνω εσωτερικό τεταρτημόριο
   • Κάτω εσωτερικό τεταρτημόριο
   • Κάτω εξωτερικό τεταρτημόριο
   • Υποθηλαϊκή περιοχή (κάτω από τη θηλή)
   Η μασχαλιαία ουρά (ουρά του Spence) εκτείνεται μέσα στη μασχάλη. Μην το ξεχνάτε — περιέχει ιστό του μαστού και αποτελεί σημείο για ογκίδια.
6. Εάν εντοπιστεί ένας όγκος — χαρακτηρίστε τον πλήρως:
   • ιστοσελίδα: Ποιο τεταρτημόριο, απόσταση από τη θηλή, θέση ρολογιού
   • Μέγεθος: Υπολογίστε σε cm χρησιμοποιώντας δάχτυλα/χάρακα
   • Σχήμα: Στρογγυλό, οβάλ, ακανόνιστο
   • Συνέπεια: Μαλακό, σταθερό, σκληρό
   • επιφάνεια: Λείο, ακανόνιστο, οζώδες
   • Σύνορα: Καλά καθορισμένο έναντι κακώς καθορισμένου / ασαφούς
   • Κινητικότητα: Κινητό έναντι σταθερού στο δέρμα από πάνω ή σε βαθιούς ιστούς από κάτω
   • Δερματική πρόσδεση: Ζητήστε από τον ασθενή να σηκώσει το χέρι του — μήπως το δέρμα σχηματίζει λακκάκι πάνω από τον όγκο;
   • Τρυφερότητα: Σημειώστε ότι οι καλοήθεις όγκοι μπορεί να είναι ευαίσθητοι και οι κακοήθεις συχνά όχι.
7. Εξέταση θηλών: Ελέγξτε για αναστροφή (ρωτήστε αν είναι καινούργιο), έκζεμα, έλκος, νόσο του Paget (αλλαγή της θηλής που μοιάζει με έκζεμα = παραπομπή). Εκφυσήστε απαλά: χρησιμοποιήστε δύο δάχτυλα από κάθε χέρι τοποθετημένα εκατέρωθεν της θηλαίας άλω και πιέστε προς τη θηλή. Καταγράψτε: οποιοδήποτε χρώμα εκκρίματος (διαυγές, γαλακτώδες, πράσινο/καφέ = δεν ανησυχεί· αιματηρό = παραπομπή).
8. Μασχαλιαίες λεμφαδένες: Ζητήστε από τον ασθενή να ακουμπήσει το χέρι του στο αντιβράχιό σας (χαλαρώνεται η μασχάλη). Τοποθετήστε το χέρι σας στην κορυφή της μασχάλης και ψηλαφήστε και τις τέσσερις μασχαλιαίες ομάδες:
   • Ακραίο (βαθιά στη μασχάλη — άνω)
   • Πρόσθιο / θωρακικό (κατά μήκος της πρόσθιας μασχαλιαίας πτυχής)
   • Οπίσθια / υποπλάτια (κατά μήκος της οπίσθιας πτυχής)
   • Πλάγια / βραχιόνιο (κατά μήκος του άνω βραχιονίου)
9. Υπερκλειδικός βόθρος: Σε όρθια ή καθιστή θέση πίσω από τον ασθενή, ψηλαφήστε και τους δύο υπερκλείδιους βόθρους. Οποιοσδήποτε σκληρός λεμφαδένας εδώ με ομόπλευρο ογκίδιο στο μαστό = μεταστατική εξάπλωση.
10. Επαναλάβετε για το άλλο στήθος. Απαιτείται πάντα διμερής εξέταση.

• Ρητή συναίνεση και τεκμηρίωση συνοδού
• Έλεγχος που πραγματοποιήθηκε και στις ΤΡΕΙΣ θέσεις (χέρια στο πλάι, χέρια στους γοφούς, χέρια σηκωμένα)
• Ο ασθενής τοποθετείται σωστά για ψηλάφηση (45°, το χέρι πίσω από το κεφάλι)
• Χρησιμοποιούνται μαξιλαράκια δακτύλων (όχι άκρες των δακτύλων)
• Συστηματική ψηλάφηση που καλύπτει ΟΛΑ τα τεταρτημόρια, συμπεριλαμβανομένης της μασχαλιαίας ουράς
• Ψηλαφημένη υποθηλαϊκή περιοχή
• Εξέταση θηλής και απαλή εξαγωγή
• Ψηλαφημένοι μασχαλιαίοι λεμφαδένες (και οι τέσσερις ομάδες)
• Ψηλαφημένες υπερκλειδικές κοιλότητες αμφοτερόπλευρα
• Διμερής εξέταση (και για τους δύο μαστούς)
• Οποιοσδήποτε όγκος πλήρως χαρακτηρισμένος (εντόπιση, μέγεθος, σχήμα, υφή, όρια, κινητικότητα, πρόσδεση)
• Ανακοινώνεται η κατάλληλη επείγουσα ανάγκη για οποιοδήποτε ύποπτο εύρημα

• Και οι τρεις θέσεις επιθεώρησης χρησιμοποιούνται συστηματικά
• Ο ασθενής τοποθετείται σωστά για ψηλάφηση (το χέρι πίσω από το κεφάλι, όχι σε οριζόντια ή καθιστή θέση)
• Σωστή τεχνική ψηλάφησης (επίπεδα μαξιλαράκια δακτύλων, κυκλικές κινήσεις, συστηματικές)
• Η μασχαλιαία ουρά ψηλαφείται ειδικά
• Έλεγχος θηλής και απαλή έκφραση
• Σωστή τεχνική μασχαλιαίων λεμφαδένων (με υποστήριξη βραχίονα, και οι τέσσερις ομάδες)
• Υπερκλειδικοί βόθροι που αξιολογούνται αμφοτερόπλευρα
• Εάν εντοπιστεί όγκος: πλήρως χαρακτηρισμένος χρησιμοποιώντας όλους τους περιγραφικούς παράγοντες, δοκιμασμένος δεσμός δέρματος
• Αναφορά κλινικής εικόνας και κοινοποίηση κατάλληλης παραπομπής/δικτύου ασφαλείας
• Επικοινώνησε με ευαισθησία με τον ασθενή καθ' όλη τη διάρκεια
• Η τεκμηρίωση είναι πλήρης, ακριβής και υποστηρίζει τη λήψη κλινικών αποφάσεων

1. επιθεώρηση: Απώλεια σωματικής κατάστασης (LMN), συσσωματώσεις (LMN, ειδικά MND), ανώμαλη στάση του σώματος, τρόμος ηρεμίας (νόσος Πάρκινσον) έναντι τρόμου πρόθεσης (παρεγκεφαλιδικός).
2. Τόνος: Άνω άκρα — κύλιση στον καρπό και τον αγκώνα. Κάτω άκρα — κύλιση γόνατος/ισχίου παθητικά. Αυξημένη (σπαστική/άκαμπτη) έναντι μειωμένης (χαλαρή). Ακαμψία οδοντωτού τροχού (νόσος Πάρκινσον) — αισθητή ως καστάνια κατά τη διάρκεια παθητικής κίνησης.
3. Δύναμη: Δοκιμή για αντίσταση, βαθμολόγηση χρησιμοποιώντας την κλίμακα MRC (0–5). Άνω άκρα: απαγωγή ώμου, κάμψη/έκταση αγκώνα, έκταση καρπού, έκταση δακτύλων, απαγωγή δακτύλων. Κάτω άκρα: κάμψη ισχίου, κάμψη/έκταση γόνατος, ραχιαία κάμψη αστραγάλου, πελματιαία κάμψη.Πρότυπο αδυναμίας πυραμιδικού (UMN): απαγωγείς ώμου, εκτείνοντες αγκώνα, εκτείνοντες καρπού στα χέρια· καμπτήρες ισχίου, καμπτήρες γονάτου, ραχιαίοι καμπτήρες αστραγάλου στα πόδια.
4. Αντανακλαστικά: Δικέφαλος (Α5/6), τρικέφαλος (Α7), υπτιαστής (Α5/6), γόνατο (Ο3/4), αστράγαλος (Ι1). Πελματιαίο αντανακλαστικό (εγχείρημα πέλματος πλάγια προς τα έσω — φυσιολογικό = καμπτήρες δακτύλων· εκτείνων = άνω μέτωπο (ΟΜΝ). Απουσία αντανακλαστικών = Κάτω μέτωπο ή σοβαρή άνω μέτωπο σε οξεία φάση.
5. Συντονισμός: Δοκιμασία δακτύλου-μύτης (παρεγκεφαλίδα = τρόμος πρόθεσης, κίνηση προς τα εμπρός). Δοκιμασία φτέρνας-κνήμης. Δυσδιαδοχοκίνηση (ταχεία εναλλαγή κινήσεων).
6. Αίσθηση (εάν υπάρχει): Ελαφρύ άγγιγμα, τσίμπημα με καρφίτσα, αίσθηση δόνησης (διαπασών στην οστική προεξοχή), ιδιοδεκτικότητα. Το πρότυπο απώλειας καθοδηγεί τη διάγνωση: γάντι και κάλτσα = περιφερική νευροπάθεια· δερματοτομική = νευρική ρίζα· ημισωμικό = κεντρικό.
7. Βάδισμα: Παρακολουθήστε τον ασθενή να περπατάει. Ημιπληγικό βάδισμα (περιφορά, το χέρι κρατείται σε κάμψη — UMN). Βάδισμα με πτώση/βηματισμό ποδιού (LMN, κοινό περονιαίο νεύρο). Αταξικό βάδισμα ευρείας βάσης (παρεγκεφαλίδα). Φεστιναντικό βάδισμα (νόσος του Πάρκινσον). Ανταλγικό βάδισμα (μυοσκελετικό).

• Εξέταση στοχευμένη στο κλινικό ερώτημα από το ιστορικό
• Εξετάστηκε για απίσχνανση, συσσωματώσεις, στάση του σώματος, τρόμο
• Σωστή αξιολόγηση τόνου (τεχνική παθητικής κύλισης)
• Ισχύς που βαθμολογήθηκε με την κλίμακα MRC και καταγράφηκε
• Τα αντανακλαστικά ελέγχθηκαν — και η πελματιαία απόκριση προκλήθηκε σωστά
• Δοκιμασμένος συντονισμός (δάχτυλα-μύτη ή/και φτέρνα-κνήμη)
• Παρατηρήθηκε βάδισμα
• Αισθησιολογικός έλεγχος εάν ενδείκνυται κλινικά
• Το πρότυπο UMN έναντι LMN αναγνωρίστηκε σωστά
• Ευρήματα που συνδέονται με τη διάγνωση και το κλινικό σχέδιο

• Στοχεύσατε την εξέταση στο κλινικό σενάριο αντί να την εκτελείτε σε τακτική βάση
• Σωστή τεχνική αξιολόγησης τόνου — παθητική, χαλαρή κίνηση των άκρων
• Σωστή τεχνική δοκιμής ισχύος και βαθμολόγηση MRC
• Σωστή αντανακλαστική τεχνική — κατάλληλο σφυρί τένοντα, σωστή θέση
• Η πελματιαία απόκριση εκτελέστηκε και ερμηνεύτηκε σωστά
• Σωστά προσδιορισμένο πρότυπο UMN έναντι LMN από τα ευρήματα
• Παρατήρηση και σωστός χαρακτηρισμός βάδισης
• Σαφής επικοινωνία των ευρημάτων και της διάγνωσης με τα κατάλληλα επόμενα βήματα
• Η τεκμηρίωση αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τα ευρήματα και την κλινική συλλογιστική

1. Οπτική οξύτητα: Διάγραμμα Snellen στα 6 μέτρα (ή κάρτα κοντινής όρασης). Κάθε μάτι ξεχωριστά, με γυαλιά/φακούς επαφής εάν φοριούνται. Καταγράψτε ως 6/6, 6/9, 6/18 κ.λπ. (6/6 = φυσιολογικό). Εάν το διάγραμμα δεν είναι διαθέσιμο: μετρήστε τα δάχτυλα, ανιχνεύστε την κίνηση του χεριού, αντιληφθείτε το φως.
2. Μαθητές: Μέγεθος, συμμετρία, αντίδραση στο φως (άμεση και συναινετική). Δοκιμασία με περιστρεφόμενο φακό για RAPD (σχετικό προσαγωγό ελάττωμα της κόρης — η κόρη διαστέλλεται όταν περιστρέφετε τον φακό προς αυτήν = βλάβη του οπτικού νεύρου στην πλευρά αυτή).
3. Κινήσεις των ματιών: «Ακολουθήστε το δάχτυλό μου». Καλύψτε όλες τις κατευθύνσεις του βλέμματος — οριζόντια και κάθετη. Αναζητήστε: διπλωπία, νυσταγμό (ρυθμικό τράνταγμα των ματιών), αδυναμία συζευγμένου βλέμματος (παράλυση κρανιακού νεύρου — III, IV, VI).
4. Οπτικά πεδία (αντιπαράθεση): Καθίστε απέναντι από τον ασθενή σε απόσταση ίση με το μήκος του βραχίονά σας. Συγκρίνετε το δικό σας οπτικό πεδίο. Φέρτε ένα δάχτυλο που κουνάει από έξω προς τα μέσα — ο ασθενής λέει πότε το βλέπει. Εξετάζει τέσσερα τεταρτημόρια σε κάθε μάτι. Μόνο μακροσκοπικός έλεγχος — εντοπίζει μεγάλα ελαττώματα πεδίου.
5. Εξωτερικό μάτι: Επιπεφυκότας (κόκκινος, ωχρός), σκληρός χιτώνας (ίκτερος, επισκληρίτιδα/σκληρίτιδα), κερατοειδής χιτώνας (έλκη, τόξο), βλέφαρα (εντρόπιο, εκτρόπιο, πτώση, πρήξιμο βλεφάρων).

1. Προετοιμάστε το δωμάτιο: Χαμηλώστε τα φώτα — όχι εντελώς σκοτεινά, απλώς πιο αμυδρά από το συνηθισμένο. Αυτό διαστέλλει ελαφρώς την κόρη και σας δίνει ένα μεγαλύτερο παράθυρο για να εργαστείτε. Δεν μπορείτε να εξετάσετε επαρκώς μια μη διασταλμένη κόρη σε έντονο φως.Στον γενικό ιατρό, χρησιμοποιούνται επίσημες σταγόνες διαστολής (τροπικαμίδη) για τον έλεγχο των οφθαλμών του διαβήτη. Για γενική αξιολόγηση, η ρύθμιση της έντασης του φωτισμού του δωματίου είναι συνήθως επαρκής.
2. Ρύθμιση του οφθαλμοσκοπίου: Ενεργοποιήστε το. Ρυθμίστε τον επιλογέα στο μηδέν (0) — αυτό εστιάζει σε εμμετρωπικά (φυσιολογικά) μάτια. Εάν ο ασθενής είναι πολύ μυωπικός (μυωπικός), περιστρέψτε τον επιλογέα στο μείον (κόκκινοι αριθμοί). Εάν είναι πολύ υπερμετρωπικός (υπερμετρωπικός), στο συν (πράσινοι/μαύροι αριθμοί). Ξεκινήστε από το μηδέν και προσαρμόστε όπως απαιτείται.Ο επιλογέας ρυθμίζει την εστίαση — ΔΕΝ αλλάζει τη φωτεινότητα. Χρησιμοποιήστε τον για να εστιάσετε ευκρινώς στον αμφιβληστροειδή για κάθε ασθενή.
3. Ποιο μάτι να χρησιμοποιήσετε — ταιριάζει πάντα: Για να εξετάσετε το ΔΕΞΙ μάτι του ασθενούς, χρησιμοποιήστε το ΔΕΞΙ μάτι ΣΑΣ και κρατήστε το οφθαλμοσκόπιο στο ΔΕΞΙ σας χέρι. Για να εξετάσετε το ΑΡΙΣΤΕΡΟ του, χρησιμοποιήστε το ΑΡΙΣΤΕΡΟ μάτι και το αριστερό σας χέρι. Αυτό σας επιτρέπει να πλησιάσετε χωρίς να χτυπάτε τα κεφάλια.Αυτό στην αρχή σας φαίνεται αφύσικο αν είστε δεξιόχειρας. Εξασκηθείτε και στις δύο πλευρές.
4. Αρχική θέση και γωνία: Σταθείτε περίπου 30 cm από τον ασθενή. Πλησιάστε από περίπου 15° πλάγια (όχι ευθεία). Ρίξτε φως στην κόρη — θα πρέπει να δείτε μια έντονη πορτοκαλί λάμψη μέσα από την κόρη. Αυτό είναι το κόκκινο αντανακλαστικόΑπουσία ερυθρού αντανακλαστικού = πυκνός καταρράκτης, αιμορραγία υαλοειδούς ή ρετινοβλάστωμα (σε παιδί — επείγουσα παραπομπή).
5. Προχωρήστε αργά και ακολουθήστε τα σκάφη: Μόλις δείτε το κόκκινο αντανακλαστικό, πλησιάστε αργά διατηρώντας το φως στην κόρη. Καθώς πλησιάζετε λίγα εκατοστά, θα αρχίσετε να βλέπετε λεπτομέρειες του αμφιβληστροειδούς. Ακολουθήστε ένα αιμοφόρο αγγείο προς τον οπτικό δίσκο — τα αγγεία συγκλίνουν στον δίσκο σαν ακτίνες σε έναν τροχό. Ο δίσκος είναι συνήθως ρινικός (προς τη μύτη).
6. Εξετάστε πρώτα τον οπτικό δίσκο: Ο δίσκος είναι ένας ανοιχτό ροζ/κρεμ κύκλος. Αξιολογήστε:
   • Χρώμα: Κανονικό = ροζ. Ωχρό = οπτική ατροφία (ΣΚΠ, γλαύκωμα, συμπίεση)
   • Περιθώρια: Κανονικό = οξύ. Θολό/ασαφές = οίδημα θηλής (αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση — επείγουσα)
   • Αναλογία κυπέλλου προς δίσκο: Φυσιολογικό = <0.5. Μεγάλο κύπελλο = ύποπτο γλαύκωμα
7. Ακολουθήστε τα σκάφη: Εντοπίστε τις αρτηρίες και τις φλέβες προς κάθε τεταρτημόριο. Αρτηρίες: στενότερες, πιο φωτεινό κόκκινο. Φλέβες: πιο φαρδιές, πιο σκούρες. Αναζητήστε: Κοιλιακή σχισμή (αρτηρία που πιέζει τη φλέβα στη διασταύρωση = υπέρταση), ασημένια καλωδίωση (οι αρτηρίες φαίνονται φωτεινές/ανακλαστικές = υπέρταση), αιμορραγίες, εξιδρώματα.
8. Αναζητήστε αιμορραγίες και εξιδρώματα:
   • Αιμορραγίες κηλίδων/στυπωμάτων: Μικρό στρογγυλό ατύχημα = διαβήτης (μικροανευρύσματα)
   • Αιμορραγίες από φλόγα: Επιφανειακή, εξαπλούμενη = υπέρταση, CRVO
   • Σκληρά εξιδρώματα: Φωτεινό κίτρινο, αιχμηρές άκρες = εναποθέσεις λιπιδίων σε διαβήτη/υπέρταση
   • Μαλακά εξιδρώματα («κηλίδες βαμβακιού»): Χνουδωτό λευκό = έμφραγμα του νευρικού στρώματος (διαβήτης, υπέρταση)
9. Ελέγξτε την ωχρά κηλίδα: Ζητήστε από τον ασθενή να κοιτάξει απευθείας το φως. Η ωχρά κηλίδα βρίσκεται ακριβώς κροταφικά (προς το αυτί) από τον δίσκο. Φαίνεται ελαφρώς πιο σκούρα. Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας εμφανίζεται ως drusen (κίτρινες εναποθέσεις) ή αλλαγές στη χρωστική ουσία.

• Το δωμάτιο σκοτεινιάστηκε πριν από την έναρξη
• Χρησιμοποιήθηκε η σωστή αντιστοίχιση ματιών (δεξί μάτι με δεξί μάτι, από αριστερά προς τα αριστερά)
• Έλεγχος κόκκινου αντανακλαστικού πριν από την είσοδο
• Οπτικός δίσκος που βρέθηκε και αξιολογήθηκε (χρώμα, περιθώρια, κύπελλο)
• Ακολούθησαν τα αγγεία — αναζητήθηκαν αιμορραγίες και εκκρίματα
• Αξιολόγηση ωχράς κηλίδας (ζητείται από τον ασθενή να κοιτάξει προς το φως)
• Αξιολόγηση οπτικής οξύτητας και μαθητών
• Ευρήματα που ερμηνεύτηκαν και τεκμηριώθηκαν σωστά
• Κατάλληλη επείγουσα ανάγκη που αναγνωρίζεται για οίδημα θηλής ή απουσία ερυθρού αντανακλαστικού

• Αυξήστε κατάλληλα τη φωτεινότητα του δωματίου πριν ξεκινήσετε
• Χρησιμοποιήθηκε η σωστή τεχνική αντιστοίχισης ματιών
• Αξιολόγησε σωστά το κόκκινο αντανακλαστικό
• Μετακινήθηκε αρκετά κοντά στον ασθενή για να δει λεπτομέρειες του δίσκου
• Σωστά αναγνωρισμένος και περιγραφόμενος οπτικός δίσκος
• Παρακολούθησε τα αγγεία και εντόπισε οποιαδήποτε παθολογία
• Ορθή ερμηνεία των ευρημάτων — βαθμός αμφιβληστροειδοπάθειας, εάν υπάρχει
• Κοινοποίηση ευρημάτων στον ασθενή σε κατανοητή γλώσσα
• Αναγνωρισμένη κλινική επείγουσα ανάγκη για οίδημα της θηλής, εάν υπάρχει

1. Επιλέξτε το σωστό μέγεθος διαστολέα: Αυτιά ενηλίκων — χρησιμοποιήστε το μεγαλύτερο κάτοπτρο που ταιριάζει άνετα. Τα μικρότερα κάτοπτρα μειώνουν την ορατότητα. Διατηρήστε μια εμβέλεια διαθέσιμη.
2. Τοποθετήστε τον ασθενή: Καθισμένοι, γέρνοντας το κεφάλι τους ελαφρώς μακριά από εσάς. Στα παιδιά — με το κεφάλι γερμένο στο πλάι, ο γονέας κρατάει το παιδί.Ποτέ μην πιέζετε το κάτοπτρο. Εάν το κανάλι είναι πολύ στενό ή πρησμένο, σημειώστε το όριο ορατότητας και μην πιέζετε για να μην περάσει ο πόνος.
3. Ισιώστε τον ακουστικό πόρο — η κατεύθυνση έχει σημασία:
   • Ενήλικες: Τραβήξτε το πτερύγιο (έξω αυτί) πάνω και πίσω με το μη κυρίαρχο χέρι σας. Αυτό ισιώνει το κανάλι ενηλίκων σε σχήμα S.
   • Παιδιά κάτω των ~7 ετών: Τραβήξτε την πένα ευθεία πίσω ή ελαφρώς προς τα κάτω. Το βρεφικό κανάλι καμπυλώνεται διαφορετικά.
   Αυτό το βήμα παραλείπεται συχνότερα — και είναι το πιο σημαντικό. Χωρίς αυτό, κοιτάτε το τοίχωμα του αυτιού, όχι το τύμπανο.
4. Εισάγετε απαλά: Κρατώντας το ωτοσκόπιο σαν στυλό (εκτός αν έχετε εκπαιδευτεί σε μέρη όπως το Λιντς — όπου το κρατάτε ανάποδα, που είναι η ασφαλέστερη τεχνική), ακουμπήστε το χέρι σας (ή το μικρό σας δάχτυλο με την τεχνική ανάποδα) στο κεφάλι του ασθενούς, ώστε οποιαδήποτε κίνηση να μην οδηγήσει το ωτοσκόπιο βαθύτερα. Εισάγετε το ωτοσκόπιο με ελαφρά προς τα κάτω και προς τα εμπρός γωνία. Θα πρέπει να βλέπετε τον ακουστικό πόρο — μια σήραγγα με επένδυση δέρματος. Προωθήστε αργά μέχρι να εμφανιστεί το τύμπανο.
5. Τι πρέπει να κοιτάξετε μόλις δείτε το τύμπανο (τυμπανική μεμβράνη): Δείτε τον οδηγό ερμηνείας παρακάτω.

1. Εξωτερική επιθεώρηση: Πρήξιμο, ασυμμετρία, αλλαγή δέρματος πάνω από τη μύτη.
2. Πρόσθια ρινοσκόπηση (χρησιμοποιώντας ωτοσκόπιο ή ειδικό διαστολέα): Γείρετε ελαφρά το κεφάλι προς τα πίσω. Χρησιμοποιήστε ένα μεγάλο διαστολέα. Σηκώστε την άκρη της μύτης για να δείτε το εσωτερικό κάθε ρουθούνι. Αναζητήστε: θέση ρινικού διαφράγματος (αποκλίνουσα;), ρινικές κόγχες (διευρυμένες/πρησμένες — ωχρές και οιδηματώδεις σε αλλεργική ρινίτιδα, κόκκινες σε λοιμώδη), πολύποδες (ωχρές, σαρκώδεις, μάζες σαν σταφύλι που φράζουν τη ρινική οδό), έκκριση (υδαρής = αλλεργία, βλεννοπυώδης = λοίμωξη, μονομερής = ξένο σώμα σε παιδί ή όγκο).
3. Ελέγξτε τη βατότητα: Ζητήστε από τον ασθενή να κλείσει το στόμα του και να αναπνέει εναλλάξ από κάθε ρουθούνι — αξιολογήστε τη ροή του αέρα.

1. Θέση: Καλό φως (φακός με στυλό). Ζητήστε από τον ασθενή να ανοίξει διάπλατα και να πει «αα» — αυτό χαμηλώνει τη γλώσσα και ανοίγει τον στοματοφάρυγγα.
2. Αμυγδαλές και στοματοφάρυγγας: Αναζητήστε: μέγεθος αμυγδαλών (βαθμολογία I–IV), ερύθημα, εξίδρωμα (λευκές κηλίδες στις αμυγδαλές = βακτηριακή αμυγδαλίτιδα έναντι ιογενούς), πύον στις αμυγδαλικές κρύπτες, απόκλιση της σταφυλής (κολπίτιδα = περιαμυγδαλικό απόστημα, σταφυλή ωθημένη στην αντίθετη πλευρά).
3. Γλώσσα και βυθός του στόματος: Σημειώστε τυχόν έλκος (άφθατα έλκη — καλοήθη· επίμονα ανώδυνα έλκη >3 εβδομάδες = παραπομπή 2WW), επικάλυψη, ωχρότητα.
4. Κριτήρια Centor / FeverPAIN στην πράξη: Χρησιμοποιήστε το για να καθοδηγήσετε τη λήψη αντιβιοτικών για τον πονόλαιμο. Πυρετός, βαθμολογία ΠΟΝΟΥ ≥4: σκεφτείτε να λάβετε υπόψη αντιβιοτικά. Βαθμολογία Centor ≥3: πιο πιθανή στρεπτοκοκκική λοίμωξη.

• Χρησιμοποιείται η σωστή έλξη του πτερυγίου (πάνω-πίσω σε ενήλικες, πίσω/κάτω σε παιδιά)
• Εξετάστηκαν και τα δύο αυτιά
• Περιγραφόμενη TM (χρώμα, αντανάκλαση φωτός, ακεραιότητα, θέση)
• Σημειώθηκε κερί εάν εμποδίζει την ορατότητα
• Ρινική εξέταση εάν υπάρχουν συμπτώματα
• Εξέταση λαιμού με επαρκή φωτισμό
• Αξιολόγηση αμυγδαλών, σταφυλής και οπίσθιου στοματοφάρυγγα
• Αναγνωρισμένα προειδοποιητικά σημάδια (στριδόρος, μετατόπιση σταφυλής, επίμονο έλκος)

• Σωστή τεχνική ωτοσκοπίου — κατάλληλος διαστολέας, σωστή έλξη πτερυγίου
• Χρησιμοποιούμενη τεχνική χεριού με νάρθηκα — ασφαλής εισαγωγή διαστολέα
• Η TM προσδιορίστηκε σωστά και τα ευρήματα περιγράφηκαν με ακρίβεια
• Σωστή διάκριση φυσιολογικού ΤΜ από ΟΜΩ, ΟΜΕ ή διάτρηση
• Συστηματική αξιολόγηση του λαιμού — αμυγδαλές, σταφυλή, οπίσθιο τοίχωμα
• Κατάλληλη χρήση των κριτηρίων FeverPAIN/Centor στην αξιολόγηση του λαιμού
• Ευρήματα προειδοποιητικής σημαίας που αναγνωρίζονται με την κατάλληλη επείγουσα ανάγκη

1. Επαρκής έκθεση και φωτισμός: Εξετάστε σε καλό φως. Εξετάστε ολόκληρη την περιοχή — μην κοιτάτε μόνο τη βλάβη προς την οποία δείχνει ο ασθενής. Ελέγξτε το περιφερειακό δέρμα για δορυφορικές βλάβες.
2. Χαρακτηρίστε τη βλάβη — χρησιμοποιήστε το πλαίσιο ABCDE:
   Α — Ασυμμετρία

   Ακανόνιστο σχήμα — το ένα μισό δεν αντικατοπτρίζει το άλλο

   Β — Σύνορα

   Ακανόνιστες, εγκοπές ή θολές άκρες

   C — Χρώμα

   Ποικιλία εντός της βλάβης — μικτό καφέ, μαύρο, κόκκινο, λευκό

   Δ — Διάμετρος

   >6 mm — αλλά τα μελανώματα μπορεί να είναι μικρότερα

   Ε — Εξέλιξη

   Αλλαγή με την πάροδο του χρόνου — το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό στο GP

3. Αξιολογήστε επίσης: Θέση (εκτεθειμένη στον ήλιο;), μέγεθος (μέτρηση σε mm), επιφάνεια (λεία/τραχεία/ελκωμένη/αιμορραγούσα), ανύψωση (επίπεδη/ανυψωμένη/οζώδης/μισχωτή), περιβάλλον δέρμα (ερύθημα, δορυφορικές αλλοιώσεις, σκλήρυνση).
4. Περιγράψτε τον τύπο της πρωτοπαθούς βλάβης: Κηλίδα (επίπεδη, μόνο αλλαγή χρώματος), βλατίδα (<5 mm υπερυψωμένη), πλάκα (>5 mm υπερυψωμένη με επίπεδη κορυφή), οζίδιο (βαθιά υπερυψωμένο), κυστίδιο (μικρό γεμάτο με υγρό), πομφόλυγα (μεγάλο γεμάτο με υγρό), φλύκταινα (πύον), πομφός (κνίδωση), έλκος (απώλεια δέρματος).
5. Περιφερειακοί λεμφαδένες: Ψηλαφήστε τους σχετικούς παροχετευτικούς λεμφαδένες εάν υπάρχει υποψία κακοήθειας. Μελάνωμα ράχης → μασχαλιαίοι λεμφαδένες. Μελάνωμα ποδιού → βουβωνικοί λεμφαδένες.

• Εξετάστηκε η βλάβη σε καλό φωτισμό με επαρκή έκθεση
• Πλαίσιο ABCDE που εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε μελαγχρωματική βλάβη
• Μέγεθος μετρημένο σε mm
• Έλεγχος περιβάλλοντος δέρματος και δορυφορικών βλαβών
• Η ιστορία της εξέλιξης ρωτήθηκε αν δεν υπάρχει ήδη στην ιστορία
• Ψηλαφημένοι περιφερειακοί λεμφαδένες σε περίπτωση υποψίας κακοήθειας
• Τα κριτήρια NICE 2WW εφαρμόστηκαν σωστά
• Η βλάβη φωτογραφήθηκε για καταγραφή σε περίπτωση αβεβαιότητας ή παραπομπής.

• Χρησιμοποιήθηκε συστηματική προσέγγιση ABCDE — όχι απλώς «φαίνεται μια χαρά»
• Ειδικός έλεγχος των περιβάλλουσων δερματικών και δορυφορικών βλαβών
• Η ιστορία της εξέλιξης ρωτήθηκε συγκεκριμένα για
• Σωστή διαφοροποίηση καλοήθων από ύποπτες εμφανίσεις
• Εφαρμογή κατάλληλης επείγουσας ανάγκης σε ύποπτα ευρήματα
• Ακριβής τεκμηρίωση και υποστήριξη κλινικών αποφάσεων

1. Συγκατάθεση και συνοδός: Ρητή προφορική συγκατάθεση. Τεκμηριωμένο όνομα και ρόλος συνοδού. Εξηγήστε: «Θα κάνω μια ορθική εξέταση — θα βάλω απαλά ένα δάχτυλο στον πρωκτό σας. Θα είμαι όσο το δυνατόν πιο γρήγορος και θα σταματήσω αμέσως αν μου το ζητήσετε».
2. Θέση: Αριστερή πλάγια θέση (ο ασθενής στην αριστερή πλευρά, τα γόνατα τραβηγμένα προς το στήθος — «σαν μπάλα»). Αυτή είναι η τυπική θέση για τον γενικό ιατρό. Η ραχιαία λιθοτομή (στην πλάτη) είναι μια εναλλακτική λύση.Η αριστερή πλάγια τοποθέτηση είναι συνήθως πιο άνετη για τον ασθενή και παρέχει καλή πρόσβαση στον εξεταστή. Βεβαιωθείτε ότι ο ασθενής είναι ντυμένος κατάλληλα — εκθέστε μόνο ό,τι χρειάζεται.
3. Εξωτερική επιθεώρηση πρώτα: Πριν εισάγετε το δάχτυλο, εξετάστε το περιπρωκτικό δέρμα. Αναζητήστε: δερματικές εκβλαστήσεις (αιμορροΐδες, νόσος του Crohn), εξωτερικές αιμορροΐδες (μπλε/μωβ), ραγάδες (επώδυνη ρωγμή στις 6 ή 12 η ώρα — ο ασθενής μπορεί να συσπάται μόνο κατά την εξέταση), ανοίγματα συριγγίων, κονδυλώματα (κονδυλώματα), ερύθημα, έλκος.
4. Λιπάνετε γενναιόδωρα: Εφαρμόστε λιπαντικό τζελ στον δείκτη σας που φοράτε γάντι. Η επαρκής λίπανση είναι πιο άνετη για τον ασθενή και κάνει την εξέταση πιο κατατοπιστική — μια ξηρή εξέταση δημιουργεί ψευδή αντίσταση.
5. Εισαγωγή: Τοποθετήστε την άκρη του δείκτη σας, που έχετε λιπανθεί, στο χείλος του πρωκτού. Ζητήστε από τον ασθενή να εκπνεύσει αργά. Καθώς εκπνέει και χαλαρώνει, ασκήστε απαλά πίεση μέχρι να χαλαρώσει ο σφιγκτήρας και το δάχτυλό σας να περάσει μέσα. ΜΗΝ σπρώχνετε πέρα ​​από την αντίσταση.Εάν ο ασθενής σφιχτεί, κάντε παύση, καθησυχάστε τον και ζητήστε του να εκπνεύσει ξανά. Ποτέ μην κάνετε βίαιη είσοδο. Εάν η είσοδος είναι αδύνατη λόγω πόνου, σταματήστε, καταγράψτε και σκεφτείτε το ενδεχόμενο ραγάδας ή στένωσης του πρωκτού.
6. Αξιολόγηση του τόνου του σφιγκτήρα: Φυσιολογικός τόνος = ισχυρή αντίσταση γύρω από το δάχτυλό σας αλλά όχι επώδυνη. Μειωμένος τόνος = χαλαρός σφιγκτήρας (νευρολογική αιτία, προηγούμενη χειρουργική επέμβαση, μαιευτικός τραυματισμός). Αυξημένος τόνος = υπερτονία (ραγάδα, άγχος, λοίμωξη).
7. Περιστρέψτε συστηματικά: Περιστρέψτε το δάχτυλό σας κατά 360° για να αξιολογήσετε τον βλεννογόνο του ορθού προς όλες τις κατευθύνσεις. Ψηλαφήστε για: μάζες (σκληρές, ακανόνιστες = ανησυχία για καρκίνωμα), ευαισθησία (πρόσθια = προστατίτιδα ή πυελική παθολογία), ανωμαλία του βλεννογόνου.
8. Αξιολόγηση προστάτη (άνδρες ασθενείς): Ψηλαφήστε πρόσθια. Φυσιολογικός προστάτης: λείος, ελαστικός, δίλοβος με κεντρική αύλακα, μη ευαίσθητος. Παθολογικά ευρήματα — βλέπε παρακάτω πίνακα.Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε με αξιοπιστία ολόκληρο τον προστάτη ανά ορθό — μόνο την οπίσθια επιφάνεια. Ένα φυσιολογικό PR δεν αποκλείει τον καρκίνο του προστάτη. Το PSA είναι συμπληρωματικό.
9. Αφαιρέστε και ελέγξτε το γάντι: Σημείωση: χρώμα κοπράνων (κανονικό καφέ, μαύρο = μέλαινα, έντονο κόκκινο = αιμορραγία από το κατώτερο γαστρεντερικό σωλήνα), αίμα (φρέσκο ​​κόκκινο = αιμορροΐδες/ραγάδες/καρκίνος), βλέννα. Καταγράψτε ρητά τα ευρήματα από τη χρήση γαντιών.

• Ρητή συναίνεση και τεκμηρίωση συνοδού
• Ασθενής σε αριστερή πλάγια θέση, επαρκώς καλυμμένος
• Εξωτερικός έλεγχος που πραγματοποιήθηκε πριν από την εισαγωγή
• Εφαρμόστηκε γενναιόδωρη λίπανση
• Αξιολόγηση και τεκμηρίωση του τόνου του σφιγκτήρα
• Πλήρης περιστροφή 360° του δακτύλου — αξιολόγηση βλεννογόνου
• Αξιολόγηση προστάτη σε άνδρες ασθενείς (εάν ενδείκνυται)
• Έλεγχος γαντιού κατά την απόσυρση — καταγραφή χρώματος, αίματος, βλέννας
• Λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα για μη φυσιολογικά ευρήματα στον προστάτη

• Συναίνεση και συνοδός με επαγγελματική διαχείριση
• Εξωτερικός έλεγχος που πραγματοποιήθηκε πριν από την εισαγωγή
• Σωστή τεχνική εισαγωγής — αργή, με τον ασθενή να εκπνέει
• Σωστή αξιολόγηση και περιγραφή του τόνου του σφιγκτήρα
• Σωστός χαρακτηρισμός του προστάτη εάν αξιολογηθεί
• Έγινε έλεγχος γαντιών και καταγράφηκαν τα ευρήματα
• Επικοινώνησε με ευαισθησία καθ' όλη τη διάρκεια
• Κατάλληλη επείγουσα ανάγκη για ύποπτα ευρήματα

1. Τραχηλικοί λεμφαδένες (που αξιολογούνται συχνότερα στον γενικό ιατρό): Στέκεστε πίσω από τον ασθενή. Χρησιμοποιήστε και τα δύο χέρια ταυτόχρονα — συγκρίνετε τις πλευρές. Ψηλαφήστε συστηματικά τους λεμφαδένες: υπογνάθιους (κάτω από το πηγούνι), υπογνάθιους, πρόσθιους αυχενικούς (πρόσθιο τρίγωνο), οπίσθιους αυχενικούς (οπίσθιο τρίγωνο), προωτικούς, οπισθωτικούς, ινιακούς, υπερκλείδιους.Υπερκλειδικός βόθρος: ψηλαφήστε με το κεφάλι του ασθενούς ελαφρώς γερμένο προς το μέρος σας — χαλαρώνει ο αδένας SCM. Ένας σκληρός λεμφαδένας στον αριστερό υπερκλειδικό βόθρο (λεμφαδένας Virchow / σημείο Troisier) = γαστρική ή κοιλιακή κακοήθεια μέχρι αποδείξεως του εναντίου.
2. Μασχαλιαίες λεμφαδένες: Ακουμπήστε το χέρι του ασθενούς στο δικό σας. Τοποθετήστε το χέρι σας σε κύπελλο στην κορυφή της μασχάλης. Κατεβάστε τα δάχτυλά σας κατά μήκος του έσω τοιχώματος. Ψηλαφήστε όλες τις ομάδες: κορυφαία (στον θόλο), πρόσθια (θωρακική), οπίσθια (υποωμιαία), πλάγια (κατά μήκος του βραχιονίου), κεντρική.
3. Βουβωνικοί λεμφαδένες: Οριζόντια αλυσίδα (κατά μήκος του βουβωνικού συνδέσμου — παροχετεύει το κάτω άκρο, το περιπρωκτικό δέρμα, τα έξω γεννητικά όργανα). Κάθετη αλυσίδα (κατά μήκος της μεγάλης σαφηνούς φλέβας). Σημειώστε αν είναι επιφανειακή ή βαθιά.
4. Χαρακτηρίστε κάθε ψηλαφητό κόμβο:
   • Μέγεθος: σε cm
   • Συνέπεια: μαλακό και ευαίσθητο (αντιδραστικό/λοίμωξη) έναντι σφιχτού (λέμφωμα) έναντι σκληρού και ακινητοποιημένου (μεταστατικό καρκίνωμα)
   • Κινητικότητα: κινητό vs tethered/matted
   • Τρυφερότητα: ευαίσθητο = αντιδραστικό/λοίμωξη· μη ευαίσθητο = λέμφωμα ή κακοήθεια
   • Αριθμός και κατανομή: μία περιοχή = τοπική αιτία· πολλαπλές περιοχές = συστηματική αιτία

1. επιθεώρηση: Σταθείτε μπροστά. Ζητήστε από τον ασθενή να καταπιεί (δώστε του ένα ποτήρι νερό). Ο φυσιολογικός θυρεοειδής δεν είναι ορατός. Η βρογχοκήλη κινείται με την κατάποση — αυτό διακρίνει το οίδημα του αυχένα του θυρεοειδούς από το μη θυρεοειδικό οίδημα του τραχήλου.
2. Ψηλάφηση: Σταθείτε πίσω από τον ασθενή. Τοποθετήστε και τα δύο χέρια γύρω από τον λαιμό, με τις άκρες των δακτύλων να συναντώνται στη μέση γραμμή. Προσδιορίστε τον ισθμό (ακριβώς κάτω από τον χόνδρο του θυρεοειδούς). Ψηλαφήστε κάθε λοβό πλευρικά της τραχείας. Ζητήστε από τον ασθενή να καταπιεί ξανά — νιώστε τον αδένα να κινείται κάτω από τα δάχτυλά σας.Ένα πρήξιμο του θυρεοειδούς που δεν κινείται με την κατάποση πιθανότατα δεν είναι θυρεοειδής — εξετάστε το ενδεχόμενο λεμφαδένα, δερμοειδούς κύστη ή άλλου όγκου στον αυχένα.
3. Χαρακτηρίστε τον αδένα: Διάχυτη διεύρυνση (βρογχοκήλη) έναντι πολυοζώδους έναντι μονού οζιδίου. Ευαίσθητος (θυρεοειδίτιδα) έναντι μη ευαίσθητος. Οπισθοστερνική επέκταση (δεν μπορεί να φτάσει κάτω από τον αδένα).
4. Απόκλιση τραχείας: Είναι η τραχεία κεντρική; Μια πολύ μεγάλη θυρεοειδική ή οπισθοστερνική επέκταση μπορεί να εκτρέψει την τραχεία.
5. Στηθοσκόπησις: Εάν υπάρχει διάχυτη βρογχοκήλη — τοποθετήστε το στηθοσκόπιο πάνω από τον αδένα. Φυσήγμα = αυξημένη αγγείωση = νόσος Graves (θυρεοτοξίκωση).
6. Σημάδια δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς:
   • Υπερθυρεοειδισμός: Λεπτός τρόμος (χέρια), ζεστές και υγρές παλάμες, ταχυκαρδία, καθυστέρηση βλεφάρων, συστολή βλεφάρων, εξόφθαλμος (Graves')
   • Υποθυρεοειδισμός: Ξηροδερμία, βραδυκαρδία, περικογχικό οίδημα, ξηρά μαλλιά, αργά αντανακλαστικά χαλάρωσης

1. Παρατηρήστε πριν αγγίξετε — τη γενική εντύπωση: Γενική συμπεριφορά (εγρήγορση και διαδραστικότητα έναντι αδράνειας και αποστασιοποίησης), ο τρόπος με τον οποίο το παιδί κρατιέται στην αγκαλιά του γονέα, η αναπνοή από την άλλη άκρη του δωματίου, το χρώμα του δέρματος (ροζ έναντι χλωμού έναντι στικτού έναντι κυανώδους), η ενυδάτωση (μάτια βυθισμένα, ξηροί βλεννογόνοι, σπαργή δέρματος), εμφανής δυσφορία ή απουσία αυτής.Ένα παιδί που σας παρακολουθεί, πιάνει αντικείμενα και αλληλεπιδρά με τον γονέα είναι πολύ απίθανο να είναι σοβαρά άρρωστο. Ένα παιδί που κοιτάζει επίμονα και δεν ανταποκρίνεται σε ερεθίσματα αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι πριν καν μετρήσετε οτιδήποτε.
2. Ζωτικά σημεία — πάντα: Θερμοκρασία, σφυγμός, αναπνευστικός ρυθμός (μέτρηση για 30 ολόκληρα δευτερόλεπτα — τα εύρη αναφοράς ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με την ηλικία), κορεσμοί οξυγόνου (φυσιολογικό ≥95% στον αέρα δωματίου για οποιαδήποτε ηλικία), χρόνος τριχοειδούς επαναπλήρωσης (πίεση στο στέρνο ή στο μέτωπο για 5 δευτερόλεπτα — φυσιολογικό <2 δευτερόλεπτα).Η καθοδήγηση του NICE για την Πυρετώδη Νόσο (φανάρι) χρησιμοποιεί αυτές τις παρατηρήσεις συστηματικά. Γνωρίστε τα κόκκινα και πορτοκαλί χαρακτηριστικά για την ταχυκαρδία και την ταχύπνοια που αφορούν συγκεκριμένες ηλικίες — διαφέρουν από τα όρια των ενηλίκων.
3. Fontanelle (εάν είναι κατάλληλο για την ηλικία — κάτω των ~18 μηνών): Με το παιδί σε όρθια θέση και ήρεμο, ψηλαφήστε απαλά την πρόσθια πηγή. Διόγκωση = αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. Βυθισμένη πηγή = αφυδάτωση. Φυσιολογικό = επίπεδο και μαλακό.
4. Αυτιά και λαιμός: Εάν υπάρχει υποψία για λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος — ωτοσκόπηση (και στα δύο αυτιά), εξέταση του λαιμού (αμυγδαλές, εξίδρωμα, ερυθρότητα, θέση σταφυλής). Στα παιδιά, η εξέταση του αυτιού απαιτεί το τράβηγμα του πτερυγίου ευθεία προς τα πίσω και όχι προς τα πάνω και προς τα πίσω.
5. Στήθος: Ο αναπνευστικός ρυθμός μετρήθηκε κατά την επιθεώρηση. Η σοβαρότητα της ύφεσης: υποπλεύρια, μεσοπλεύρια, στερνική. Ακρόαση και από τις δύο πλευρές — είσοδος αέρα (ίση ή μειωμένη), συριγμός (εκπνευστική = βρογχιολίτιδα/άσθμα), ρόγχοι (πύκνωση). Οι κορεσμοί οξυγόνου επιβεβαιώνουν την κλινική εικόνα.
6. Κοιλιά: Εάν υπάρχει κοιλιακός πόνος, έμετος ή γαστρεντερολογικά συμπτώματα — εξέταση, ελαφριά ψηλάφηση σε όλα τα τεταρτημόρια. Σημείωση: προφύλαξη, ευαισθησία, οργανομεγαλία. Ξεκινήστε μακριά από την περιοχή του πόνου.
7. Αξιολόγηση εξανθήματος: Εάν υπάρχει εξάνθημα — περιγράψτε τη μορφολογία, την κατανομή, τη λεύκανση. Δοκιμή με ποτήρι (πιέστε σταθερά το γυαλί στο εξάνθημα): λεύκανση = συνήθως καλοήθης (ιογενές εξάνθημα, κνίδωση)· μη λεύκανση = μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο → 999 αμέσως.Ένα πετεχιώδες ή πορφυρικό εξάνθημα που δεν ασπρίζει αποτελεί παιδιατρικό επείγον περιστατικό. Μην περιμένετε περισσότερα στοιχεία. Καλέστε το 999 και χορηγήστε ενδομυϊκή βενζυλοπενικιλίνη, εάν είναι διαθέσιμη και δεν αντενδείκνυται.
8. Καταγράψτε ρητά τα αρνητικά σημεία που υποδεικνύουν κόκκινη σημαία: Σε ένα υγιές παιδί, καταγράψτε την απουσία βασικών σημείων κινδύνου: «κανένα γρύλισμα, καμία σοβαρή υποχώρηση, κανένα εξάνθημα που δεν προκαλεί ωχρότητα, σε εγρήγορση και αλληλεπίδραση, τριχοειδής επαναπλήρωση <2 δευτερόλεπτα, κορεσμοί 98% στον αέρα». Αυτό προστατεύει το παιδί και εσάς.

• Αξιολόγηση της γενικής εμφάνισης από την πόρτα πριν την προσέγγιση
• Πλήρη ζωτικά σημεία, συμπεριλαμβανομένου του RR (30 ολόκληρα δευτερόλεπτα), της θερμοκρασίας, των καρδιακών παλμών, του SpO₂, του CRT
• Η Fontanelle αξιολογείται εάν είναι κάτω των ~18 μηνών
• Εξέταση αυτιών και λαιμού σε περίπτωση αναπνευστικών/ΩΡΛ συμπτωμάτων
• Στήθος — έργο αναπνοής, σοβαρότητα ύφεσης, ακρόαση
• Εξάνθημα αξιολογημένο με δοκιμασία tumbler, εάν υπάρχει
• Αρνητικά σημάδια προειδοποίησης καταγράφηκαν ρητά
• Εξετάζονται χαρακτηριστικά φωτεινού σηματοδότη NICE
• Δίχτυ ασφαλείας που δίνεται στον γονέα — συγκεκριμένο, χρονικά καθορισμένο, σαφές

• Αξιολόγησε τη γενική εμφάνιση του παιδιού πριν από την προσέγγιση — το χρησιμοποίησε για τη βαθμονόμηση της εξέτασης
• Σωστή μέτρηση ζωτικών σημείων λαμβάνοντας υπόψη τα κατάλληλα για την ηλικία όρια αναφοράς
• Σωστή εκτέλεση του tumbler test εάν υπάρχει εξάνθημα και ερμηνεία του αποτελέσματος
• Σωστά χαρακτηρισμένη σοβαρότητα (ήπια/μέτρια/σοβαρή) με βάση τα ευρήματα
• Χαρακτηριστικά που προκαλούν κόκκινη σημαία και έχουν τεκμηριωθεί ειδικά (θετικά ή αρνητικά)
• Δίχτυ ασφαλείας για συγκεκριμένους γονείς, χρονικά καθορισμένο και εφαρμόσιμο
• Η επικοινωνία με τον γονέα είναι σαφής και καθησυχαστική ή κατάλληλα επείγουσα

1. Επιθεωρήστε και τα δύο πόδια με τον ασθενή σε οριζόντια θέση:
   • Χρώμα: Ροζ = φυσιολογικό. Ωχρό = μειωμένη αρτηριακή παροχή. Σκουρόχρωμο/κυανωμένο = φλεβική συμφόρηση ή κρίσιμη ισχαιμία. Κόκκινη/καφέ χρώση = χρόνια φλεβική νόσος (εναπόθεση αιμοσιδηρίνης)
   • Αλλαγές δέρματος: Τριχόπτωση στη ράχη του ποδιού και της κνήμης = χρόνια αρτηριακή ανεπάρκεια. Λιποδερματοσκλήρυνση (ξυλώδες, σκληρυμένο δέρμα πάνω από το έσω σφυρό) = χρόνια φλεβική νόσος
   • Έλκη: Εντοπισμός, μέγεθος, βάση, άκρη, βάθος. Αρτηριακά έλκη: διάτρητα, επώδυνα, ωχρή/νεκρωτική βάση, σε σημεία πίεσης (δάχτυλα ποδιών, φτέρνες, πλάγιο σφυρό). Φλεβικά έλκη: ακανόνιστο άκρο, ρηχή, κοκκιώδης/αποφλοιωμένη βάση, έσω περιοχή φτέρνας (πάνω από το έσω σφυρό). Νευροπαθητικά έλκη: ανώδυνα, σημεία υπερπίεσης, που σχετίζονται με περιφερική νευροπάθεια.
   • Κιρσοί: Κατανομή (μακρά σαφηνή έναντι βραχείας σαφηνής περιοχής), τυχόν σχετικές δερματικές αλλοιώσεις
   • Πρήξιμο: Οίδημα — συμμετρικό (καρδιακή/φλεβική/υπολευκωματιναιμία) έναντι ασύμμετρου (ΕΒΦΘ, κυτταρίτιδα, λεμφοίδημα)
2. Αξιολόγηση θερμοκρασίας: Ράχη του χεριού σας, συγκρίνοντας και τα δύο άκρα από το περιφερικό έως το εγγύς. Τα κρύα πόδια με έντονη διαβάθμιση θερμοκρασίας σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο υποδηλώνουν περιφερική αρτηριακή νόσο με απόφραξη σε αυτό το επίπεδο.
3. Χρόνος τριχοειδικής αναπλήρωσης: Πιέστε το δάχτυλο του ποδιού ή του χεριού για 5 δευτερόλεπτα. Κανονικό: <2 δευτερόλεπτα. Παρατεταμένο = μειωμένη περιφερική αιμάτωση (αρτηριακή νόσος, αφυδάτωση, κρυολόγημα).
4. Ψηλαφήστε τους περιφερειακούς σφυγμούς — συγκρίνετε και τις δύο πλευρές:
   • Μήρου: Στη βουβωνική χώρα, στο μέσο της βουβωνικής χώρας
   • Ιγνυακό: Το γόνατο του ασθενούς είναι ελαφρώς λυγισμένο, οι αντίχειρες βρίσκονται στο κνημιαίο κύρτωμα, τα δάχτυλα συναντώνται στο ιγνυακό βόθρο οπίσθια — δύσκολο σε παχύσαρκους ασθενείς
   • Ραχιαίος ποδίσκος (DP): Ραχύς του ποδιού, πλάγια του τένοντα του μακρού εκτείνοντος μεγάλου δακτύλου
   • Οπίσθια κνημιαία (ΟΚ): Πίσω και κάτω από το έσω σφυρό
   Απουσία σφυγμών DP + PT = σημαντική περιφερική αρτηριακή νόσος. Απουσία σφυγμών + συμπτώματα = παραπομπή για αγγειακή αξιολόγηση και ABPI.
5. Αξιολόγηση γάμπας (εάν υπάρχει υποψία για ΕΒΦΘ): Ευαισθησία στις γάμπες κατά την ψηλάφηση, οίδημα στις γάμπες (μετρήστε και τις δύο γάμπες σε ένα σταθερό σημείο — η διαφορά >3 cm είναι σημαντική), ερύθημα, θερμότητα. Χρησιμοποιήστε τη βαθμολογία Wells για να καθοδηγήσετε την απεικονιστική απόφαση. Μην βασίζεστε σε κανένα μεμονωμένο σημείο — η ΕΒΦΘ μπορεί να εμφανιστεί χωρίς όλα τα σημεία.
6. Δοκιμασία Buerger (εάν υπάρχει υποψία αρτηριακής νόσου): Ανυψώστε τα πόδια στις 45° για 1-2 λεπτά. Αρτηριακή ανεπάρκεια: τα πόδια ωχραίνουν (ωχρότητα κατά την ανύψωση). Τα κάτω άκρα στις 45° κάτω από την οριζόντια θέση. Σε αρτηριακή νόσο, αναπτύσσεται αντιδραστική υπεραιμία (σκούρο κόκκινο/μωβ χρώμα — «πόδι ηλιοβασιλέματος») καθώς το αίμα ξαναγεμίζει υπό την επίδραση της βαρύτητας. Θετικό Buerger = σημαντική αρτηριακή νόσος.
7. ABPI (δείκτης πίεσης αστραγάλου-βραχιόνιου): Δεν πραγματοποιείται κατά την τακτική εξέταση γενικού ιατρού, αλλά θα πρέπει να διευθετείται σε κάθε ασθενή με χωλότητα, μη επουλώσιμο έλκος ποδιού ή υποψία περιφερικής αρτηριακής νόσου (PAD). Φυσιολογικός ABPI ≥1.0. ABPI 0.5–0.9 = ήπια-μέτρια PAD. ABPI <0.5 = σοβαρή ισχαιμία. ABPI >1.3 = ασβεστοποιημένα αγγεία (συχνό στον διαβήτη — ψευδώς καθησυχαστικό).

• Πλήρης έλεγχος και των δύο ποδιών — χρώμα, αλλοιώσεις δέρματος, έλκη, οίδημα
• Σύγκριση θερμοκρασίας — και τα δύο πόδια, από το περιφερικό έως το εγγύς
• Ο χρόνος τριχοειδούς επαναπλήρωσης μετρήθηκε αμφοτερόπλευρα
• Και οι τέσσερις περιφερειακοί σφυγμοί ψηλαφήθηκαν αμφοτερόπλευρα (μηριαίος, ιγνυακός, DP, PT)
• Αξιολόγηση μοσχαριού σε περίπτωση υποψίας για DVT (ευαισθησία, πρήξιμο, θερμότητα)
• Πλήρης χαρακτηρισμός του έλκους, εάν υπάρχει (εντοπισμός, μέγεθος, βάση, άκρη, πόνος)
• Διοργανώνεται ABPI σε περίπτωση υποψίας PAN
• Αξιολόγηση προειδοποιητικών σημάτων οξείας ισχαιμίας άκρων — άμεση κλιμάκωση εάν υπάρχουν

• Σωστή ακολουθία επιθεώρησης — χρώμα, δέρμα, έλκη, φλέβες, οίδημα
• Περιφερικοί σφυγμοί που εντοπίζονται και αξιολογούνται σωστά (σωστά ανατομικά ορόσημα)
• Σωστή διαφοροποίηση αρτηριακού από φλεβικό έλκος, εάν υπάρχει
• Δοκιμασία Buerger που πραγματοποιείται σε περίπτωση υποψίας αρτηριακής νόσου
• Ανακοίνωση ευρημάτων και σχεδίου διαχείρισης με σαφήνεια, συμπεριλαμβανομένου του καρδιαγγειακού κινδύνου
• Αναγνώρισε χαρακτηριστικά οξείας ισχαιμίας άκρων και θα κλιμακωνόταν κατάλληλα
• Πλήρης τεκμηρίωση και σχετική με τη διαχείριση