Mini-CEX

• Wybierz przypadek, który pokazuje obszar, nad którym pracujesz — lub taki, co do którego czujesz się pewnie, jeśli jest to Twój pierwszy MiniCEX
• Umów się na ocenę z wyprzedzeniem, a nie doraźnie na korytarzu
• Przed rozpoczęciem poproś swojego asesora o krótkie omówienie: jaki pacjent, na jakim aspekcie się skupić i na jaki temat chcesz uzyskać opinię
• Przejrzyj swój obecny PDP — czy istnieje cel edukacyjny, który ten MiniCEX mógłby zrealizować?
• Upewnij się, że Twój asesor ma konto w FourteenFish przed oceną. Serio – nie warto zwlekać z tym do samego końca.
• Wybierz czas i miejsce, w którym nie będziesz przerywany co 3 minuty

• Przedstaw się pacjentowi wyraźnie i wyjaśnij, że będzie go obserwował kolega – większość pacjentów nie ma nic przeciwko temu, jeśli zostanie to wyjaśnione w sposób naturalny
• Zaplanuj swoją konsultację w sposób przemyślany — asesor może zobaczyć, czy masz jasne podejście, czy też nie
• Nie próbuj pokazać wszystkiego, co wiesz. Skoncentrowane, jasne i dobrze zorganizowane spotkanie jest bardziej efektywne niż rozproszone próby zademonstrowania wszystkich kompetencji naraz.
• Zbadaj pomysły, obawy i oczekiwania pacjenta — nawet w warunkach szpitalnych jest to oceniane w ramach komunikacji i często pomijane
• Jeśli zdarzy się coś nieoczekiwanego, zachowaj spokój i bądź metodyczny – to właśnie to, jak radzisz sobie z niepewnością, chcą zobaczyć oceniający
• Nie spiesz się. Bycie niespiesznym w ciągu 15 minut to umiejętność sama w sobie.
• Siatka bezpieczeństwa powinna być jasno i wyraźnie określona na końcu — nie pozostawiaj jej ukrytej

• Słuchaj aktywnie informacji zwrotnej — nie marnuj czasu na zastanawianie się, co powiesz dalej
• Zadawanie pytań wyjaśniających: „Co konkretnie zrobiłbyś inaczej?” jest o wiele bardziej przydatne niż otrzymanie oceny nagłówkowej
• Przed zakończeniem spotkania ustal konkretny, możliwy do osiągnięcia punkt działania na podstawie informacji zwrotnej
• Wypełnij formularz na platformie FourteenFish, gdy oboje jesteście jeszcze w tym samym pomieszczeniu — lub przynajmniej przed opuszczeniem budynku
• Napisz krótki wpis w dzienniku refleksyjnej nauki, gdy doświadczenie jest jeszcze świeże — jeśli to istotne, powiąż go ze swoim PDP
• Należy rozważyć, czy dany przypadek wymaga powiązanego przeglądu klinicznego (CCR) w celu zapewnienia dodatkowego zakresu możliwości
• Podziel się swoją opinią ze swoim opiekunem edukacyjnym podczas następnego spotkania – wzbogaci to dyskusję na temat ESR

• Staraj się ukończyć swój pierwszy MiniCEX w ciągu pierwszych 3–4 tygodni od publikacji — daje Ci to czas na podjęcie działań na podstawie opinii
• Rozłóż swoje oceny równomiernie — nie wszystkie w tygodniu 1 i nie wszystkie w ostatnich dwóch tygodniach
• Skorzystaj z usług różnych asesorów, aby uzyskać szereg perspektyw
• Zróżnicuj złożoność przypadków — uwzględnij przypadki o niskiej, średniej i wysokiej złożoności w czasie
• Zaplanuj swoje przypadki tak, aby obejmowały różne obszary kliniczne i różne aspekty wizyty (nie cały wywiad, nie całe badanie)
• Prowadź prosty dziennik (nawet notatkę na telefonie), w którym zapiszesz, co zrobiłeś, co jest w toku i czego nauczyłeś się w trakcie każdej oceny

Jedną z najbardziej praktycznych rzeczy, jakie możesz zrobić w tym czasie, jest początek Celem nowego stanowiska w szpitalu jest naszkicowanie „mini-mapy CEX” – luźnego planu określającego, kiedy przeprowadzać każdą ocenę, jaki typ przypadku wybrać i na czym się skupić. Zapobiega to klasycznemu zamieszaniu pod koniec rotacji i tworzy widoczną narrację postępów dla panelu ARCP.

Te ramy są elastyczne — dostosuj je do konkretnego stanowiska i realistycznego składu pacjentów. Zasada jest taka, że ​​zakres metodyki z czasem rośnie, a złożoność rośnie, a dowody na to, że reagujesz na informacje zwrotne między ocenami, są widoczne.

Jedna z najprostszych i najbardziej niedocenianych praktycznych porad: wydrukuj lub otwórz formularz MiniCEX na swoim telefonie i pokaż go swojemu asesorowi zanim Rozpoczyna się spotkanie kliniczne. Oznacza to, że mogą go wykorzystać jako szablon podczas obserwacji, zamiast później próbować odtworzyć wszystko z pamięci. Daje im to również szybkie wizualne przypomnienie pięciu obszarów oceny.

Uczestnicy, którzy stosują tę metodę konsekwentnie, przekazują bogatszy, bardziej ustrukturyzowany feedback – ponieważ osoba oceniająca była motywowana przez formularz przez cały czas, a nie tylko na końcu. Nie zajmuje to więcej niż 60 sekund i znacząco wpływa na jakość otrzymywanych informacji.

Częstym błędem jest próba oceny każdej domeny na każdym MiniCEX. W praktyce 15-minutowe spotkanie nie pozwoli w pełni zaprezentować wszystkich pięciu domen – a osoba oceniająca, która próbuje ocenić wszystko jednocześnie, zazwyczaj udziela powierzchownej informacji zwrotnej na każdy temat, zamiast udzielać wartościowych informacji na jakikolwiek temat.

Zanim zaczniesz, powiedz swojemu oceniającemu: „Chciałbym szczególnie uzyskać opinię na temat mojego zarządzania klinicznego i organizacji pracy — to właśnie w tym obszarze staram się rozwijać”. Skupienie się na jednej lub dwóch domenach w każdej ocenie oznacza bogatszy i bardziej praktyczny feedback. Podczas czterech MiniCEX-ów naturalnie i tak omówicie cały zakres, ale każda ocena wniesie coś konkretnego i niezapomnianego do Waszej nauki.

Ta opcja trafia do stażystów częściej, niż można by się spodziewać. E-mail systemowy, który FourteenFish wysyła do egzaminatora z prośbą o wypełnienie formularza, został opisany jako wyglądający jak spam — lub, co ciekawe, jak wiadomość z portalu randkowego. Wielu egzaminatorów po prostu go zignorowało.

Rozwiązanie praktyczne: po skonfigurowaniu oceny w FourteenFish natychmiast powiadom swojego oceniającego: „Otrzymasz e-mail od FourteenFish — wygląda trochę nietypowo, ale to prawda, proszę go nie usuwać”. Jeszcze lepiej, jeśli Twój asesor jest z Tobą, spróbuj wypełnić formularz razem na miejscu, gdy jeszcze jesteście w pokoju. Gdy już się rozejdziecie, prawdopodobieństwo ukończenia egzaminu gwałtownie spada z każdą godziną.

Asesorzy często uciekają się do uprzejmej niejasności, zwłaszcza gdy nie mają dużego doświadczenia z formatem MiniCEX. „To było dobre – brawo” jest miłe, ale bezużyteczne. Kiedy to usłyszysz, nie ograniczaj się do uśmiechu i kiwania głową.

Dwa pytania, które konsekwentnie pozwalają uzyskać bardziej przydatne informacje zwrotne:

• „Co zrobiłem, co uważasz za najskuteczniejsze?” — wymusza konkretny pozytywny punkt, a nie uogólnienie
• „Co byś mi zasugerował zrobić inaczej następnym razem?” — większość oceniających udzieli przemyślanego punktu widzenia, gdy zostanie o to bezpośrednio zapytana

Te dwa pytania są skuteczne, ponieważ są konkretne, niegroźne i łatwe do odpowiedzi dla zapracowanego asesora. Wytyczne Yorkshire Deanery wyraźnie zalecają takie podejście: jeśli asesor napisze banalny komentarz, taki jak „dobrze poszło”, zachęć go do wskazania czegoś konkretnego i rozwijającego przed zakończeniem rozmowy.

Większość uczestników szkoleń w pewnym momencie zdaje sobie sprawę, że mają problem — coś przeoczyli, pacjent jest bardziej złożony niż oczekiwano lub ich umysł staje się pusty.

Najbardziej pożyteczną rzeczą, jaką możesz zrobić w tej chwili, jest bądź widoczny w swoim rozumowaniuMówienie na głos: „Chcę się upewnić, że niczego nie pominąłem – pozwól, że sprawdzę jeszcze jedną rzecz” ma dwa cele: demonstruje asesorowi zorganizowane myślenie kliniczne i pomaga myśleć jaśniej. Asesorzy cenią sobie umiejętność rozpoznawania i radzenia sobie z niepewnością o wiele bardziej niż karzą za pierwotne uchybienie.

Badania jakościowe z udziałem stażystów stale pokazują, że w jaki sposób uchwyt Trudność podczas konsultacji jest oceniana bardziej hojnie niż fakt, że w ogóle wystąpiła. Metodyczne zdrowienie to umiejętność warta zademonstrowania.

Wielu stażystów uważa, że ​​kontakt ze starszymi klinicystami to najbardziej krępujący etap całego procesu. Kluczem jest maksymalne ułatwienie asesorowi powiedzenia „tak” – i sformułowanie tego jako krótkiej, ograniczonej prośby, a nie jako niejasnego, otwartego pytania.

Co działa w praktyce:

• Bądź precyzyjny co do czasu: „Zajmie to około 15 minut. Potem wystarczy, że wypełnisz krótki formularz na stronie FourteenFish — rejestracja jest bezpłatna”.
• Jeśli wydają się niezdecydowani, zredukuj prośbę: „Czy mógłby Pan obserwować mnie z jednym pacjentem w ciągu najbliższych dwóch tygodni? Mogę dopasować się do Pana harmonogramu”.
• Jeśli jesteś nowy w zespole, odczekaj kilka dni, zanim zapytasz — konsultant, który widział Cię przy pracy, zazwyczaj udziela lepszych informacji zwrotnych niż ten, który spotyka się z Tobą na zimno
• Jeśli Twój Opiekun Kliniczny jest nieuchwytny, wyślij mu e-mail z propozycją konkretnej daty i godziny. Konkretna prośba jest o wiele łatwiejsza do przyjęcia niż pytanie „czy moglibyśmy kiedyś zorganizować MiniCEX?”.

Zasada główna: zrób to w sposób mały, konkretny i łatwy. Przełożeni rzadko są niechętni — często są po prostu zajęci, a duże, nieokreślone zadania łatwo odłożyć na później.

Uczestnicy, którzy czerpią najwięcej korzyści z MiniCEX-ów, traktują każdy z nich jako punkt danych w trwającym cyklu, a nie jako pojedyncze wydarzenie. Po każdej ocenie:

• Zwróć uwagę na konkretny punkt rozwojowy z informacji zwrotnej — wystarczy jedno zdanie
• Przed kolejnym spotkaniem MiniCEX wybierz świadomie sprawę lub dziedzinę, która pozwoli Ci poruszyć ten temat
• Powiedz swojemu następnemu oceniającemu, nad czym pracujesz: „Podczas mojego ostatniego spotkania MiniCEX otrzymałem informację, że mógłbym bardziej ustrukturyzować zakończenie konsultacji — szczególnie chciałbym poznać Twoją opinię na ten temat dzisiaj”.

To podejście ma dwa cele. Po pierwsze, tworzy widoczną narrację postępów w Twoim portfelu – dokładnie taką, jaką chce zobaczyć Twój panel ARCP. Po drugie, sprawia, że ​​każde MiniCEX naprawdę Cię czegoś uczy, a nie jest powtórzeniem tego samego doświadczenia z innym konsultantem.

Badania nad samoregulacją uczenia się u osób szkolonych konsekwentnie pokazują, że osoby z jasną cel edukacyjny (a nie tylko cel dotyczący wyników) – każda ocena pozwala uzyskać znacznie większą wartość edukacyjną z tego samego procesu.

IMG stale stwarzają dwa konkretne wyzwania w przypadku MiniCEX-ów i warto zrozumieć oba przed podjęciem pierwszego stanowiska w szpitalu:

1. Styl komunikacji skoncentrowany na pacjencie wydaje się nieznany. Wiele systemów medycznych poza Wielką Brytanią charakteryzuje się bardziej paternalistycznym stylem działania – lekarz prowadzi, pacjent podąża za nim, a pytania o to, co pacjent myśli lub czego się boi, nie są rutyną. W systemie brytyjskim eksploracja ICE, wyjaśnianie argumentacji i dzielenie się decyzjami w sposób jawny to nie tylko „miły dodatek” – to oceniane kompetencje. To zmiana zarówno kulturowa, jak i kliniczna. Przećwicz je w symulowanych konsultacjach, zanim spotkasz się z nimi w warunkach obserwacji.

2. Kontakt ze starszymi lekarzami jest dla mnie niekomfortowy w kontaktach towarzyskich. W niektórych kulturach medycznych prośba o ocenę od starszego pracownika może wydawać się arogancka lub niestosowna. W brytyjskim systemie szkoleniowym jest to nie tylko akceptowalne, ale wręcz oczekiwane i mile widziane. Twój Kierownik Kliniczny ma formalny obowiązek przeprowadzenia oceny. Prośba o to jest częścią umowy szkoleniowej, a nie narzuceniem.

Praktyczna wskazówka od stażystów: na samym początku nowego stanowiska w szpitalu przedstaw się swojemu Kierownikowi Klinicznemu, wyjaśnij, że jesteś rezydentem lekarza rodzinnego i szkolisz się na MRCGP, i wspomnij, że będziesz musiał/a zorganizować dwa MiniCEX-y w trakcie stażu. Zrobienie tego w pierwszym tygodniu – kiedy nie ma presji czasu – jest znacznie łatwiejsze niż szukanie miejsca w 11. tygodniu.

Presja czasu i niechęć oceniających to dwie najczęściej wymieniane bariery utrudniające ukończenie egzaminów MiniCEX na brytyjskich forach stażystów. Strategie te są konsekwentnie uznawane za skuteczne i wszystkie są zgodne z oczekiwaniami RCGP.

Wykorzystanie istniejącego przepływu pracy

Nie musisz tworzyć osobnego „miejsca oceny”. Poinformuj rejestratora lub konsultanta na początku zmiany: „Czy przy następnym nowym pacjencie mógłby pan mnie obserwować i jednocześnie wykonać zabieg MiniCEX?” Pozwala to uniknąć konieczności podejmowania dodatkowych zobowiązań i jest całkowicie akceptowalne — pod warunkiem, że osoba biorąca udział w spotkaniu jest bezpośrednio obserwowana.

Model szybkiego sprzężenia zwrotnego

Wielu asesorów wzbrania się przed „papierkową robotą”. Zmniejsz odczuwane obciążenie: poproś o ustną informację zwrotną natychmiast, w ciągu 1–2 minut po spotkaniu, a następnie samodzielnie wpisz krótkie podsumowanie do FourteenFish, gdy asesor jest jeszcze przy Tobie. Większość jest gotowa, gdy wie, że wypełnienie formularza nie zajmie 15 minut. Zaloguj się do FourteenFish na telefonie. zanim widzisz pacjenta, więc nie ma opóźnień.

Zawsze miej pacjenta w planie B

Jeśli planowany przypadek nie zostanie zrealizowany (pacjent wypisany, konsultant odwołany, przypadek zbyt skomplikowany), posiadanie innego odpowiedniego pacjenta w zanadrzu zapobiegnie marnowaniu czasu na przygotowania. Podczas każdego dyżuru z planowanym MiniCEX, miej na uwadze jedno lub dwa nowe przyjęcia jako alternatywę.

Uzgodnij to z zespołem na wczesnym etapie

W pierwszych dniach pracy nad nowym wpisem, mimochodem wspomnij: „Muszę wykonywać mini-CEX-y w ramach szkolenia GP — poproszę cię, żebyś mnie od czasu do czasu obserwował; powinno to zająć tylko około 5 minut za każdym razem”. Gdy zespół przyzwyczai się do tego pomysłu, szybko „Czy zrobimy to jako mini-CEX?” staje się o wiele łatwiejsze niż zadawanie zimnych pytań za każdym razem.

Stosuj naturalne przerwy w ciągu dnia pracy

• Nowe przyjęcie na oddział intensywnej terapii lub przyjęcie
• Do kliniki trafiło nowe skierowanie
• Pacjent, którego i tak zamierzasz odwiedzić w celu zaplanowania wypisu ze szpitala
• Ostatni nowy pacjent na obchodzie, podczas którego lekarz specjalista jest nadal obecny

Uczestnicy szkoleń dużo dyskutują na forach internetowych o emocjonalnych doświadczeniach MiniCEX-ów. Te same schematy powtarzają się wielokrotnie. Znajomość ich z wyprzedzeniem ułatwia radzenie sobie z nimi, gdy się przytrafią.

Są to refleksje, które regularnie pojawiają się w dyskusjach stażystów GP w Wielkiej Brytanii i są zgodne z oficjalnymi wytycznymi. Żadne z nich nie znajduje się w podręczniku. Wszystkie byłyby przydatne na początku.

Wykorzystaj ukończone MiniCEX-y jako punkt wyjścia do samouczków:

• Poproś uczestnika szkolenia o szczegółowe opisanie spotkania — co się wydarzyło, co zrobił i dlaczego
• Wspólnie przejrzyjcie pisemną opinię: co było mocne, nad czym trzeba popracować i czy stażysta zgadza się z opinią oceniającego
• Poznaj kliniczne uzasadnienie planu leczenia — wykorzystaj je jako wstęp do dyskusji w stylu CBD
• Zapytaj: „Gdybyś mógł powtórzyć to spotkanie jutro, co zrobiłbyś inaczej?”
• Omów, czy informacja zwrotna jest powiązana z jakimkolwiek elementem PDP stażysty
• W przypadku stażystów, którzy otrzymali oceny poniżej oczekiwań: wykorzystaj to konstruktywnie. Zbadaj, co się wydarzyło, bez osądzania – często istnieje konkretna luka (wiedza kliniczna, struktura konsultacji), którą można wyeliminować.

• ICE rzadko jest stosowane podczas wizyt w szpitalach. Stażyści nie myślą o tym, żeby pytać pacjentów o pomysły i obawy na oddziale lub w warunkach ambulatoryjnych. Przypomnij im, że jest to oceniane w ramach komunikacji, nawet w opiece specjalistycznej.
• Organizacja i efektywność są często zaniedbywane. Uczestnicy szkoleń koncentrują się na historii choroby i diagnozie, ale nie planują ani nie ustalają precyzyjnie czasu konsultacji. Wielu uczestników szkoleń otrzymuje niższe wyniki niż powinno.
• Profesjonalizm może zaniknąć pod presją. Zwróć uwagę na stażystów, którzy stają się bardziej szorstcy lub mniej skupieni na pacjencie, gdy są zajęci lub zestresowani. Obserwowane spotkania często to ujawniają.
• Uczestnicy szkoleń często wybierają „bezpieczne” przypadki dla MiniCEX-ów. Delikatnie rzucaj im wyzwania, aby wykorzystywali również przypadki, które uwydatnią ich słabsze strony — tam jest potencjał wzrostu.
• Informacje zwrotne nie zawsze przekładają się na naukę. Wielu stażystów otrzymuje informacje zwrotne, ale niczego nie zmienia. Zapytaj wprost: „Co właściwie zrobiłeś inaczej po tamtym MiniCEX?”

Poniższe pytania mogą stanowić zachętę do bogatej dyskusji edukacyjnej po MiniCEX:

• „Czego dowiedziałeś się na temat swojego rozumowania klinicznego dzięki temu spotkaniu?”
• „Jak pacjentka odebrała tę konsultację? Co skłoniło cię do takiego stwierdzenia?”
• „Asesor zauważył [X] – czy uważasz, że to było sprawiedliwe? Co twoim zdaniem widzieli?”
• „Gdybyś miał 5 dodatkowych minut w tym spotkaniu, co byś z nimi zrobił?”
• „Jak wyglądałaby idealna wersja takich konsultacji?”
• „Jak opinie z tego badania MiniCEX wypadają w porównaniu z opiniami z poprzedniego badania MiniCEX?”
• „Czy to coś, co powinniśmy dodać do PDP, czy też łączy się to z czymś, co już jest na nim?”

Jako ES będziesz pomagać swojemu stażyście w budowaniu portfolio wspierającego jego ARCP. W przypadku MiniCEX-ów, panel będzie szukał:

• Minimalna wymagana liczba ukończeń w ciągu roku szkoleniowego (nie tylko na koniec szkolenia)
• Różnorodność problemów klinicznych, poziomów złożoności i ocenianych aspektów
• Dowody postępu — czy późniejsze MiniCEX-y wykazują poprawę w porównaniu do wcześniejszych?
• Jakość pisemnej informacji zwrotnej — nie tylko oceny, ale także wartościowe komentarze oceniającego
• Dowód, że uczestnik szkolenia przemyślał informacje zwrotne — dzienniki nauki, wpisy PDP lub powiązane CCR
• Rozproszenie między różnymi asesorami — nie wszyscy od tego samego konsultanta

Stażysta, który wypełnił minimalną liczbę pól, ale nie otrzymał żadnego urozmaicenia, nie zastanowił się nad tym i otrzymał identyczne, niejasne informacje zwrotne w każdym formularzu, naraża się na ryzyko, że zostanie poproszony o dostarczenie dodatkowych dowodów w ARCP.

W ST1 i ST2: 2 MiniCEX-y na każde miejsce poza opieką podstawową (szpital), w ramach minimalnej łącznej liczby 4 COT i/lub MiniCEX-ów w roku szkoleniowym. W ST3: brak – zamiast tego wykonujesz COT-y. Zawsze sprawdzaj aktualne wytyczne RCGP WPBA lub wymagania swojego dziekanatu, ponieważ minimalne wymagania mogą się nieznacznie różnić w zależności od regionu.

Nie. RCGP wyraźnie stwierdza, że ​​MiniCEX i CBD nie powinny być stosowane u tego samego pacjenta. Każde narzędzie musi dostarczać niezależnych dowodów z innego spotkania.

Nie panikuj – to częste. Przekaż im informacje samodzielnie. Pokaż im wytyczne RCGP lub sekcję pobierania Bradford VTS. Przeprowadź ich przez formularz na FourteenFish. Większość chętnie pomoże, gdy tylko zrozumieją, na czym to polega. Dokument z wytycznymi dla asesorów RCGP jest szczególnie przydatny dla nowych asesorów.

Oznacza to, że istnieje konkretny obszar wymagający uwagi. Pojedyncza ocena poniżej oczekiwań nie jest sytuacją kryzysową — to sygnał do nauki. Omów to ze swoim Opiekunem Edukacyjnym na kolejnym spotkaniu, zidentyfikuj konkretną lukę (wiedza kliniczna? struktura konsultacji? coś innego?) i uzgodnij ukierunkowany plan. Twój Opiekun Edukacyjny musi się o tym dowiedzieć niezwłocznie, a nie dopiero po półrocznej ocenie.

Nie — testy MiniCEX są przeprowadzane wyłącznie w placówkach innych niż podstawowa opieka zdrowotna (szpital). Zamiast tego testy COT przeprowadza z Tobą Twój trener lekarza rodzinnego. Oba narzędzia oceniają te same szerokie kompetencje w różnych kontekstach klinicznych.

Zależy to od placówki. Jeśli placówka jest klasyfikowana jako placówka nieobjęta podstawową opieką zdrowotną, to zasadniczo tak. Jeśli jednak asesor w tej placówce nie spełnił wymagań GMC, ocena może nie zostać zaliczona do obowiązkowych dowodów WPBA. Zawsze skonsultuj się z dziekanatem, jeśli nie masz pewności co do konkretnej placówki.

Jak najszybciej skontaktuj się ze swoim opiekunem edukacyjnym. Pomoże Ci on w opracowaniu planu nadrobienia zaległości w pozostałym czasie rotacji. Nie czekaj do ostatniego tygodnia i nie próbuj robić wszystkiego naraz – ucierpi na tym zarówno jakość ocen, jak i jakość informacji zwrotnej.

Najczęściej pojawiają się dwie kwestie. Po pierwsze, styl komunikacji skoncentrowany na pacjencie, oceniany w obszarze komunikacji, może wydawać się obcy osobom przeszkolonym w systemach opieki zdrowotnej o bardziej paternalistycznym modelu – oczekiwanie, że będą oni analizować ICE i aktywnie dzielić się decyzjami, to zmiana zarówno kulturowa, jak i kliniczna. Po drugie, proszenie starszych konsultantów o obserwację może być niekomfortowe. W systemie brytyjskim jest to całkowicie normalne i oczekiwane – starsi specjaliści chcą wspierać Twoje szkolenie.