Mini-CEX

• Üzerinde çalıştığınız bir alanı gösteren bir örnek olay seçin veya ilk MiniCEX'iniz ise kendinize güvendiğiniz bir örnek olay seçin.
• Değerlendirmeyi önceden planlayın, koridorda rastgele yapmayın.
• Değerlendirmeye başlamadan önce değerlendiricinize kısaca bilgi verin: hangi hasta, hangi konuya odaklanılacak ve hangi konularda geri bildirim almak istiyorsunuz?
• Mevcut Kişisel Gelişim Planınızı (PDP) gözden geçirin; bu MiniCEX'in ele alabileceği bir öğrenme hedefi var mı?
• Değerlendirmeyi yapacak kişinin değerlendirmeden önce FourteenFish hesabına sahip olduğundan emin olun. Ciddi söylüyorum, bu sonraya bırakılacak bir adım değil.
• Her 3 dakikada bir rahatsız edilmeyeceğiniz bir zaman ve yer seçin.

• Hastaya kendinizi açıkça tanıtın ve bir meslektaşınızın gözlem yapacağını açıklayın; çoğu hasta bu durum doğal bir şekilde açıklandığında sorun yaşamaz.
• Görüşmenizi bilinçli bir şekilde yapılandırın; değerlendirici, net bir yaklaşımınız olup olmadığını veya bocaladığınızı görebilir.
• Bildiğiniz her şeyi göstermeye çalışmayın. Odaklanmış, net ve iyi yönetilmiş bir sunum, her yetkinliği aynı anda sergilemeye yönelik dağınık bir girişimden daha iyi puan alır.
• Hastanın fikirlerini, endişelerini ve beklentilerini araştırın; bu, hastane ortamında bile İletişim başlığı altında değerlendirilir ve sıklıkla gözden kaçırılır.
• Beklenmedik bir durum ortaya çıkarsa, sakin ve yöntemli olun; belirsizlikle nasıl başa çıktığınız, değerlendiricilerin görmek istediği şeydir.
• Acele etmeyin. 15 dakika içinde acele etmeden hareket edebilmek başlı başına bir beceridir.
• Güvenlik ağını en sona açık ve net bir şekilde yerleştirin, ima yoluyla bırakmayın.

• Sözlü geri bildirimi aktif bir şekilde dinleyin; bir sonraki söyleyeceğiniz şey hakkında düşünerek vakit kaybetmeyin.
• Açıklayıcı sorular sorun: "Özellikle neyi farklı yapardınız?" sorusu, sadece genel bir not almaktan çok daha faydalıdır.
• Toplantıyı bitirmeden önce, geri bildirimlerden yola çıkarak somut ve ulaşılabilir bir eylem maddesi üzerinde anlaşın.
• İkiniz de aynı odadayken veya en azından binayı terk etmeden önce FourteenFish üzerinden formu doldurun.
• Olay henüz tazeyken kısa bir yansıtıcı öğrenme günlüğü yazın; ilgiliyse Kişisel Gelişim Planınıza (PDP) bağlayın.
• Vakanın, ek yetkinlik kapsamı için bağlantılı bir Klinik Vaka İncelemesi (CCR) gerektirip gerektirmediğini değerlendirin.
• Geri bildirimlerinizi bir sonraki toplantınızda Eğitim Danışmanınızla paylaşın; bu, ESR tartışmasını zenginleştirecektir.

• İlk MiniCEX'inizi göreve başladıktan sonraki ilk 3-4 hafta içinde tamamlamayı hedefleyin; bu size geri bildirimlere göre hareket etmek için zaman tanır.
• Değerlendirmelerinizi eşit şekilde dağıtın; hepsini ilk haftaya, hepsini de son iki haftaya sıkıştırmayın.
• Farklı bakış açıları elde etmek için farklı değerlendiriciler kullanın.
• Vaka karmaşıklığını çeşitlendirin — zaman içinde düşük, orta ve yüksek karmaşıklıkta vakaları dahil edin.
• Vakalarınızı farklı klinik alanları ve görüşmenin farklı yönlerini kapsayacak şekilde planlayın (sadece anamnez almak veya sadece muayene etmek değil).
• Yaptığınız işleri, beklemede olanları ve her değerlendirmeden ne öğrendiğinizi basit bir şekilde takip edin (telefonunuzda bir not bile olabilir).

Yapabileceğiniz en pratik şeylerden biri... başlama Yeni bir hastane görevine başlarken yapılması gereken ilk şey, kabaca bir "mini-CEX haritası" çizmek; yani her değerlendirmeyi ne zaman yapacağınıza, hangi tür vakayı hedefleyeceğinize ve nelere odaklanacağınıza dair gevşek bir plan oluşturmaktır. Bu, klasik dönem sonu telaşını önler ve ARCP paneliniz için görünür bir ilerleme öyküsü oluşturur.

Bu çerçeve esnektir; onu özel görevinize ve gerçekçi hasta profiline göre ayarlayın. Temel prensip, zaman içinde artan karmaşıklıkla birlikte kapsam genişletmek ve değerlendirmeler arasında geri bildirimlere yanıt verdiğinizi göstermektir.

En basit ve en az kullanılan pratik ipuçlarından biri: MiniCEX formunu yazdırın veya telefonunuzda açın ve değerlendiricinize gösterin. önce Klinik görüşme başlar. Bu, daha sonra her şeyi hafızadan yeniden oluşturmaya çalışmak yerine, izlerken bunu bir şablon olarak kullanabilecekleri anlamına gelir. Ayrıca, beş değerlendirme alanının hızlı bir görsel hatırlatıcısını da sağlar.

Bunu düzenli olarak yapan stajyerler, daha zengin ve yapılandırılmış geri bildirimler aldıklarını belirtiyorlar; çünkü değerlendirici, değerlendirmenin sadece sonunda değil, baştan sona form tarafından yönlendiriliyor. Yapması 60 saniyeden fazla sürmüyor ve aldığınız geri bildirimin kalitesinde gözle görülür bir fark yaratıyor.

Sık yapılan bir hata, her MiniCEX'te her alanın değerlendirilmesini istemektir. Uygulamada, 15 dakikalık bir görüşme beş alanın tamamını tam olarak sergilemeyecektir ve her şeyi aynı anda değerlendirmeye çalışan bir değerlendirici, hiçbir konuda faydalı geri bildirim yerine her konuda yüzeysel geri bildirim üretme eğilimindedir.

Başlamadan önce değerlendiricinize şunları söyleyin: "Özellikle klinik yönetimim ve organizasyonumla ilgili geri bildirim almak istiyorum; kendimi geliştirmeye çalıştığım alan burası." Değerlendirme başına bir veya iki alana odaklanmak, daha zengin ve daha uygulanabilir geri bildirim anlamına gelir. Dört MiniCEX boyunca, doğal olarak tüm konuları zaten ele alacaksınız; ancak her değerlendirme, öğrenmenize özel ve akılda kalıcı bir katkı sağlayacaktır.

Bu, tahmin ettiğinizden daha sık stajyerlerin karşılaştığı bir durum. FourteenFish'in değerlendiricinize formu doldurmasını isteyen sistem e-postası, spam'e benzediği veya akılda kalıcı bir şekilde bir tanışma sitesinden gelmiş gibi göründüğü şeklinde tanımlandı. Birçok değerlendirici bunu tamamen görmezden geldi.

Pratik çözüm: FourteenFish'te değerlendirmeyi kurarken, değerlendiricinizi derhal uyarın: "FourteenFish'ten bir e-posta alacaksınız; biraz sıra dışı görünüyor ama gerçek, lütfen silmeyin." Daha da iyisi, değerlendiriciniz yanınızdaysa, ikiniz de odadayken formu birlikte doldurmaya çalışın. İkiniz de ayrı yollara gittikten sonra, tamamlama olasılığı her geçen saatle birlikte önemli ölçüde azalır.

Değerlendiriciler, özellikle MiniCEX formatı konusunda fazla deneyimleri olmadığında, genellikle kibar bir şekilde belirsiz ifadeler kullanırlar. "Bu iyiydi - tebrikler" hoş bir ifade olsa da işe yaramaz. Bunu duyduğunuzda sadece gülümseyip başınızı sallamayın.

Daha faydalı geri bildirimlerin ortaya çıkmasını sağlayan iki soru:

• "Yaptığım şeylerden hangisinin en etkili olduğunu düşünüyorsunuz?" — genelleme değil, belirli bir olumlu noktayı vurgular.
• "Bir dahaki sefere farklı yapmamı önereceğiniz tek şey ne olur?" — çoğu değerlendirici, bu doğrudan sorulduğunda, düşünceli bir gelişim noktası sunacaktır.

Bu iki soru işe yarıyor çünkü spesifik, tehdit edici olmayan ve meşgul bir değerlendirici için cevaplaması kolay sorular. Yorkshire Deanery kılavuzu bu yaklaşımı açıkça önermektedir: eğer değerlendirici "iyi yaptı" gibi genel bir yorum yazarsa, görüşme bitmeden önce onlardan spesifik ve gelişimsel bir şey belirlemelerini isteyin.

Çoğu stajyer, bir noktada zorlandıklarını fark ettikleri bir an yaşar; bir şeyi gözden kaçırmışlardır, hasta beklenenden daha karmaşıktır veya zihinleri bomboş kalır.

Şu anda yapabileceğiniz en faydalı şey şudur: Mantığınız konusunda şeffaf olun."Herhangi bir şeyi kaçırmadığımı doğrulamak istiyorum, bir şeyi daha kontrol edeyim" diye sesli olarak söylemek iki amaca hizmet eder: değerlendiricinize düzenli klinik düşünme yeteneğinizi gösterir ve aslında daha net düşünmenize yardımcı olur. Değerlendiriciler, belirsizliği tanıma ve bundan kurtulma yeteneğine, ilk hatayı cezalandırmaktan çok daha fazla değer verirler.

Stajyerlerle yapılan nitel araştırmalar, tutarlı bir şekilde şunu göstermektedir: sap Görüşme sırasında yaşanan zorluk, zorluğun ilk etapta ortaya çıkıp çıkmadığından daha geniş bir perspektifle değerlendirilir. Sistematik iyileşme, sergilenmeye değer bir beceridir.

Birçok stajyer, kıdemli klinisyenlere yaklaşmayı tüm sürecin en rahatsız edici kısmı olarak görüyor. Buradaki kilit nokta, değerlendiricinin "evet" demesini olabildiğince kolaylaştırmak ve bunu belirsiz, ucu açık bir talep yerine kısa, sınırlı bir istek olarak sunmaktır.

Pratikte işe yarayanlar:

• Zaman konusunda lütfen ayrıntılı bilgi verin: "Yaklaşık 15 dakika sürecek ve sonrasında FourteenFish'te kısa bir formu doldurmanız gerekecek; kayıt ücretsiz."
• Tereddüt ediyor gibi görünürlerse, talebi azaltın: "Önümüzdeki iki hafta içinde sadece bir hastayla ilgilenirken beni gözlemleyebilir misiniz? Sizin programınıza uyum sağlayabilirim."
• Ekibe yeni katıldıysanız, sormadan önce birkaç gün bekleyin; sizi çalışırken görmüş bir danışman, sizi hiç tanımayan bir danışmana göre daha iyi geri bildirim verme eğilimindedir.
• Klinik Süpervizörünüzle iletişim kurmak zorsa, ona belirli bir tarih ve saat önerisi içeren bir e-posta gönderin. Somut bir talepte bulunmak, "MiniCEX'i bir ara yapabilir miyiz?" demekten çok daha kolay kabul edilir.

Ana ilke: Küçük, spesifik ve kolay olsun. Yöneticiler nadiren isteksizdirler; genellikle meşguldürler ve büyük, belirsiz talepleri ertelemek kolaydır.

MiniCEX'lerden en iyi şekilde yararlanan kursiyerler, her birini bağımsız bir olay olarak değil, devam eden bir döngünün veri noktası olarak ele alırlar. Her değerlendirmeden sonra:

• Geri bildirimden elde edilen gelişimsel noktayı not edin — tek bir cümle yeterlidir.
• Bir sonraki MiniCEX'inizden önce, bu noktayı ele almanıza olanak sağlayacak bir vaka veya alan seçin.
• Bir sonraki değerlendiricinize üzerinde çalıştığınız projeyi anlatın: "Son MiniCEX'imde görüşmelerin sonunda daha yapılandırılmış olmam gerektiği yönünde geri bildirim aldım; bugün özellikle bu konudaki görüşlerinizi almak isterim."

Bu yaklaşım iki şey sağlıyor. Birincisi, portföyünüzde görünür bir ilerleme öyküsü oluşturuyor; bu da ARCP panelinizin görmek istediği şey tam olarak bu. İkincisi, her MiniCEX'in size gerçekten bir şeyler öğretmesini sağlıyor, farklı bir danışmanın imzasıyla aynı deneyimin tekrarı olmaktan çıkarıyor.

Eğitim görenlerde öz düzenlemeli öğrenmeye yönelik araştırmalar, net bir öğrenme planına sahip olanların daha başarılı olduğunu tutarlı bir şekilde göstermektedir. öğrenme hedefi (Sadece bir performans hedefi yerine) her değerlendirme için ayrı ayrı hedefler belirlemek, aynı süreçten çok daha fazla eğitimsel değer elde etmeyi sağlar.

Uluslararası tıp mezunları (IMG'ler) MiniCEX'lerle ilgili sürekli olarak iki özel zorluktan bahsediyor ve ilk hastane görevinizden önce her ikisini de anlamak önemlidir:

1. Hasta merkezli iletişim tarzı bana yabancı geliyor. Birleşik Krallık dışındaki birçok sağlık sistemi daha babacan bir tarza sahiptir; doktor önderlik eder, hasta takip eder ve hastanın ne düşündüğü veya neyden korktuğu hakkındaki sorular rutin değildir. Birleşik Krallık sisteminde, ICE'yi araştırmak, gerekçelendirmeyi açıklamak ve kararları açıkça paylaşmak sadece "olması güzel" şeyler değil, değerlendirilen yetkinliklerdir. Bu, klinik bir değişim olduğu kadar kültürel bir değişimdir de. Bunları gözlem altında karşılaşmadan önce simüle edilmiş konsültasyonlarda açıkça uygulayın.

2. Kıdemli hekimlere yaklaşmak sosyal açıdan rahatsız edici geliyor. Bazı tıp kültürlerinde, kıdemli birinden değerlendirme talep etmek hadsizlik veya uygunsuzluk olarak algılanabilir. İngiltere eğitim sisteminde ise bu sadece kabul edilebilir değil, aynı zamanda beklenir ve memnuniyetle karşılanır. Klinik Süpervizörünüzün sizi değerlendirme konusunda resmi bir sorumluluğu vardır. Bunu onlardan istemek, eğitim sözleşmesinin bir parçasıdır, bir dayatma değildir.

Stajyerlerden pratik bir ipucu: Yeni bir hastane görevine başlarken, Klinik Süpervizörünüzle tanışın, MRCGP için eğitim gören bir pratisyen hekim asistanı olduğunuzu açıklayın ve rotasyon süresince iki MiniCEX görüşmesi ayarlamanız gerektiğini belirtin. Bunu ilk hafta -zaman baskısı yokken- yapmak, 11. haftada bir randevu bulmaya çalışmaktan çok daha kolaydır.

İngiltere'deki stajyer forumlarında MiniCEX'leri tamamlama önündeki en sık belirtilen iki engel, zaman baskısı ve isteksiz değerlendiricilerdir. Bu stratejilerin etkili olduğu sürekli olarak bildirilmekte ve hepsi RCGP beklentileriyle örtüşmektedir.

Mevcut iş akışından faydalanma

Ayrı bir "değerlendirme randevusu" oluşturmanıza gerek yok. Vardiyanın başında asistan hekime veya danışmana bilgi verin: "Bir sonraki yeni hasta için, beni izleyebilir misiniz, aynı anda MiniCEX de yapalım?" Bu, ek bir taahhütte bulunma zorunluluğunu ortadan kaldırır ve karşılaşmanın doğrudan gözlemlenmesi koşuluyla tamamen kabul edilebilir.

Hızlı geri bildirim modeli

Birçok değerlendirici "evrak işi" fikrinden hoşlanmaz. Algılanan yükü azaltın: görüşmeden hemen sonra 1-2 dakika içinde sözlü geri bildirim isteyin, ardından değerlendirici hala yanınızdayken FourteenFish'e kısa bir özet yazın. Çoğu, formun 15 dakika sürmeyeceğini bildiklerinde istekli olur. Telefonunuzdan FourteenFish'e giriş yapın. önce Hastayı gördüğünüz için herhangi bir gecikme olmuyor.

Her zaman bir B planınız olsun, hastanız her zaman hazır olsun.

Planlanan vaka gerçekleşmezse (hasta taburcu edilirse, uzman doktor çağrılırsa, vaka çok karmaşıksa), aklınızda başka uygun bir hasta bulundurmak, hazırlıkların boşa gitmesini önler. MiniCEX planlanan herhangi bir nöbet vardiyasında, alternatif olarak bir veya iki yeni hasta kabulünü aklınızda bulundurun.

Bunu ekip içinde erkenden normalleştirin.

Yeni göreve başladığınız ilk birkaç günde, rastgele şu ifadeleri kullanabilirsiniz: "Aile hekimliği eğitimimin bir parçası olarak mini CEX'ler yapmam gerekiyor; sizden ara sıra beni izlemenizi rica edeceğim; her seferinde sadece yaklaşık 5 dakika sürecek." Ekip bu fikre alıştıktan sonra, hızlı bir şekilde "Bunu mini bir CEX etkinliği olarak mı yapalım?" Bu, her seferinde rastgele sormaktan çok daha kolay hale gelir.

Çalışma gününüzde doğal molalardan yararlanın.

• Acil tıp ünitesine yeni bir hasta kabulü veya alım
• Kliniğe yeni bir hasta sevk edildi.
• Taburculuk planlaması için zaten göreceğiniz bir hasta.
• Servis ziyaretinde, uzman doktorun hala hazır bulunduğu sırada gelen son yeni hasta.

Stajyerler, çevrimiçi forumlarda MiniCEX'lerin duygusal deneyimini çokça tartışıyorlar. Aynı kalıplar tekrar tekrar ortaya çıkıyor. Bunları önceden bilmek, başınıza geldiğinde yönetmeyi kolaylaştırır.

Bunlar, Birleşik Krallık'taki pratisyen hekim adaylarının tartışmalarında sürekli olarak ortaya çıkan ve resmi kılavuzlarla örtüşen düşüncelerdir. Bunların hiçbiri el kitabında yer almıyor. Hepsini başlangıçta bilmek faydalı olurdu.

Tamamlanmış MiniCEX'leri eğitimler için başlangıç ​​noktası olarak kullanın:

• Stajyerden olayı ayrıntılı olarak anlatmasını isteyin: Ne oldu, ne yaptılar ve neden?
• Yazılı geri bildirimi birlikte gözden geçirin: güçlü yönler nelerdi, geliştirilmesi gereken noktalar nelerdi ve stajyer değerlendiricinin görüşüne katılıyor mu?
• Tedavi planının ardındaki klinik gerekçeleri inceleyin ve bunu vaka-tanıtım odaklı (CbD) tartışmaya giriş kapısı olarak kullanın.
• Şöyle sorun: "Eğer o karşılaşmayı yarın tekrar yaşayabilseydiniz, neyi farklı yapardınız?"
• Verilen geri bildirimin stajyerin Kişisel Gelişim Planı'ndaki (PDP) herhangi bir unsurla bağlantılı olup olmadığını tartışın.
• Beklentilerin altında not alan stajyerler için: bunu yapıcı bir şekilde kullanın. Yargılamadan neler olduğunu inceleyin; genellikle hedef alınabilecek belirli bir eksiklik (klinik bilgi, konsültasyon yapısı) vardır.

• ICE, hastane görüşmelerinde nadiren ele alınan bir konudur. Stajyerler, servis veya poliklinik ortamında hastaların fikirlerini ve endişelerini sormayı akıllarına getirmezler. Onlara bunun, ikinci basamak sağlık hizmetlerinde bile İletişim dersi kapsamında değerlendirildiğini hatırlatın.
• Organizasyon ve verimlilik sıklıkla ihmal ediliyor. Stajyerler anamnez ve tanıya odaklanıyorlar ancak konsültasyonlarını açıkça planlamıyor veya zamanlamıyorlar. Bu alan, birçok stajyer için hak ettiğinden daha düşük puan alıyor.
• Profesyonellik, baskı altında kaybolabilir. Yoğun veya endişeli olduklarında daha kaba veya hasta odaklı olmayan davranışlar sergileyen stajyerlere dikkat edin. Gözlemlenen karşılaşmalar genellikle bunu ortaya koyar.
• Stajyerler MiniCEX'ler için genellikle "güvenli" vakaları seçerler. Onları, zayıf yönlerini ortaya koyan örnekleri de kullanmaya nazikçe teşvik edin; çünkü gelişim oradadır.
• Geri bildirim her zaman öğrenmeye dönüşmez. Birçok stajyer geri bildirim alıyor ancak hiçbir şey değiştirmiyor. Açıkça sorun: "MiniCEX'ten sonra aslında neyi farklı yaptınız?"

Bu sorular, MiniCEX sonrasında zengin bir eğitim tartışmasını teşvik edebilir:

• "Bu görüşmeden klinik muhakeme yeteneğiniz hakkında neler öğrendiniz?"
• "Hastanın o görüşmeyi nasıl deneyimlediği anlaşılıyor? Bunu neden söylüyorsunuz?"
• "Değerlendirme görevlisi [X]'i not etti — sizce bu adil miydi? Sizce ne görüyorlardı?"
• "O karşılaşmada 5 dakikanız daha olsaydı, onlarla ne yapardınız?"
• "Bu istişarenin ideal versiyonu nasıl olurdu?"
• "Bu MiniCEX'ten aldığınız geri bildirimler, önceki MiniCEX'inizin gösterdikleriyle nasıl karşılaştırılıyor?"
• "Bunu kişisel gelişim planınıza (PDP) eklememiz mi gerekiyor, yoksa zaten orada bulunan bir şeye mi bağlanıyor?"

ES olarak, stajyerinizin ARCP'sini destekleyecek bir portföy oluşturmasına yardımcı olacaksınız. Özellikle MiniCEX'ler için, panel şu kriterlere bakacaktır:

• Eğitim yılı boyunca (sadece eğitimin sonunda değil) tamamlanması gereken minimum sayı.
• Değerlendirilen klinik sorunların çeşitliliği, karmaşıklık düzeyleri ve yönleri
• Gelişme belirtileri — daha sonraki MiniCEX testleri, önceki testlere kıyasla iyileşme gösteriyor mu?
• Yazılı geri bildirimin kalitesi — sadece notlar değil, aynı zamanda anlamlı değerlendirici yorumları.
• Stajyerin geri bildirimler üzerinde düşündüğüne dair kanıtlar — öğrenme kayıtları, Kişisel Gelişim Planı (PDP) girişleri veya bağlantılı Kriter Değerlendirme Raporları (CCR'ler).
• Değerlendirmeler farklı değerlendiricilere dağıtıldı; hepsi aynı danışmandan değildi.

Minimum sayıda görevi tamamlamış ancak çeşitlilik, öz değerlendirme içermeyen ve her formda aynı belirsiz geri bildirimi alan bir stajyerin, ARCP'de daha fazla kanıt sunması istenme riski vardır.

ST1 ve ST2'de: Eğitim yılı için toplamda en az 4 COT ve/veya MiniCEX'in bir parçası olarak, birinci basamak dışı (hastane) staj başına 2 MiniCEX. ST3'te: Yok - bunun yerine COT'lar yapılır. Minimumlar bölgeye göre biraz değişebileceğinden, her zaman güncel RCGP WPBA kılavuzunu veya dekanlığınızın gereksinimlerini kontrol edin.

Hayır. RCGP, MiniCEX ve CbD'nin aynı hastada yapılmaması gerektiğini açıkça belirtmektedir. Her bir araç, farklı bir görüşmeden bağımsız kanıt sağlamalıdır.

Panik yapmayın, bu yaygın bir durum. Onlara kendiniz bilgi verin. RCGP kılavuzunu veya Bradford VTS indirme bölümünü gösterin. FourteenFish'teki formu adım adım açıklayın. Çoğu kişi, işin ne olduğunu anladıktan sonra yardımcı olmaktan memnuniyet duyar. RCGP değerlendirici kılavuz belgesi, özellikle yeni değerlendiriciler için faydalıdır.

Bu, dikkat edilmesi gereken belirli bir alan olduğu anlamına gelir. Beklentinin altında kalan tek bir not kriz değil, bir öğrenme sinyalidir. Bir sonraki toplantınızda Eğitim Danışmanınızla bunu görüşün, belirli eksikliği (klinik bilgi mi? konsültasyon yapısı mı? başka bir şey mi?) belirleyin ve hedefli bir plan üzerinde anlaşın. Eğitim Danışmanınızın bunu 6 aylık değerlendirmede değil, derhal bilmesi gerekiyor.

Hayır, MiniCEX'ler yalnızca birinci basamak sağlık hizmeti dışındaki (hastane) stajlarda yapılır. Bunun yerine, pratisyen hekim eğitmeniniz sizinle COT'lar yapar. İki araç da farklı klinik bağlamlarda aynı geniş yetkinlikleri değerlendirir.

Bu, ortama bağlıdır. Staj, birinci basamak sağlık hizmeti dışı bir staj olarak sınıflandırılıyorsa, prensip olarak evet. Ancak, o ortamdaki değerlendirici GMC değerlendirici gereksinimlerini karşılamamışsa, değerlendirme zorunlu WPBA kanıtına dahil edilmeyebilir. Belirli stajınız hakkında emin değilseniz, her zaman dekanlığınızla iletişime geçin.

Eğitim danışmanınızla mümkün olan en kısa sürede görüşün. Kalan dönem içinde eksiklerinizi tamamlamanız için bir plan yapmanıza yardımcı olabilirler. Son haftaya kadar bekleyip her şeyi birden yapmaya çalışmayın; hem değerlendirmelerin kalitesi hem de geri bildirimlerin kalitesi düşecektir.

En sık karşılaşılan iki şey var. Birincisi, İletişim alanında değerlendirilen hasta merkezli iletişim tarzı, daha ataerkil bir modele sahip sağlık sistemlerinde eğitim almış kişiler için yabancı gelebilir; ICE'yi keşfetme ve kararları aktif olarak paylaşma beklentisi, klinik olduğu kadar kültürel bir değişimdir. İkincisi, kıdemli danışmanlara yaklaşmak ve onlardan sizi gözlemlemelerini istemek rahatsız edici olabilir. İngiltere sisteminde bu tamamen normal ve beklenen bir durumdur; kıdemlileriniz eğitiminizde size destek olmak isterler.