Mini-χωρίς

• Επιλέξτε μια περίπτωση που παρουσιάζει έναν τομέα στον οποίο εργάζεστε — ή μια περίπτωση με την οποία αισθάνεστε σίγουροι αν είναι η πρώτη σας MiniCEX
• Κανονίστε την αξιολόγηση εκ των προτέρων, όχι ad hoc στον διάδρομο
• Ενημερώστε σύντομα τον αξιολογητή σας πριν ξεκινήσετε: σε ποιον ασθενή, σε ποια πτυχή να εστιάσετε και για ποιο θέμα θέλετε να λάβετε σχόλια.
• Ελέγξτε το τρέχον PDP σας — υπάρχει κάποιος μαθησιακός στόχος που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτό το MiniCEX;
• Βεβαιωθείτε ότι ο αξιολογητής σας έχει λογαριασμό FourteenFish πριν από την αξιολόγηση. Σοβαρά — αυτό δεν είναι ένα βήμα που πρέπει να αναβάλλετε για αργότερα.
• Επιλέξτε μια ώρα και τοποθεσία όπου δεν θα σας διακόπτουν κάθε 3 λεπτά

• Συστηθείτε στον ασθενή με σαφήνεια και εξηγήστε ότι ένας συνάδελφος θα σας παρακολουθεί — οι περισσότεροι ασθενείς δεν έχουν πρόβλημα με αυτό όταν του εξηγείται με φυσικό τρόπο.
• Δομήστε τη συμβουλευτική σας συνάντηση σκόπιμα — ο αξιολογητής μπορεί να δει εάν έχετε μια σαφή προσέγγιση ή εάν έχετε κάποια καθυστέρηση.
• Μην προσπαθείς να δείξεις όλα όσα ξέρεις. Μια στοχευμένη, σαφής και καλά χειρισμένη συνάντηση έχει καλύτερη βαθμολογία από μια διάσπαρτη προσπάθεια να δείξεις κάθε ικανότητα ταυτόχρονα.
• Διερευνήστε τις ιδέες, τις ανησυχίες και τις προσδοκίες του ασθενούς — ακόμη και σε νοσοκομειακό περιβάλλον, αυτό αξιολογείται στο πλαίσιο της Επικοινωνίας και συχνά παραβλέπεται
• Αν προκύψει κάτι απροσδόκητο, παραμείνετε ψύχραιμοι και μεθοδικοί — ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεστε την αβεβαιότητα είναι ακριβώς αυτό που θέλουν να δουν οι αξιολογητές.
• Μην βιάζεστε. Το να μην βιάζεστε μέσα σε 15 λεπτά είναι από μόνο του μια δεξιότητα.
• Δίχτυ ασφαλείας σαφώς και ρητά στο τέλος — μην το αφήνετε έμμεσο

• Ακούστε ενεργά την προφορική ανατροφοδότηση — μην την ξοδεύετε σκεπτόμενοι τι θα πείτε στη συνέχεια
• Κάντε διευκρινιστικές ερωτήσεις: «Τι συγκεκριμένα θα είχατε κάνει διαφορετικά;» είναι πολύ πιο χρήσιμο από το να λάβετε απλώς έναν βαθμό τίτλου
• Συμφωνήστε σε ένα συγκεκριμένο, εφικτό σημείο δράσης από τα σχόλια πριν από τη λήξη της συνάντησης
• Συμπληρώστε τη φόρμα στο FourteenFish όσο βρίσκεστε και οι δύο στο ίδιο δωμάτιο — ή τουλάχιστον πριν φύγετε από το κτίριο
• Γράψτε μια σύντομη καταχώρηση στο ημερολόγιο αναστοχαστικής μάθησης όσο η συνάντηση είναι ακόμα πρόσφατη — συνδέστε την με το PDP σας, εάν είναι σχετικό.
• Εξετάστε εάν η περίπτωση δικαιολογεί μια συνδεδεμένη Κλινική Αναθεώρηση Περιστατικού (CCR) για πρόσθετη κάλυψη δυνατοτήτων.
• Μοιραστείτε τα σχόλια με τον Εκπαιδευτικό σας Επόπτη στην επόμενη συνάντησή σας — αυτό εμπλουτίζει τη συζήτηση ESR.

• Στόχος είναι να ολοκληρώσετε το πρώτο σας MiniCEX εντός των πρώτων 3-4 εβδομάδων μιας ανάρτησης — αυτό σας δίνει χρόνο να ενεργήσετε με βάση τα σχόλια.
• Κατανείμετε τις αξιολογήσεις σας ομοιόμορφα — όχι όλες στην 1η εβδομάδα και όχι όλες στο τελευταίο δεκαπενθήμερο
• Χρησιμοποιήστε διαφορετικούς αξιολογητές για να αποκτήσετε ένα εύρος απόψεων
• Ποικίλη πολυπλοκότητα υποθέσεων — συμπεριλάβετε υποθέσεις χαμηλής, μεσαίας και υψηλής πολυπλοκότητας με την πάροδο του χρόνου
• Σχεδιάστε τις περιπτώσεις σας ώστε να καλύπτουν διαφορετικούς κλινικούς τομείς και διαφορετικές πτυχές της εμπειρίας (όχι μόνο λήψη ιστορικού, όχι όλες τις εξετάσεις)
• Κρατήστε ένα απλό αρχείο καταγραφής (ακόμα και μια σημείωση στο τηλέφωνό σας) με όσα έχετε κάνει, τι εκκρεμεί και τι μάθημα αποκομίσατε από κάθε αξιολόγηση.

Ένα από τα πιο πρακτικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε στο Εκκίνηση Μια νέα θέση στο νοσοκομείο σκιαγραφεί έναν πρόχειρο "μίνι χάρτη CEX" - ένα χαλαρό σχέδιο για το πότε πρέπει να γίνεται κάθε αξιολόγηση, σε ποιο είδος περιστατικού πρέπει να στοχεύεται και σε τι πρέπει να εστιάσετε. Αυτό αποτρέπει την κλασική αναστάτωση στο τέλος της εναλλαγής και δημιουργεί μια ορατή αφήγηση προόδου για την ομάδα ARCP σας.

Αυτό το πλαίσιο είναι ευέλικτο — προσαρμόστε το στη συγκεκριμένη θέση σας και στο ρεαλιστικό μείγμα ασθενών της. Η αρχή είναι η επέκταση με την πάροδο του χρόνου, με αυξανόμενη πολυπλοκότητα και στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ανταποκρίνεστε στην ανατροφοδότηση μεταξύ των αξιολογήσεων.

Μία από τις πιο απλές και λιγότερο χρησιμοποιούμενες πρακτικές συμβουλές: εκτυπώστε ή κατεβάστε τη φόρμα MiniCEX στο τηλέφωνό σας και δείξτε την στον αξιολογητή σας πριν ξεκινά η κλινική εμπειρία. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως πρότυπο ενώ παρακολουθούν αντί να προσπαθούν να ανακατασκευάσουν τα πάντα από μνήμης στη συνέχεια. Τους δίνει επίσης μια γρήγορη οπτική υπενθύμιση των πέντε τομέων αξιολόγησης.

Οι εκπαιδευόμενοι που το κάνουν αυτό αναφέρουν σταθερά πιο πλούσια και δομημένη ανατροφοδότηση — επειδή ο αξιολογητής έχει ενημερωθεί από τη φόρμα σε όλη τη διάρκεια και όχι μόνο στο τέλος. Δεν χρειάζονται περισσότερα από 60 δευτερόλεπτα για να γίνει αυτό και κάνει αισθητή διαφορά στην ποιότητα αυτού που λαμβάνετε.

Ένα συνηθισμένο λάθος είναι η προσπάθεια αξιολόγησης κάθε τομέα σε κάθε MiniCEX. Στην πράξη, μια 15λεπτη συνάντηση δεν θα παρουσιάσει πλήρως και τους πέντε τομείς — και ένας αξιολογητής που προσπαθεί να αξιολογήσει τα πάντα ταυτόχρονα τείνει να παράγει επιφανειακή ανατροφοδότηση για τα πάντα αντί για χρήσιμη ανατροφοδότηση για οτιδήποτε.

Πριν ξεκινήσετε, πείτε στον αξιολογητή σας: «Θα ήθελα ιδιαίτερα σχόλια σχετικά με τη διαχείριση και την οργάνωση της κλινικής μου σήμερα — εκεί προσπαθώ να εξελιχθώ.» Η εστίαση σε έναν ή δύο τομείς ανά αξιολόγηση σημαίνει πλουσιότερη και πιο εφαρμόσιμη ανατροφοδότηση. Πάνω από τέσσερα MiniCEX, θα καλύψετε φυσικά όλο το φάσμα ούτως ή άλλως — αλλά κάθε αξιολόγηση θα έχει συνεισφέρει κάτι συγκεκριμένο και αξέχαστο στη μάθησή σας.

Αυτό προσελκύει εκπαιδευόμενους πιο συχνά από ό,τι θα περίμενε κανείς. Το email συστήματος που στέλνει το FourteenFish στον αξιολογητή σας ζητώντας του να συμπληρώσει τη φόρμα έχει περιγραφεί ως ανεπιθύμητο — ή, όπως θυμάστε, σαν κάτι από ιστοσελίδα γνωριμιών. Πολλοί αξιολογητές απλώς το έχουν αγνοήσει.

Πρακτική λύση: όταν ρυθμίζετε την αξιολόγηση στο FourteenFish, ειδοποιήστε αμέσως τον αξιολογητή σας: «Θα λάβεις ένα email από το FourteenFish — φαίνεται λίγο ασυνήθιστο αλλά είναι το αληθινό, σε παρακαλώ μην το διαγράψεις.» Ακόμα καλύτερα, αν ο αξιολογητής σας είναι μαζί σας, προσπαθήστε να συμπληρώσετε τη φόρμα μαζί επί τόπου, ενώ βρίσκεστε και οι δύο ακόμα στην αίθουσα. Μόλις και οι δύο ακολουθήσετε τον δικό σας δρόμο, η πιθανότητα ολοκλήρωσης μειώνεται απότομα με κάθε ώρα που περνάει.

Οι αξιολογητές συχνά προτιμούν την ευγενική ασάφεια, ειδικά όταν δεν έχουν μεγάλη εμπειρία με τη μορφή MiniCEX. Το «Ήταν καλό — μπράβο» είναι ευχάριστο αλλά άχρηστο. Όταν το ακούτε, μην χαμογελάτε απλώς και κουνάτε το κεφάλι σας.

Δύο ερωτήσεις που ξεκλειδώνουν συνεχώς πιο χρήσιμα σχόλια:

• «Ποιο είναι το ένα πράγμα που έκανα που θεώρησες πιο αποτελεσματικό;» — επιβάλλει ένα συγκεκριμένο θετικό σημείο, όχι μια γενίκευση
• «Ποιο είναι το ένα πράγμα που θα μου πρότεινες να κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά;» — οι περισσότεροι αξιολογητές θα δώσουν ένα στοχαστικό αναπτυξιακό σημείο όταν τους ζητηθεί αυτό άμεσα

Αυτές οι δύο ερωτήσεις λειτουργούν επειδή είναι συγκεκριμένες, δεν απειλούν και είναι εύκολες να απαντηθούν από έναν πολυάσχολο αξιολογητή. Οι οδηγίες της Κοσμητείας του Γιορκσάιρ συνιστούν ρητά αυτήν την προσέγγιση: εάν ο αξιολογητής γράψει ένα αδιάφορο σχόλιο όπως «τα πήγε καλά», πιέστε τον να εντοπίσει κάτι συγκεκριμένο και κάτι αναπτυξιακό πριν τελειώσει η συζήτηση.

Οι περισσότεροι εκπαιδευόμενοι έχουν μια συνάντηση σε κάποιο σημείο όπου συνειδητοποιούν, στη μέση, ότι δυσκολεύονται — έχουν παραβλέψει κάτι, ο ασθενής είναι πιο περίπλοκος από το αναμενόμενο ή το μυαλό του αδειάζει.

Το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορείς να κάνεις αυτή τη στιγμή είναι να είστε ορατοί σχετικά με τη συλλογιστική σαςΛέγοντας φωναχτά «Θέλω να βεβαιωθώ ότι δεν έχω παραβλέψει τίποτα — ας ελέγξω κάτι ακόμα» κάνετε δύο πράγματα: καταδεικνύετε οργανωμένη κλινική σκέψη στον αξιολογητή σας και στην πραγματικότητα σας βοηθά να σκέφτεστε πιο καθαρά. Οι αξιολογητές εκτιμούν πολύ περισσότερο την ικανότητα αναγνώρισης και ανάκαμψης από την αβεβαιότητα από ό,τι τιμωρούν το αρχικό λάθος.

Η ποιοτική έρευνα με εκπαιδευόμενους δείχνει σταθερά ότι ο τρόπος με τον οποίο λαβή Η δυσκολία κατά τη διάρκεια μιας συμβουλευτικής αξιολόγησης αξιολογείται πιο γενναιόδωρα από το αν η δυσκολία προέκυψε εξαρχής. Η μεθοδική ανάρρωση είναι μια δεξιότητα που αξίζει να επιδειχθεί.

Πολλοί εκπαιδευόμενοι θεωρούν την προσέγγιση ανώτερων κλινικών ιατρών το πιο άβολο κομμάτι ολόκληρης της διαδικασίας. Το κλειδί είναι να διευκολυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο αξιολογητής να πει ναι — και να διατυπωθεί ως ένα σύντομο, περιορισμένο αίτημα και όχι ως ένα αόριστο ανοιχτό ερώτημα.

Τι λειτουργεί στην πράξη:

• Να είστε συγκεκριμένοι σχετικά με τον χρόνο: «Θα χρειαστούν περίπου 15 λεπτά και το μόνο που χρειάζεται είναι να συμπληρώσετε μια σύντομη φόρμα στο FourteenFish μετά — η εγγραφή είναι δωρεάν.»
• Αν φαίνονται διστακτικοί, μειώστε την ερώτηση: «Θα μπορούσατε να με παρακολουθείτε μόνο με έναν ασθενή τις επόμενες δύο εβδομάδες; Μπορώ να προσαρμοστώ στο πρόγραμμά σας.»
• Αν είστε νέος στην ομάδα, δώστε του μερικές μέρες πριν το ζητήσετε — ένας σύμβουλος που σας έχει δει να εργάζεστε τείνει να δίνει καλύτερη ανατροφοδότηση από κάποιον που σας συναντά ψυχρά.
• Αν ο Κλινικός Επόπτης σας δεν είναι εύκολος, στείλτε του email με μια συγκεκριμένη πρόταση ημερομηνίας και ώρας. Είναι πολύ πιο εύκολο να πείτε ναι σε μια συγκεκριμένη ερώτηση παρά στο "μπορούμε να κάνουμε μια MiniCEX κάποια στιγμή;"

Η κύρια αρχή: κάντε το μικρό, συγκεκριμένο και εύκολο. Οι επόπτες σπάνια είναι απρόθυμοι — συχνά είναι απλώς απασχολημένοι και οι μεγάλες, απροσδιόριστες απαιτήσεις είναι εύκολο να αναβληθούν.

Οι εκπαιδευόμενοι που αξιοποιούν στο έπακρο τα MiniCEX αντιμετωπίζουν το καθένα ως σημείο δεδομένων σε έναν συνεχή κύκλο, όχι ως ένα αυτόνομο γεγονός. Μετά από κάθε αξιολόγηση:

• Σημειώστε το συγκεκριμένο αναπτυξιακό σημείο από την ανατροφοδότηση — μία πρόταση είναι αρκετή
• Πριν από το επόμενο MiniCEX σας, επιλέξτε σκόπιμα μια περίπτωση ή τομέα που σας επιτρέπει να αντιμετωπίσετε αυτό το σημείο
• Πείτε στον επόμενο αξιολογητή σας με τι ασχολείστε: «Στο τελευταίο μου MiniCEX έλαβα σχόλια ότι θα μπορούσα να είμαι πιο δομημένος στο τέλος των διαβουλεύσεων — θα ήθελα ιδιαίτερα την άποψή σας για αυτό σήμερα.»

Αυτή η προσέγγιση κάνει δύο πράγματα. Πρώτον, δημιουργεί μια ορατή αφήγηση της προόδου στο χαρτοφυλάκιό σας — ακριβώς αυτό που θέλει να δει η ομάδα ARCP σας. Δεύτερον, κάνει κάθε MiniCEX να σας διδάσκει πραγματικά κάτι, αντί να αποτελεί επανάληψη της ίδιας εμπειρίας με διαφορετική υπογραφή συμβούλου.

Η έρευνα σχετικά με την αυτορρυθμιζόμενη μάθηση σε εκπαιδευόμενους δείχνει σταθερά ότι όσοι έχουν σαφή μαθησιακός στόχος (αντί απλώς ενός στόχου απόδοσης) για κάθε αξιολόγηση εξάγουν σημαντικά μεγαλύτερη εκπαιδευτική αξία από την ίδια διαδικασία.

Τα IMG εγείρουν σταθερά δύο συγκεκριμένες προκλήσεις με τα MiniCEX, και αξίζει να κατανοήσετε και τις δύο πριν από την πρώτη σας θέση στο νοσοκομείο:

1. Το στυλ επικοινωνίας με επίκεντρο τον ασθενή φαίνεται άγνωστο. Πολλά ιατρικά συστήματα εκτός Ηνωμένου Βασιλείου έχουν πιο πατερναλιστικό ύφος — ο γιατρός καθοδηγεί, ο ασθενής ακολουθεί και οι ερωτήσεις σχετικά με το τι σκέφτεται ή τι φοβάται ο ασθενής δεν αποτελούν συνήθεια. Στο σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου, η εξερεύνηση της ICE, η εξήγηση της συλλογιστικής και η ρητή κοινοποίηση αποφάσεων δεν είναι απλώς «ωραία» — είναι αξιολογούμενες ικανότητες. Αυτή είναι μια πολιτισμική αλλά και κλινική μετατόπιση. Εξασκηθείτε σε αυτές ρητά σε προσομοιωμένες διαβουλεύσεις πριν τις συναντήσετε υπό παρατήρηση.

2. Η προσέγγιση ανώτερων κλινικών ιατρών προκαλεί κοινωνική άβολη αίσθηση. Σε ορισμένες ιατρικές κουλτούρες, το να ζητάτε αξιολόγηση από έναν ανώτερο μπορεί να φαίνεται αλαζονικό ή ακατάλληλο. Στο σύστημα εκπαίδευσης του Ηνωμένου Βασιλείου, αυτό δεν είναι μόνο αποδεκτό - είναι αναμενόμενο και ευπρόσδεκτο. Ο Κλινικός Επόπτης σας έχει επίσημη ευθύνη να σας αξιολογήσει. Το να του το ζητήσετε αποτελεί μέρος της σύμβασης εκπαίδευσης, όχι επιβολή.

Μια πρακτική συμβουλή από τους εκπαιδευόμενους: στην αρχή μιας νέας θέσης στο νοσοκομείο, συστηθείτε στον Κλινικό σας Επόπτη, εξηγήστε ότι είστε εκπαιδευόμενος γραμματέας γενικού ιατρού για το MRCGP και αναφέρετε ότι θα χρειαστεί να κανονίσετε δύο MiniCEX κατά τη διάρκεια της εναλλαγής. Αυτό γίνεται την πρώτη εβδομάδα — όταν δεν υπάρχει πίεση χρόνου — και είναι πολύ πιο εύκολο από το να προσπαθήσετε να βρείτε μια θέση την 11η εβδομάδα.

Η πίεση χρόνου και η απροθυμία των αξιολογητών είναι τα δύο πιο συχνά αναφερόμενα εμπόδια στην ολοκλήρωση των MiniCEX στα φόρουμ ασκούμενων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτές οι στρατηγικές αναφέρονται σταθερά ως αποτελεσματικές και όλες ευθυγραμμίζονται με τις προσδοκίες του RCGP.

Ενσωμάτωση στην υπάρχουσα ροή εργασίας

Δεν χρειάζεται να δημιουργήσετε ξεχωριστή «θέση αξιολόγησης». Πείτε στον γραμματέα ή τον σύμβουλο νωρίς στη βάρδια: «Για τον επόμενο νέο ασθενή, θα μπορούσες να με παρακολουθήσεις και να κάνουμε ένα MiniCEX ταυτόχρονα;» Αυτό αποφεύγει την οργάνωση μιας συγκεκριμένης επιπλέον δέσμευσης και είναι απολύτως αποδεκτό — εφόσον υπάρχει άμεση παρατήρηση της συνάντησης.

Το μοντέλο γρήγορης ανατροφοδότησης

Πολλοί αξιολογητές διστάζουν στην ιδέα της «γραφειοκρατίας». Μειώστε το αντιληπτό βάρος: ζητήστε προφορική ανατροφοδότηση αμέσως μετά την συνάντηση και, στη συνέχεια, πληκτρολογήστε μια σύντομη περίληψη στο FourteenFish ενώ ο αξιολογητής είναι ακόμα μαζί σας. Οι περισσότεροι είναι πρόθυμοι όταν γνωρίζουν ότι η φόρμα δεν θα διαρκέσει 15 λεπτά. Συνδεθείτε στο FourteenFish από το τηλέφωνό σας. πριν βλέπετε τον ασθενή, ώστε να μην υπάρχει καθυστέρηση.

Να έχετε πάντα έναν ασθενή με σχέδιο Β

Εάν το προγραμματισμένο περιστατικό δεν υλοποιηθεί (ο ασθενής έλαβε εξιτήριο, ο γιατρός κλήθηκε να φύγει, το περιστατικό ήταν πολύ περίπλοκο), η ύπαρξη ενός άλλου κατάλληλου ασθενούς αποτρέπει την άσκοπη προετοιμασία. Σε οποιαδήποτε εφημερία με προγραμματισμένο MiniCEX, λάβετε υπόψη μία ή δύο νέες εισαγωγές ως εναλλακτικές λύσεις.

Ομαλοποιήστε το με την ομάδα νωρίς

Τις πρώτες μέρες που θα δημοσιεύσετε μια νέα ανάρτηση, αναφέρετε αδιάφορα: «Πρέπει να κάνω μίνι-CEX ως μέρος της εκπαίδευσής μου ως γενικού γιατρού — θα σας ζητάω να με παρακολουθείτε περιστασιακά. Θα πρέπει να προσθέτει μόνο περίπου 5 λεπτά κάθε φορά.» Μόλις η ομάδα συνηθίσει την ιδέα, μια γρήγορη "Θα το κάνουμε αυτό ως μίνι-CEX;" γίνεται πολύ πιο εύκολο από το να ρωτάς εν ψυχρώ κάθε φορά.

Χρησιμοποιήστε φυσικές παύσεις κατά τη διάρκεια της εργάσιμης ημέρας

• Μια νέα εισαγωγή στη μονάδα οξείας ιατρικής περίθαλψης ή λήψη
• Νέα παραπομπή φτάνει στην κλινική
• Ένας ασθενής που πρόκειται να δείτε ούτως ή άλλως για τον προγραμματισμό εξιτηρίου
• Ο τελευταίος νέος ασθενής σε επίσκεψη σε θάλαμο όπου ο γιατρός εξακολουθεί να είναι παρών

Οι εκπαιδευόμενοι συζητούν εκτενώς τη συναισθηματική εμπειρία των MiniCEX σε διαδικτυακά φόρουμ. Τα ίδια μοτίβα εμφανίζονται επανειλημμένα. Η γνώση τους εκ των προτέρων διευκολύνει τη διαχείρισή τους όταν συμβαίνουν σε εσάς.

Αυτές είναι σκέψεις που εμφανίζονται σταθερά στις συζητήσεις των εκπαιδευόμενων γενικών ιατρών στο Ηνωμένο Βασίλειο και ευθυγραμμίζονται με τις επίσημες οδηγίες. Καμία από αυτές δεν υπάρχει στο εγχειρίδιο. Όλες θα ήταν χρήσιμο να τις γνωρίζαμε εξαρχής.

Χρησιμοποιήστε ολοκληρωμένα MiniCEX ως σημείο εκκίνησης για εκπαιδευτικά σεμινάρια:

• Ζητήστε από τον εκπαιδευόμενο να περιγράψει λεπτομερώς την εμπειρία — τι συνέβη, τι έκανε και γιατί
• Εξετάστε μαζί την γραπτή ανατροφοδότηση: τι ήταν δυνατό, τι χρειαζόταν βελτίωση και αν ο εκπαιδευόμενος συμφωνεί με την άποψη του αξιολογητή.
• Εξερευνήστε την κλινική συλλογιστική πίσω από το σχέδιο διαχείρισης — χρησιμοποιήστε το ως είσοδο σε συζήτηση τύπου CBD
• Ρωτήστε: «Αν μπορούσατε να ξαναζήσετε αυτή τη συνάντηση αύριο, τι θα κάνατε διαφορετικά;»
• Συζητήστε εάν η ανατροφοδότηση συνδέεται με οτιδήποτε στο Προσωπικό Σχεδιασμό (PDP) του εκπαιδευόμενου.
• Για τους εκπαιδευόμενους που έλαβαν βαθμούς κατώτερους των προσδοκιών: χρησιμοποιήστε το εποικοδομητικά. Εξερευνήστε τι συνέβη χωρίς κρίση — συχνά υπάρχει ένα συγκεκριμένο κενό (κλινική γνώση, δομή συμβουλευτικής) που μπορεί να στοχευθεί.

• Το ICE σπάνια διερευνάται σε νοσοκομειακές συναντήσεις. Οι εκπαιδευόμενοι δεν σκέφτονται να ρωτήσουν για ιδέες και ανησυχίες ασθενών σε ένα θάλαμο ή σε ένα εξωτερικό ιατρείο. Υπενθυμίστε τους ότι αυτό αξιολογείται στο πλαίσιο της Επικοινωνίας ακόμη και στη δευτεροβάθμια περίθαλψη.
• Η οργάνωση και η αποτελεσματικότητα συχνά παραμελούνται. Οι εκπαιδευόμενοι επικεντρώνονται στο ιστορικό και τη διάγνωση, αλλά δεν σχεδιάζουν ή δεν χρονοδιαγράφουν ρητά τη συμβουλευτική τους συνεδρία. Αυτός ο τομέας βαθμολογείται χαμηλότερα από ό,τι θα έπρεπε για πολλούς εκπαιδευόμενους.
• Ο επαγγελματισμός μπορεί να εκτροχιαστεί υπό πίεση. Παρακολουθήστε τους εκπαιδευόμενους που γίνονται πιο απότομοι ή λιγότερο υπομονετικοί όταν είναι απασχολημένοι ή αγχωμένοι. Οι παρατηρήσεις συχνά το αποκαλύπτουν αυτό.
• Οι εκπαιδευόμενοι συχνά επιλέγουν «ασφαλείς» θήκες για MiniCEX. Προκαλέστε τους απαλά να χρησιμοποιήσουν και περιπτώσεις που εκθέτουν τα πιο αδύναμα σημεία τους — εκεί βρίσκεται η ανάπτυξη.
• Η ανατροφοδότηση δεν μεταφράζεται πάντα σε μάθηση. Πολλοί εκπαιδευόμενοι ακούν σχόλια αλλά δεν αλλάζουν τίποτα. Ρωτήστε ρητά: «Τι κάνατε διαφορετικά μετά από αυτό το MiniCEX;»

Αυτές οι ερωτήσεις μπορούν να προκαλέσουν πλούσια εκπαιδευτική συζήτηση μετά από ένα MiniCEX:

• «Τι μάθατε για την κλινική σας συλλογιστική από εκείνη τη συνάντηση;»
• «Πώς φάνηκε να βιώνει ο ασθενής αυτή τη συμβουλευτική συνεδρία; Τι σας κάνει να το λέτε αυτό;»
• «Ο εκτιμητής σημείωσε [X] — πιστεύετε ότι αυτό ήταν δίκαιο; Τι νομίζετε ότι έβλεπαν;»
• «Αν είχατε 5 λεπτά παραπάνω σε εκείνη την αναμέτρηση, τι θα τα είχατε κάνει;»
• «Πώς θα έμοιαζε η ιδανική εκδοχή αυτής της διαβούλευσης;»
• "Πώς συγκρίνεται η ανατροφοδότηση από αυτό το MiniCEX με αυτό που έδειξε το προηγούμενο MiniCEX σας;"
• «Είναι κάτι που πρέπει να προσθέσουμε στο PDP σας ή συνδέεται με κάτι που υπάρχει ήδη σε αυτό;»

Ως ES, θα βοηθήσετε τον εκπαιδευόμενο σας να δημιουργήσει ένα χαρτοφυλάκιο που υποστηρίζει το ARCP του. Συγκεκριμένα για τα MiniCEX, η επιτροπή θα αναζητήσει:

• Ο ελάχιστος απαιτούμενος αριθμός ολοκληρωμένων συμμετεχόντων ανά έτος κατάρτισης (όχι μόνο στο τέλος της κατάρτισης)
• Ποικιλία κλινικών προβλημάτων, επιπέδων πολυπλοκότητας και πτυχών που αξιολογούνται
• Ενδείξεις εξέλιξης — παρουσιάζουν βελτίωση τα μεταγενέστερα MiniCEX σε σύγκριση με τα προηγούμενα;
• Ποιότητα γραπτής ανατροφοδότησης — όχι μόνο βαθμοί, αλλά και ουσιαστικά σχόλια του αξιολογητή
• Αποδεικτικά στοιχεία ότι ο εκπαιδευόμενος έχει αναστοχαστεί σχετικά με την ανατροφοδότηση — αρχεία καταγραφής μάθησης, καταχωρίσεις PDP ή συνδεδεμένα CCR
• Κατανεμημένο σε διαφορετικούς αξιολογητές — όχι όλοι από τον ίδιο σύμβουλο

Ένας εκπαιδευόμενος που έχει συμπληρώσει τον ελάχιστο αριθμό αλλά χωρίς ποικιλία, χωρίς προβληματισμό και με την ίδια αόριστη ανατροφοδότηση σε κάθε φόρμα, διατρέχει τον κίνδυνο να του ζητηθεί να προσκομίσει περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία στο ARCP.

Στις ST1 και ST2: 2 MiniCEX ανά τοποθέτηση εκτός πρωτοβάθμιας περίθαλψης (νοσοκομείο), ως μέρος ενός ελάχιστου συνόλου 4 COTs ή/και MiniCEXs για το έτος εκπαίδευσης. Στις ST3: καμία — εσείς κάνετε COTs. Ελέγχετε πάντα τις τρέχουσες οδηγίες RCGP WPBA ή τις απαιτήσεις της κοσμητείας σας, καθώς τα ελάχιστα όρια μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς ανά περιοχή.

Όχι. Το RCGP ορίζει ρητά ότι μια MiniCEX και μια CBD δεν πρέπει να γίνονται στον ίδιο ασθενή. Κάθε εργαλείο πρέπει να παρέχει ανεξάρτητα στοιχεία από διαφορετική εμπειρία.

Μην πανικοβάλλεστε — είναι συνηθισμένο. Ενημερώστε τους μόνοι σας. Δείξτε τους τις οδηγίες του RCGP ή την ενότητα λήψεων του Bradford VTS. Ξεναγήστε τους στη φόρμα στο FourteenFish. Οι περισσότεροι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν μόλις καταλάβουν τι περιλαμβάνεται. Το έγγραφο καθοδήγησης για τους αξιολογητές του RCGP είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για τους νέους αξιολογητές.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος τομέας που χρειάζεται προσοχή. Ένας μόνο βαθμός κάτω του αναμενόμενου δεν αποτελεί κρίση — είναι ένα μαθησιακό σήμα. Συζητήστε το με τον Εκπαιδευτικό σας Επόπτη στην επόμενη συνάντησή σας, εντοπίστε το συγκεκριμένο κενό (κλινική γνώση; δομή διαβούλευσης; κάτι άλλο;) και συμφωνήστε σε ένα στοχευμένο σχέδιο. Ο Επαγγελματίας σας πρέπει να το γνωρίζει αυτό άμεσα και όχι κατά την 6μηνη αξιολόγηση.

Όχι — Τα MiniCEX πραγματοποιούνται μόνο σε τοποθετήσεις εκτός πρωτοβάθμιας περίθαλψης (νοσοκομείο). Ο εκπαιδευτής γενικού ιατρού σας κάνει τα COT μαζί σας. Τα δύο εργαλεία αξιολογούν τις ίδιες ευρείες ικανότητες σε διαφορετικά κλινικά πλαίσια.

Αυτό εξαρτάται από το περιβάλλον. Εάν η τοποθέτηση χαρακτηρίζεται ως τοποθέτηση εκτός πρωτοβάθμιας περίθαλψης, τότε ναι — κατ' αρχήν. Ωστόσο, εάν ο αξιολογητής σε αυτό το περιβάλλον δεν πληροί τις απαιτήσεις του αξιολογητή GMC, η αξιολόγηση ενδέχεται να μην συνυπολογιστεί στα υποχρεωτικά αποδεικτικά στοιχεία του WPBA. Πάντα να επικοινωνείτε με την κοσμητεία σας εάν δεν είστε σίγουροι για την συγκεκριμένη τοποθέτησή σας.

Μιλήστε με τον Εκπαιδευτικό σας Επόπτη το συντομότερο δυνατό. Μπορούν να σας βοηθήσουν να καταρτίσετε ένα σχέδιο για να καλύψετε τις υποχρεώσεις εντός του υπολειπόμενου χρόνου εναλλαγής. Μην περιμένετε μέχρι την τελευταία εβδομάδα και μετά προσπαθήστε να κάνετε τα πάντα ταυτόχρονα — τόσο η ποιότητα των αξιολογήσεων όσο και η ποιότητα της ανατροφοδότησης θα επηρεαστούν αρνητικά.

Δύο πράγματα προκύπτουν συχνότερα. Πρώτον, το στυλ επικοινωνίας με επίκεντρο τον ασθενή που αξιολογείται στον τομέα της Επικοινωνίας μπορεί να φαίνεται άγνωστο σε όσους έχουν εκπαιδευτεί σε συστήματα υγείας με ένα πιο πατερναλιστικό μοντέλο — η προσδοκία να διερευνηθεί το ICE και να κοινοποιηθεί ενεργά στις αποφάσεις είναι μια πολιτισμική αλλά και κλινική αλλαγή. Δεύτερον, η προσέγγιση ανώτερων συμβούλων και η υποβολή τους σε αυτούς μπορεί να σας παρατηρήσει. Στο σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου, αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό και αναμενόμενο — οι ανώτεροί σας θέλουν να υποστηρίξουν την εκπαίδευσή σας.